به گفته کریس کرافت، در جلسهای در مارس ۱۹۶۹ بین اسلایتون، جورج لو، باب گیلروت و کرافت، تصمیم گرفته شد که آرمسترانگ اولین فرد روی ماه باشد، تا حدی به این دلیل که مدیریت ناسا او را فردی میدید که غرور زیادی ندارد.
در ۲۵ مارس ۱۹۶۹، نیروهای اندونزی شاخه سوم نیروی چریکی مردم ساراواک (SPGF) را در سونگکونگ در کالیمانتان غربی پس از یک نبرد دو روزه از بین بردند و بزرگترین سپاه نیروی چریکی مردم ساراواک را نابود کردند.
در صبح روز ۲۸ مارس ۱۹۶۹، آیزنهاور در واشینگتن دی.سی. بر اثر نارسایی احتقانی قلب در مرکز پزشکی ارتش والتر رید در سن ۷۸ سالگی درگذشت. روز بعد، پیکر او به کلیسای بیتلحم در کلیسای جامع ملی واشینگتن منتقل شد، جایی که به مدت ۲۸ ساعت در آنجا قرار داشت.
مانوئل پرز-گررو از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ به عنوان دبیرکل منصوب شد.
مراسم خاکسپاری رسمی در ۳۱ مارس در کلیسای جامع ملی واشینگتن برگزار شد.
به گفته کریس کرافت، در جلسهای در مارس ۱۹۶۹ بین اسلایتون، جورج لو، باب گیلروت و کرافت، تصمیم گرفته شد که آرمسترانگ اولین فرد روی ماه باشد، تا حدی به این دلیل که مدیریت ناسا او را فردی میدید که غرور زیادی ندارد.
در ۲۵ مارس ۱۹۶۹، نیروهای اندونزی شاخه سوم نیروی چریکی مردم ساراواک (SPGF) را در سونگکونگ در کالیمانتان غربی پس از یک نبرد دو روزه از بین بردند و بزرگترین سپاه نیروی چریکی مردم ساراواک را نابود کردند.
در صبح روز ۲۸ مارس ۱۹۶۹، آیزنهاور در واشینگتن دی.سی. بر اثر نارسایی احتقانی قلب در مرکز پزشکی ارتش والتر رید در سن ۷۸ سالگی درگذشت. روز بعد، پیکر او به کلیسای بیتلحم در کلیسای جامع ملی واشینگتن منتقل شد، جایی که به مدت ۲۸ ساعت در آنجا قرار داشت.
مانوئل پرز-گررو از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ به عنوان دبیرکل منصوب شد.
مراسم خاکسپاری رسمی در ۳۱ مارس در کلیسای جامع ملی واشینگتن برگزار شد.
