در مارس ۱۹۷۶، اسکوبار ۲۶ ساله با ماریا ویکتوریا هنائو که ۱۵ سال داشت ازدواج کرد. خانواده هنائو با این رابطه مخالف بودند و اسکوبار را از نظر اجتماعی پایینتر از خود میدانستند؛ بنابراین این زوج با هم فرار کردند. آنها صاحب دو فرزند شدند: خوان پابلو (که اکنون سباستین ماروکین نام دارد) و مانوئلا.
زیلاگ زد۸۰ (۱۹۷۶) نیز طراحی فاجین بود که از کانال N ولتاژ پایین با بار تخلیه و پردازندههای ۸ بیتی مشتقشده اینتل استفاده میکرد: همه با روششناسی که فاجین برای ۴۰۰۴ ایجاد کرده بود، طراحی شدند.
پس از سال ۱۹۶۷، هپبورن تصمیم گرفت زمان بیشتری را به خانوادهاش اختصاص دهد و در دهههای بعد تنها گهگاه بازی میکرد. او با بازی در نقش ماریان در فیلم تاریخی «رابین و ماریان» (۱۹۷۶) در کنار شان کانری در نقش رابین هود، بازگشتی را تجربه کرد که تا حدودی موفقیتآمیز بود.
انجمن ایرلندیهای کره از سال ۱۹۷۶ روز سنت پاتریک را در سئول، پایتخت کره جنوبی، جشن میگیرد. محل برگزاری رژه و جشنواره از ایتهوون و دائههانگنو به چونگگیچون منتقل شده است.
در ایرلند شمالی، جشن روز سنت پاتریک تحت تأثیر اختلافات فرقهای قرار داشت. اکثریت جمعیت را اتحادگرایان اولستر پروتستان تشکیل میدادند که خود را بریتانیایی میدانستند، در حالی که اقلیت قابل توجهی را ملیگرایان ایرلندی کاتولیک تشکیل میدادند که خود را ایرلندی میدانستند. اگرچه این روز یک تعطیل رسمی بود، دولت اتحادگرای ایرلند شمالی به طور رسمی روز سنت پاتریک را گرامی نمیداشت. در طول درگیریهای موسوم به «مشکلات» (اواخر دهه ۱۹۶۰ تا اواخر دهه ۱۹۹۰)، جشنهای عمومی روز سنت پاتریک نادر بود و معمولاً با جامعه کاتولیک مرتبط دانسته میشد. در سال ۱۹۷۶، وفاداران یک بمب خودرو را در خارج از میخانهای در دانگانون که مملو از کاتولیکهایی بود که روز سنت پاتریک را جشن میگرفتند، منفجر کردند؛ چهار غیرنظامی کشته و بسیاری زخمی شدند. با این حال، برخی از اتحادگرایان پروتستان تلاش کردند تا این جشنواره را «بازپسگیری» کنند و در سال ۱۹۸۵، «اورنج اردر» رژه روز سنت پاتریک خود را برگزار کرد. از زمان پایان درگیریها در سال ۱۹۹۸، رژههای بیناجتماعی روز سنت پاتریک در شهرهای سراسر ایرلند شمالی برگزار شده است که هزاران تماشاگر را به خود جذب کرده است.
در ۱۹ مارس ۱۹۷۶، اسنودنها به طور عمومی اعلام کردند که ازدواجشان به طور جبرانناپذیری از هم پاشیده است. برخی از سیاستمداران پیشنهاد حذف مارگارت از فهرست حقوقبگیران دولتی را دادند. نمایندگان حزب کارگر او را «یک انگل سلطنتی» و «زن هرزه» خواندند.
در ۲۲ مارس ۱۹۷۶، قابوس بن سعید با دخترعموی خود، کامیلا (نوال بنت طارق آل سعید) (متولد ۱۹۵۱)، دختر سید طارق بن تیمور آل سعید و همسر دومش، سیده شوانه بنت ناصر آل سعید ازدواج کرد. این ازدواج در سال ۱۹۷۹ به طلاق انجامید. او در سال ۲۰۰۵ دوباره ازدواج کرد. این ازدواج هیچ فرزندی نداشت و قابوس بن سعید اسناد محرمانهای را برای تعیین جانشین خود نوشت.
در مارس ۱۹۷۶، اسکوبار ۲۶ ساله با ماریا ویکتوریا هنائو که ۱۵ سال داشت ازدواج کرد. خانواده هنائو با این رابطه مخالف بودند و اسکوبار را از نظر اجتماعی پایینتر از خود میدانستند؛ بنابراین این زوج با هم فرار کردند. آنها صاحب دو فرزند شدند: خوان پابلو (که اکنون سباستین ماروکین نام دارد) و مانوئلا.
زیلاگ زد۸۰ (۱۹۷۶) نیز طراحی فاجین بود که از کانال N ولتاژ پایین با بار تخلیه و پردازندههای ۸ بیتی مشتقشده اینتل استفاده میکرد: همه با روششناسی که فاجین برای ۴۰۰۴ ایجاد کرده بود، طراحی شدند.
پس از سال ۱۹۶۷، هپبورن تصمیم گرفت زمان بیشتری را به خانوادهاش اختصاص دهد و در دهههای بعد تنها گهگاه بازی میکرد. او با بازی در نقش ماریان در فیلم تاریخی «رابین و ماریان» (۱۹۷۶) در کنار شان کانری در نقش رابین هود، بازگشتی را تجربه کرد که تا حدودی موفقیتآمیز بود.
انجمن ایرلندیهای کره از سال ۱۹۷۶ روز سنت پاتریک را در سئول، پایتخت کره جنوبی، جشن میگیرد. محل برگزاری رژه و جشنواره از ایتهوون و دائههانگنو به چونگگیچون منتقل شده است.
در ایرلند شمالی، جشن روز سنت پاتریک تحت تأثیر اختلافات فرقهای قرار داشت. اکثریت جمعیت را اتحادگرایان اولستر پروتستان تشکیل میدادند که خود را بریتانیایی میدانستند، در حالی که اقلیت قابل توجهی را ملیگرایان ایرلندی کاتولیک تشکیل میدادند که خود را ایرلندی میدانستند. اگرچه این روز یک تعطیل رسمی بود، دولت اتحادگرای ایرلند شمالی به طور رسمی روز سنت پاتریک را گرامی نمیداشت. در طول درگیریهای موسوم به «مشکلات» (اواخر دهه ۱۹۶۰ تا اواخر دهه ۱۹۹۰)، جشنهای عمومی روز سنت پاتریک نادر بود و معمولاً با جامعه کاتولیک مرتبط دانسته میشد. در سال ۱۹۷۶، وفاداران یک بمب خودرو را در خارج از میخانهای در دانگانون که مملو از کاتولیکهایی بود که روز سنت پاتریک را جشن میگرفتند، منفجر کردند؛ چهار غیرنظامی کشته و بسیاری زخمی شدند. با این حال، برخی از اتحادگرایان پروتستان تلاش کردند تا این جشنواره را «بازپسگیری» کنند و در سال ۱۹۸۵، «اورنج اردر» رژه روز سنت پاتریک خود را برگزار کرد. از زمان پایان درگیریها در سال ۱۹۹۸، رژههای بیناجتماعی روز سنت پاتریک در شهرهای سراسر ایرلند شمالی برگزار شده است که هزاران تماشاگر را به خود جذب کرده است.
در ۱۹ مارس ۱۹۷۶، اسنودنها به طور عمومی اعلام کردند که ازدواجشان به طور جبرانناپذیری از هم پاشیده است. برخی از سیاستمداران پیشنهاد حذف مارگارت از فهرست حقوقبگیران دولتی را دادند. نمایندگان حزب کارگر او را «یک انگل سلطنتی» و «زن هرزه» خواندند.
در ۲۲ مارس ۱۹۷۶، قابوس بن سعید با دخترعموی خود، کامیلا (نوال بنت طارق آل سعید) (متولد ۱۹۵۱)، دختر سید طارق بن تیمور آل سعید و همسر دومش، سیده شوانه بنت ناصر آل سعید ازدواج کرد. این ازدواج در سال ۱۹۷۹ به طلاق انجامید. او در سال ۲۰۰۵ دوباره ازدواج کرد. این ازدواج هیچ فرزندی نداشت و قابوس بن سعید اسناد محرمانهای را برای تعیین جانشین خود نوشت.
