چه اتفاقی افتاد؟ May 1814 م

از دست دادن شنوایی بتهوون مانع از آهنگسازی او نشد، اما اجرای کنسرت‌ها - که منبع مهم درآمد در این مرحله از زندگی او بود - را به طور فزاینده‌ای دشوار کرد. (این همچنین به طور قابل توجهی به انزوای اجتماعی او کمک کرد.) چرنی خاطرنشان کرد که بتهوون تا سال ۱۸۱۲ هنوز می‌توانست گفتار و موسیقی را به طور عادی بشنود. اما در آوریل و مه ۱۸۱۴، با نواختن در تریوی پیانو خود، اپوس ۹۷ (معروف به «آرشیدوک»)، آخرین حضور عمومی خود را به عنوان تکنواز انجام داد. آهنگساز لوئیس اشپور خاطرنشان کرد: «پیانو به شدت از کوک خارج بود، که بتهوون اهمیت کمی به آن می‌داد زیرا آن را نمی‌شنید؛ تقریباً چیزی از چیره‌دستی هنرمند باقی نمانده بود، من عمیقاً غمگین شدم.» از سال ۱۸۱۴ به بعد، بتهوون برای گفتگو از شیپورهای شنوایی طراحی شده توسط یوهان نپوموک ملزل استفاده می‌کرد و تعدادی از آن‌ها در خانه بتهوون در بن به نمایش گذاشته شده است.

چند ماه پس از تبعید، ناپلئون باخبر شد که همسر سابقش ژوزفین در فرانسه درگذشته است. او از شنیدن این خبر ویران شد، خود را در اتاقش حبس کرد و به مدت دو روز از بیرون آمدن خودداری کرد.

ناپلئون توسط ناخدا توماس آشر با کشتی اچ‌ام‌اس آندانتد (۱۸۰۷) به جزیره منتقل شد و در ۳۰ مه ۱۸۱۴ به پورتوفرایو رسید.

از دست دادن شنوایی بتهوون مانع از آهنگسازی او نشد، اما اجرای کنسرت‌ها - که منبع مهم درآمد در این مرحله از زندگی او بود - را به طور فزاینده‌ای دشوار کرد. (این همچنین به طور قابل توجهی به انزوای اجتماعی او کمک کرد.) چرنی خاطرنشان کرد که بتهوون تا سال ۱۸۱۲ هنوز می‌توانست گفتار و موسیقی را به طور عادی بشنود. اما در آوریل و مه ۱۸۱۴، با نواختن در تریوی پیانو خود، اپوس ۹۷ (معروف به «آرشیدوک»)، آخرین حضور عمومی خود را به عنوان تکنواز انجام داد. آهنگساز لوئیس اشپور خاطرنشان کرد: «پیانو به شدت از کوک خارج بود، که بتهوون اهمیت کمی به آن می‌داد زیرا آن را نمی‌شنید؛ تقریباً چیزی از چیره‌دستی هنرمند باقی نمانده بود، من عمیقاً غمگین شدم.» از سال ۱۸۱۴ به بعد، بتهوون برای گفتگو از شیپورهای شنوایی طراحی شده توسط یوهان نپوموک ملزل استفاده می‌کرد و تعدادی از آن‌ها در خانه بتهوون در بن به نمایش گذاشته شده است.

چند ماه پس از تبعید، ناپلئون باخبر شد که همسر سابقش ژوزفین در فرانسه درگذشته است. او از شنیدن این خبر ویران شد، خود را در اتاقش حبس کرد و به مدت دو روز از بیرون آمدن خودداری کرد.

ناپلئون توسط ناخدا توماس آشر با کشتی اچ‌ام‌اس آندانتد (۱۸۰۷) به جزیره منتقل شد و در ۳۰ مه ۱۸۱۴ به پورتوفرایو رسید.