بحث نروژ، که گاهی بحث نارویک نیز نامیده میشود، یک بحث مهم در مجلس عوام بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم از ۷ تا ۹ مه ۱۹۴۰ بود. از آن به عنوان دوربردترین بحث پارلمانی قرن بیستم یاد شده است. در پایان روز دوم، نمایندگان رأی عدم اعتماد برگزار کردند که توسط دولت برنده شد، اما با اکثریتی به شدت کاهشیافته.
پس از آنکه متفقین نتوانستند از اشغال نروژ توسط آلمان جلوگیری کنند، مجلس عوام از ۷ تا ۹ مه مناظرهای علنی درباره عملکرد دولت در جنگ برگزار کرد. این رویداد به «مناظره نروژ» معروف شد و به عنوان یکی از مهمترین وقایع تاریخ پارلمانی شناخته میشود.
در ماه مه، چرچیل همچنان در میان بسیاری از محافظهکاران و احتمالاً اکثر اعضای حزب کارگر محبوب نبود. چمبرلین تا اکتبر، زمانی که بیماری او را مجبور به استعفا کرد، رهبر حزب محافظهکار باقی ماند. تا آن زمان، چرچیل تردیدکنندگان را متقاعد کرده بود و جانشینی او به عنوان رهبر حزب یک تشریفات بود.
در مه ۱۹۴۰، آلمان به فرانسه حمله کرد و لوکزامبورگ، هلند و بلژیک را فتح نمود.
در ۱۰ مه، نویل چمبرلین از سمت نخستوزیری استعفا داد.
وینستون چرچیل به عنوان نخستوزیر بریتانیا منصوب شد.
آلمانیها در ۱۰ مه به غرب حمله کردند.
آلمان تهاجمی را علیه فرانسه آغاز کرد. برای دور زدن استحکامات قوی خط ماژینو در مرز فرانسه و آلمان، آلمان حمله خود را به کشورهای بیطرف بلژیک، هلند و لوکزامبورگ هدایت کرد.
در مه ۱۹۴۰، آلمان به هلند، لوکزامبورگ، بلژیک و فرانسه حمله کرد. پس از تسلیم بلژیک، این کشور توسط یک فرماندار نظامی آلمانی به نام الکساندر فون فالکنهاوزن اداره میشد که اقدامات ضد یهودی را علیه ۹۰ هزار یهودی آنجا که بسیاری از آنها پناهندگان آلمان یا اروپای شرقی بودند، وضع کرد.
دوگل لشکر جدید خود را در ۱۲ مه فعال کرد که فرماندهی لشکر چهارم زرهی را به او داد.
اولین سخنرانی او به عنوان نخستوزیر در مجلس عوام در ۱۳ مه، سخنرانی «خون، رنج، اشک و عرق» بود. این سخنرانی چیزی بیش از یک بیانیه کوتاه نبود، اما به گفته جنکینز، «شامل عباراتی بود که دههها طنینانداز شد». چرچیل برای ملت روشن کرد که راهی طولانی و دشوار در پیش است و پیروزی هدف نهایی است: من به مجلس میگویم... که چیزی جز خون، رنج، اشک و عرق برای عرضه ندارم. ما در پیش روی خود آزمونی از نوع بسیار دردناک داریم. شما میپرسید سیاست ما چیست؟ من میگویم: این است که با تمام قدرت و با تمام توانی که خداوند به ما عطا کرده، در دریا، زمین و هوا بجنگیم؛ جنگیدن علیه یک استبداد هیولایی که هرگز در فهرست تاریک و اسفناک جنایات بشری پیشی نگرفته است. این سیاست ماست. شما میپرسید هدف ما چیست؟ میتوانم در یک کلمه پاسخ دهم: پیروزی، پیروزی به هر قیمتی، پیروزی با وجود تمام وحشتها، پیروزی، هر چقدر هم که راه طولانی و سخت باشد؛ زیرا بدون پیروزی، بقایی وجود ندارد.
هنگامی که آلمان در مه ۱۹۴۰ به شمال فرانسه حمله کرد، ویندزورها به جنوب گریختند، ابتدا به بیاریتز و سپس در ژوئن به اسپانیای فرانکوئیست رفتند. در ژوئیه، این زوج به پرتغال نقل مکان کردند، جایی که ابتدا در خانه ریکاردو اسپیریتو سانتو، یک بانکدار پرتغالی که با بریتانیا و آلمان ارتباط داشت، زندگی کردند. تحت نام رمز «عملیات ویلی»، مأموران نازی، عمدتاً والتر شلنبرگ، به طور ناموفق توطئه کردند تا دوک را متقاعد کنند که پرتغال را ترک کرده و به اسپانیا بازگردد و در صورت لزوم او را بربایند.
در اواخر مارس، رینو به دوگل گفت که فرماندهی لشکر چهارم زرهی که قرار بود تا ۱۵ مه تشکیل شود، به او سپرده خواهد شد.
آلمانیها در ۱۵ مه ۱۹۴۰ در سدان رخنه کردند.
در ۱۸ مه، او با دو هنگ تازه از سوارهنظام زرهی تقویت شد که قدرت او را به ۱۵۰ وسیله نقلیه رساند.
آلمان در مه ۱۹۴۰ به یونان حمله کرد تا به نیروهای ایتالیایی در نبرد یونان (۲۸ اکتبر ۱۹۴۰ – ۱ ژوئن ۱۹۴۱) بپیوندد که منجر به اشغال یونان توسط نیروهای محور شد.
شارل در ۱۹ مه دوباره حمله کرد و نیروهایش بار دیگر توسط اشتوکاها و توپخانه آلمان ویران شدند. او دستور ژنرال ژرژ برای عقبنشینی را نادیده گرفت و در اوایل بعدازظهر از توشون دو لشکر دیگر درخواست کرد که او درخواستش را رد کرد.
شارل عقبنشینی خود را تا ۲۰ مه به تأخیر انداخت.
در ۲۱ مه، به درخواست افسران تبلیغات، او در رادیو فرانسه درباره حمله اخیر خود سخنرانی کرد.
از فوریه تا مه ۱۹۴۰، الیزابت و مارگارت در رویال لاج، ویندزور زندگی میکردند تا اینکه به قلعه ویندزور نقل مکان کردند، جایی که بیشتر پنج سال بعد را در آنجا گذراندند.
در قدردانی از تلاشهایش، دوگل در ۲۳ مه ۱۹۴۰ به درجه موقت (سرتیپ) ارتقا یافت.
گوبلز از افسران لهستانی که در کشتار کاتین توسط ارتش سرخ در سال ۱۹۴۰ کشته شده بودند، استفاده کرد تا میان شوروی و سایر متحدان غربی شکاف ایجاد کند.
در پایان ماه مه، با عقبنشینی نیروی اعزامی بریتانیا به دانکرک و سقوط قریبالوقوع فرانسه، هالیفاکس پیشنهاد کرد که دولت باید امکان یک توافق صلح مذاکرهشده را با استفاده از موسولینی که هنوز بیطرف بود، به عنوان میانجی بررسی کند. چندین جلسه در سطح بالا از ۲۶ تا ۲۸ مه برگزار شد، از جمله دو جلسه با نخستوزیر فرانسه، پل رینو.
در ۲۸ تا ۲۹ مه، دوگل به سرپل آلمانیها در جنوب رود سوم در ابویل حمله کرد و در آخرین تلاش برای قطع مسیر فرار نیروهای متفقین که به سمت دانکرک عقبنشینی میکردند، حدود ۴۰۰ اسیر آلمانی گرفت.
بحث نروژ، که گاهی بحث نارویک نیز نامیده میشود، یک بحث مهم در مجلس عوام بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم از ۷ تا ۹ مه ۱۹۴۰ بود. از آن به عنوان دوربردترین بحث پارلمانی قرن بیستم یاد شده است. در پایان روز دوم، نمایندگان رأی عدم اعتماد برگزار کردند که توسط دولت برنده شد، اما با اکثریتی به شدت کاهشیافته.
پس از آنکه متفقین نتوانستند از اشغال نروژ توسط آلمان جلوگیری کنند، مجلس عوام از ۷ تا ۹ مه مناظرهای علنی درباره عملکرد دولت در جنگ برگزار کرد. این رویداد به «مناظره نروژ» معروف شد و به عنوان یکی از مهمترین وقایع تاریخ پارلمانی شناخته میشود.
در ماه مه، چرچیل همچنان در میان بسیاری از محافظهکاران و احتمالاً اکثر اعضای حزب کارگر محبوب نبود. چمبرلین تا اکتبر، زمانی که بیماری او را مجبور به استعفا کرد، رهبر حزب محافظهکار باقی ماند. تا آن زمان، چرچیل تردیدکنندگان را متقاعد کرده بود و جانشینی او به عنوان رهبر حزب یک تشریفات بود.
در مه ۱۹۴۰، آلمان به فرانسه حمله کرد و لوکزامبورگ، هلند و بلژیک را فتح نمود.
در ۱۰ مه، نویل چمبرلین از سمت نخستوزیری استعفا داد.
وینستون چرچیل به عنوان نخستوزیر بریتانیا منصوب شد.
آلمانیها در ۱۰ مه به غرب حمله کردند.
آلمان تهاجمی را علیه فرانسه آغاز کرد. برای دور زدن استحکامات قوی خط ماژینو در مرز فرانسه و آلمان، آلمان حمله خود را به کشورهای بیطرف بلژیک، هلند و لوکزامبورگ هدایت کرد.
در مه ۱۹۴۰، آلمان به هلند، لوکزامبورگ، بلژیک و فرانسه حمله کرد. پس از تسلیم بلژیک، این کشور توسط یک فرماندار نظامی آلمانی به نام الکساندر فون فالکنهاوزن اداره میشد که اقدامات ضد یهودی را علیه ۹۰ هزار یهودی آنجا که بسیاری از آنها پناهندگان آلمان یا اروپای شرقی بودند، وضع کرد.
دوگل لشکر جدید خود را در ۱۲ مه فعال کرد که فرماندهی لشکر چهارم زرهی را به او داد.
اولین سخنرانی او به عنوان نخستوزیر در مجلس عوام در ۱۳ مه، سخنرانی «خون، رنج، اشک و عرق» بود. این سخنرانی چیزی بیش از یک بیانیه کوتاه نبود، اما به گفته جنکینز، «شامل عباراتی بود که دههها طنینانداز شد». چرچیل برای ملت روشن کرد که راهی طولانی و دشوار در پیش است و پیروزی هدف نهایی است: من به مجلس میگویم... که چیزی جز خون، رنج، اشک و عرق برای عرضه ندارم. ما در پیش روی خود آزمونی از نوع بسیار دردناک داریم. شما میپرسید سیاست ما چیست؟ من میگویم: این است که با تمام قدرت و با تمام توانی که خداوند به ما عطا کرده، در دریا، زمین و هوا بجنگیم؛ جنگیدن علیه یک استبداد هیولایی که هرگز در فهرست تاریک و اسفناک جنایات بشری پیشی نگرفته است. این سیاست ماست. شما میپرسید هدف ما چیست؟ میتوانم در یک کلمه پاسخ دهم: پیروزی، پیروزی به هر قیمتی، پیروزی با وجود تمام وحشتها، پیروزی، هر چقدر هم که راه طولانی و سخت باشد؛ زیرا بدون پیروزی، بقایی وجود ندارد.
هنگامی که آلمان در مه ۱۹۴۰ به شمال فرانسه حمله کرد، ویندزورها به جنوب گریختند، ابتدا به بیاریتز و سپس در ژوئن به اسپانیای فرانکوئیست رفتند. در ژوئیه، این زوج به پرتغال نقل مکان کردند، جایی که ابتدا در خانه ریکاردو اسپیریتو سانتو، یک بانکدار پرتغالی که با بریتانیا و آلمان ارتباط داشت، زندگی کردند. تحت نام رمز «عملیات ویلی»، مأموران نازی، عمدتاً والتر شلنبرگ، به طور ناموفق توطئه کردند تا دوک را متقاعد کنند که پرتغال را ترک کرده و به اسپانیا بازگردد و در صورت لزوم او را بربایند.
در اواخر مارس، رینو به دوگل گفت که فرماندهی لشکر چهارم زرهی که قرار بود تا ۱۵ مه تشکیل شود، به او سپرده خواهد شد.
آلمانیها در ۱۵ مه ۱۹۴۰ در سدان رخنه کردند.
در ۱۸ مه، او با دو هنگ تازه از سوارهنظام زرهی تقویت شد که قدرت او را به ۱۵۰ وسیله نقلیه رساند.
آلمان در مه ۱۹۴۰ به یونان حمله کرد تا به نیروهای ایتالیایی در نبرد یونان (۲۸ اکتبر ۱۹۴۰ – ۱ ژوئن ۱۹۴۱) بپیوندد که منجر به اشغال یونان توسط نیروهای محور شد.
شارل در ۱۹ مه دوباره حمله کرد و نیروهایش بار دیگر توسط اشتوکاها و توپخانه آلمان ویران شدند. او دستور ژنرال ژرژ برای عقبنشینی را نادیده گرفت و در اوایل بعدازظهر از توشون دو لشکر دیگر درخواست کرد که او درخواستش را رد کرد.
شارل عقبنشینی خود را تا ۲۰ مه به تأخیر انداخت.
در ۲۱ مه، به درخواست افسران تبلیغات، او در رادیو فرانسه درباره حمله اخیر خود سخنرانی کرد.
از فوریه تا مه ۱۹۴۰، الیزابت و مارگارت در رویال لاج، ویندزور زندگی میکردند تا اینکه به قلعه ویندزور نقل مکان کردند، جایی که بیشتر پنج سال بعد را در آنجا گذراندند.
در قدردانی از تلاشهایش، دوگل در ۲۳ مه ۱۹۴۰ به درجه موقت (سرتیپ) ارتقا یافت.
گوبلز از افسران لهستانی که در کشتار کاتین توسط ارتش سرخ در سال ۱۹۴۰ کشته شده بودند، استفاده کرد تا میان شوروی و سایر متحدان غربی شکاف ایجاد کند.
در پایان ماه مه، با عقبنشینی نیروی اعزامی بریتانیا به دانکرک و سقوط قریبالوقوع فرانسه، هالیفاکس پیشنهاد کرد که دولت باید امکان یک توافق صلح مذاکرهشده را با استفاده از موسولینی که هنوز بیطرف بود، به عنوان میانجی بررسی کند. چندین جلسه در سطح بالا از ۲۶ تا ۲۸ مه برگزار شد، از جمله دو جلسه با نخستوزیر فرانسه، پل رینو.
در ۲۸ تا ۲۹ مه، دوگل به سرپل آلمانیها در جنوب رود سوم در ابویل حمله کرد و در آخرین تلاش برای قطع مسیر فرار نیروهای متفقین که به سمت دانکرک عقبنشینی میکردند، حدود ۴۰۰ اسیر آلمانی گرفت.
