پس از بازنشستگی از بازی، کرایف پا جای پای مربی خود رینوس میشل گذاشت و تیم جوان آژاکس را در سال ۱۹۸۷ به قهرمانی جام در جام اروپا (۱-۰) رساند. در مه و ژوئن ۱۹۸۵، کرایف دوباره به آژاکس بازگشت. در فصل ۱۹۸۵-۸۶، عنوان قهرمانی لیگ به پیاسوی تحت هدایت یان رکر رسید، با وجود اینکه آژاکس تفاضل گل ۸۵+ (۱۲۰ گل زده، ۳۵ گل خورده) داشت.
«نمایی به یک قتل» یک فیلم جاسوسی محصول ۱۹۸۵ و چهاردهمین فیلم از سری جیمز باند است که توسط ایان پروداکشنز تولید شده و هفتمین و آخرین فیلمی است که راجر مور در نقش مأمور خیالی امآی۶، جیمز باند، در آن بازی کرده است.
دولت بتانکور نیز به نوبه خود اقدامات M-19 و تعهد آن به روند صلح را زیر سوال برد، زیرا همچنان به پیشبرد مذاکرات سطح بالا با فارک ادامه میداد که منجر به ایجاد اتحادیه میهنی (Unión Patriótica) -UP-، یک سازمان سیاسی قانونی و غیرمخفی شد.
در مه ۱۹۸۵، لیورپول مدافع عنوان قهرمانی جام باشگاههای اروپا بود که پس از شکست دادن رم در ضربات پنالتی در فینال فصل قبل، به این عنوان رسیده بود. آنها دوباره با یک حریف ایتالیایی، یوونتوس، روبرو میشدند که بدون شکست قهرمان جام برندگان جام ۱۹۸۳–۸۴ شده بود. یوونتوس تیمی متشکل از بسیاری از بازیکنان تیم ملی ایتالیا، قهرمان جام جهانی ۱۹۸۲ فیفا - که سالها برای یوونتوس بازی کردند - داشت و بازیساز آنها، میشل پلاتینی، بهترین فوتبالیست اروپا محسوب میشد و در دسامبر ۱۹۸۴ برای دومین سال متوالی توسط مجله فرانس فوتبال به عنوان فوتبالیست سال انتخاب شده بود. هر دو تیم در پایان فصل گذشته در دو رتبه اول ردهبندی باشگاهی یوفا قرار داشتند و توسط مطبوعات تخصصی به عنوان دو تیم برتر قاره در آن زمان شناخته میشدند. هر دو تیم چهار ماه قبل در سوپر جام اروپا ۱۹۸۴ به مصاف هم رفته بودند که با پیروزی ۲–۰ تیم ایتالیایی به پایان رسیده بود.
تقریباً ساعت ۷ بعد از ظهر به وقت محلی، یک ساعت قبل از شروع بازی، درگیری آغاز شد. هواداران لیورپول و یوونتوس در بخشهای X و Z تنها چند متر با هم فاصله داشتند. مرز بین این دو بخش با حصارهای زنجیرهای موقت و یک منطقه بیطرف که به خوبی محافظت نمیشد، مشخص شده بود. اوباش شروع به پرتاب سنگ از میان این شکاف کردند که آنها را از سکوهای در حال فروپاشی زیر پای خود برمیداشتند. با نزدیک شدن به زمان شروع بازی، پرتاب اشیاء شدیدتر شد. چندین گروه از اوباش لیورپول از مرز بین بخش X و Z عبور کردند، پلیس را کنار زدند و به سمت هواداران یوونتوس هجوم بردند. هواداران شروع به فرار به سمت دیوار محیطی بخش Z کردند. دیوار نتوانست فشار هواداران در حال فرار یوونتوس را تحمل کند و بخش پایینی آن فرو ریخت. برخلاف گزارشهای آن زمان و آنچه هنوز بسیاری تصور میکنند، فرو ریختن دیوار عامل ۳۹ مرگ نبود. در عوض، فرو ریختن دیوار فشار را کاهش داد و به هواداران اجازه فرار داد. اکثر افراد بر اثر خفگی پس از زمین خوردن یا فشرده شدن به دیوار قبل از فرو ریختن آن جان باختند. ۶۰۰ هوادار دیگر نیز مجروح شدند. اجساد روی بخشهایی از حصارهای آهنی از ورزشگاه خارج شده و در بیرون قرار داده شدند و با پرچمهای بزرگ فوتبال پوشانده شدند. هنگامی که هلیکوپترهای پلیس و پزشکی پرواز کردند، جریان هوای زیر هلیکوپترها پوششهای ساده را کنار زد. در تلافی وقایع بخش Z، بسیاری از هواداران یوونتوس در سمت خود از ورزشگاه شورش کردند. آنها برای کمک به سایر هواداران یوونتوس به سمت پیست دو و میدانی ورزشگاه پیشروی کردند، اما مداخله پلیس مانع از پیشروی آنها شد. گروه بزرگی از هواداران یوونتوس به مدت دو ساعت با سنگ، بطری و صخره با پلیس جنگیدند. یک هوادار یوونتوس نیز در حال شلیک با تپانچه استارت به سمت پلیس بلژیک دیده شد.
با وجود ابعاد فاجعه، مقامات یوفا، ویلفرید مارتنس نخستوزیر بلژیک، هروه بروهون شهردار بروکسل و نیروی پلیس شهر احساس کردند که لغو مسابقه ممکن است خطر تحریک درگیری و خشونت بیشتر را به همراه داشته باشد، و مسابقه در نهایت پس از اینکه کاپیتانهای هر دو تیم با جمعیت صحبت کردند و خواستار آرامش شدند، آغاز شد. یوونتوس با یک گل از روی نقطه پنالتی توسط میشل پلاتینی که توسط داور سوئیسی، داینا، به دلیل خطا روی زبیگنیو بونیک اعلام شده بود، بازی را ۱–۰ برد.
تقصیر این حادثه به گردن هواداران باشگاه لیورپول انداخته شد. در ۳۰ مه، گونتر اشنایدر، ناظر رسمی یوفا گفت: «فقط هواداران انگلیسی مسئول بودند. در این شکی نیست.» یوفا، برگزارکننده رویداد، مالکان ورزشگاه هیسل و پلیس بلژیک به دلیل قصور مورد تحقیق قرار گرفتند. پس از ۱۸ ماه تحقیق، پرونده قاضی ارشد بلژیکی، مارینا کوپیترز، سرانجام منتشر شد. این گزارش نتیجه گرفت که تقصیر باید صرفاً بر عهده هواداران انگلیسی باشد.
پس از بازنشستگی از بازی، کرایف پا جای پای مربی خود رینوس میشل گذاشت و تیم جوان آژاکس را در سال ۱۹۸۷ به قهرمانی جام در جام اروپا (۱-۰) رساند. در مه و ژوئن ۱۹۸۵، کرایف دوباره به آژاکس بازگشت. در فصل ۱۹۸۵-۸۶، عنوان قهرمانی لیگ به پیاسوی تحت هدایت یان رکر رسید، با وجود اینکه آژاکس تفاضل گل ۸۵+ (۱۲۰ گل زده، ۳۵ گل خورده) داشت.
«نمایی به یک قتل» یک فیلم جاسوسی محصول ۱۹۸۵ و چهاردهمین فیلم از سری جیمز باند است که توسط ایان پروداکشنز تولید شده و هفتمین و آخرین فیلمی است که راجر مور در نقش مأمور خیالی امآی۶، جیمز باند، در آن بازی کرده است.
دولت بتانکور نیز به نوبه خود اقدامات M-19 و تعهد آن به روند صلح را زیر سوال برد، زیرا همچنان به پیشبرد مذاکرات سطح بالا با فارک ادامه میداد که منجر به ایجاد اتحادیه میهنی (Unión Patriótica) -UP-، یک سازمان سیاسی قانونی و غیرمخفی شد.
در مه ۱۹۸۵، لیورپول مدافع عنوان قهرمانی جام باشگاههای اروپا بود که پس از شکست دادن رم در ضربات پنالتی در فینال فصل قبل، به این عنوان رسیده بود. آنها دوباره با یک حریف ایتالیایی، یوونتوس، روبرو میشدند که بدون شکست قهرمان جام برندگان جام ۱۹۸۳–۸۴ شده بود. یوونتوس تیمی متشکل از بسیاری از بازیکنان تیم ملی ایتالیا، قهرمان جام جهانی ۱۹۸۲ فیفا - که سالها برای یوونتوس بازی کردند - داشت و بازیساز آنها، میشل پلاتینی، بهترین فوتبالیست اروپا محسوب میشد و در دسامبر ۱۹۸۴ برای دومین سال متوالی توسط مجله فرانس فوتبال به عنوان فوتبالیست سال انتخاب شده بود. هر دو تیم در پایان فصل گذشته در دو رتبه اول ردهبندی باشگاهی یوفا قرار داشتند و توسط مطبوعات تخصصی به عنوان دو تیم برتر قاره در آن زمان شناخته میشدند. هر دو تیم چهار ماه قبل در سوپر جام اروپا ۱۹۸۴ به مصاف هم رفته بودند که با پیروزی ۲–۰ تیم ایتالیایی به پایان رسیده بود.
تقریباً ساعت ۷ بعد از ظهر به وقت محلی، یک ساعت قبل از شروع بازی، درگیری آغاز شد. هواداران لیورپول و یوونتوس در بخشهای X و Z تنها چند متر با هم فاصله داشتند. مرز بین این دو بخش با حصارهای زنجیرهای موقت و یک منطقه بیطرف که به خوبی محافظت نمیشد، مشخص شده بود. اوباش شروع به پرتاب سنگ از میان این شکاف کردند که آنها را از سکوهای در حال فروپاشی زیر پای خود برمیداشتند. با نزدیک شدن به زمان شروع بازی، پرتاب اشیاء شدیدتر شد. چندین گروه از اوباش لیورپول از مرز بین بخش X و Z عبور کردند، پلیس را کنار زدند و به سمت هواداران یوونتوس هجوم بردند. هواداران شروع به فرار به سمت دیوار محیطی بخش Z کردند. دیوار نتوانست فشار هواداران در حال فرار یوونتوس را تحمل کند و بخش پایینی آن فرو ریخت. برخلاف گزارشهای آن زمان و آنچه هنوز بسیاری تصور میکنند، فرو ریختن دیوار عامل ۳۹ مرگ نبود. در عوض، فرو ریختن دیوار فشار را کاهش داد و به هواداران اجازه فرار داد. اکثر افراد بر اثر خفگی پس از زمین خوردن یا فشرده شدن به دیوار قبل از فرو ریختن آن جان باختند. ۶۰۰ هوادار دیگر نیز مجروح شدند. اجساد روی بخشهایی از حصارهای آهنی از ورزشگاه خارج شده و در بیرون قرار داده شدند و با پرچمهای بزرگ فوتبال پوشانده شدند. هنگامی که هلیکوپترهای پلیس و پزشکی پرواز کردند، جریان هوای زیر هلیکوپترها پوششهای ساده را کنار زد. در تلافی وقایع بخش Z، بسیاری از هواداران یوونتوس در سمت خود از ورزشگاه شورش کردند. آنها برای کمک به سایر هواداران یوونتوس به سمت پیست دو و میدانی ورزشگاه پیشروی کردند، اما مداخله پلیس مانع از پیشروی آنها شد. گروه بزرگی از هواداران یوونتوس به مدت دو ساعت با سنگ، بطری و صخره با پلیس جنگیدند. یک هوادار یوونتوس نیز در حال شلیک با تپانچه استارت به سمت پلیس بلژیک دیده شد.
با وجود ابعاد فاجعه، مقامات یوفا، ویلفرید مارتنس نخستوزیر بلژیک، هروه بروهون شهردار بروکسل و نیروی پلیس شهر احساس کردند که لغو مسابقه ممکن است خطر تحریک درگیری و خشونت بیشتر را به همراه داشته باشد، و مسابقه در نهایت پس از اینکه کاپیتانهای هر دو تیم با جمعیت صحبت کردند و خواستار آرامش شدند، آغاز شد. یوونتوس با یک گل از روی نقطه پنالتی توسط میشل پلاتینی که توسط داور سوئیسی، داینا، به دلیل خطا روی زبیگنیو بونیک اعلام شده بود، بازی را ۱–۰ برد.
تقصیر این حادثه به گردن هواداران باشگاه لیورپول انداخته شد. در ۳۰ مه، گونتر اشنایدر، ناظر رسمی یوفا گفت: «فقط هواداران انگلیسی مسئول بودند. در این شکی نیست.» یوفا، برگزارکننده رویداد، مالکان ورزشگاه هیسل و پلیس بلژیک به دلیل قصور مورد تحقیق قرار گرفتند. پس از ۱۸ ماه تحقیق، پرونده قاضی ارشد بلژیکی، مارینا کوپیترز، سرانجام منتشر شد. این گزارش نتیجه گرفت که تقصیر باید صرفاً بر عهده هواداران انگلیسی باشد.
