چه اتفاقی افتاد؟ November 1938 م

شیندلر در ۱ نوامبر ۱۹۳۸ برای عضویت در حزب نازی درخواست داد و سال بعد پذیرفته شد.

در ۷ نوامبر ۱۹۳۸، هرشل گرینشپان، یک یهودی لهستانی، ارنست فوم رات، دیپلمات آلمانی را در سفارت آلمان در پاریس، در تلافی اخراج والدین و خواهر و برادرش از آلمان، هدف گلوله قرار داد.

اوضاع با سخنرانی گوبلز در یک جلسه حزبی در شب ۸ نوامبر وخیم‌تر شد؛ جایی که او به‌طور غیرمستقیم از اعضای حزب خواست تا خشونت بیشتری علیه یهودیان تحریک کنند، در حالی که وانمود می‌کرد این اقدامات، سلسله‌ای از واکنش‌های خودجوش توسط مردم آلمان بوده است.

هنگامی که فوم رات در ۹ نوامبر درگذشت، دولت از مرگ او به عنوان بهانه‌ای برای تحریک یک پوگروم علیه یهودیان استفاده کرد. دولت ادعا کرد که این یک اقدام خودجوش بوده، اما در واقع، به گفته دیوید سزارانی، این اقدام توسط آدولف هیتلر و یوزف گوبلز بدون اهداف مشخص برنامه‌ریزی و دستور داده شده بود. او می‌نویسد که نتیجه آن «قتل، تجاوز، غارت، تخریب اموال و وحشت در مقیاسی بی‌سابقه» بود.

بین ۹ تا ۱۶ نوامبر، ۳۰,۰۰۰ یهودی به اردوگاه‌های کار اجباری بوخن‌والد، داخائو و زاکسن‌هاوزن فرستاده شدند. بسیاری از آن‌ها ظرف چند هفته آزاد شدند؛ تا اوایل سال ۱۹۳۹، ۲,۰۰۰ نفر در اردوگاه‌ها باقی ماندند. یهودیان آلمان به طور جمعی مسئول جبران خسارت شناخته شدند؛ آن‌ها همچنین مجبور به پرداخت «مالیات کفاره» بیش از یک میلیارد رایش‌مارک شدند. پرداخت‌های بیمه برای خسارت به اموال آن‌ها توسط دولت مصادره شد.

حملات ۹ تا ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸ که به «کریستال‌ناخت» (یا «شب شیشه‌های شکسته») معروف است، تا حدی توسط اس‌اس (SS) و اس‌آ (SA) انجام شد، اما آلمانی‌های عادی نیز در آن مشارکت داشتند؛ در برخی مناطق، خشونت‌ها پیش از رسیدن نیروهای اس‌اس یا اس‌آ آغاز شده بود.

در راهپیمایی طولانی، همسر مائو، هه زیژن، بر اثر اصابت ترکش به سر مجروح شده بود. او برای درمان پزشکی به مسکو سفر کرد؛ مائو اقدام به طلاق او کرد و در ۲۰ نوامبر ۱۹۳۸ با یک بازیگر زن به نام جیانگ چینگ ازدواج کرد.

Jiang Qing (4th wife of Mao Zedong) - image

ادامه در داستان‌گو

شیندلر در ۱ نوامبر ۱۹۳۸ برای عضویت در حزب نازی درخواست داد و سال بعد پذیرفته شد.

در ۷ نوامبر ۱۹۳۸، هرشل گرینشپان، یک یهودی لهستانی، ارنست فوم رات، دیپلمات آلمانی را در سفارت آلمان در پاریس، در تلافی اخراج والدین و خواهر و برادرش از آلمان، هدف گلوله قرار داد.

اوضاع با سخنرانی گوبلز در یک جلسه حزبی در شب ۸ نوامبر وخیم‌تر شد؛ جایی که او به‌طور غیرمستقیم از اعضای حزب خواست تا خشونت بیشتری علیه یهودیان تحریک کنند، در حالی که وانمود می‌کرد این اقدامات، سلسله‌ای از واکنش‌های خودجوش توسط مردم آلمان بوده است.

هنگامی که فوم رات در ۹ نوامبر درگذشت، دولت از مرگ او به عنوان بهانه‌ای برای تحریک یک پوگروم علیه یهودیان استفاده کرد. دولت ادعا کرد که این یک اقدام خودجوش بوده، اما در واقع، به گفته دیوید سزارانی، این اقدام توسط آدولف هیتلر و یوزف گوبلز بدون اهداف مشخص برنامه‌ریزی و دستور داده شده بود. او می‌نویسد که نتیجه آن «قتل، تجاوز، غارت، تخریب اموال و وحشت در مقیاسی بی‌سابقه» بود.

بین ۹ تا ۱۶ نوامبر، ۳۰,۰۰۰ یهودی به اردوگاه‌های کار اجباری بوخن‌والد، داخائو و زاکسن‌هاوزن فرستاده شدند. بسیاری از آن‌ها ظرف چند هفته آزاد شدند؛ تا اوایل سال ۱۹۳۹، ۲,۰۰۰ نفر در اردوگاه‌ها باقی ماندند. یهودیان آلمان به طور جمعی مسئول جبران خسارت شناخته شدند؛ آن‌ها همچنین مجبور به پرداخت «مالیات کفاره» بیش از یک میلیارد رایش‌مارک شدند. پرداخت‌های بیمه برای خسارت به اموال آن‌ها توسط دولت مصادره شد.

حملات ۹ تا ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸ که به «کریستال‌ناخت» (یا «شب شیشه‌های شکسته») معروف است، تا حدی توسط اس‌اس (SS) و اس‌آ (SA) انجام شد، اما آلمانی‌های عادی نیز در آن مشارکت داشتند؛ در برخی مناطق، خشونت‌ها پیش از رسیدن نیروهای اس‌اس یا اس‌آ آغاز شده بود.

در راهپیمایی طولانی، همسر مائو، هه زیژن، بر اثر اصابت ترکش به سر مجروح شده بود. او برای درمان پزشکی به مسکو سفر کرد؛ مائو اقدام به طلاق او کرد و در ۲۰ نوامبر ۱۹۳۸ با یک بازیگر زن به نام جیانگ چینگ ازدواج کرد.

Jiang Qing (4th wife of Mao Zedong) - image

ادامه در داستان‌گو