بررسی بهیادماندنیترین رویدادها October 1956 م.
در اکتبر ۱۹۵۶، نیروی هوایی فرانسه یک هواپیمای DC-3 مراکشی را که عازم تونس بود و احمد بن بلا، محمد بوضیاف، محمد خیضر و حسین آیت احمد را حمل میکرد، رهگیری و مجبور به فرود در الجزیره کرد. لاکوست رهبران سیاسی خارجی جبهه آزادیبخش ملی (FLN) را دستگیر و برای مدت جنگ زندانی کرد. این اقدام باعث شد رهبران شورشی باقیمانده مواضع خود را سختتر کنند.
زاده ۱ اکتبر ۱۹۵۶ در ایستبورن، ساسکس.
در ۶ اکتبر ۱۹۵۶، لاسلو رایک که توسط دولت راکوشی اعدام شده بود، در مراسمی تأثیرگذار دوباره دفن شد که باعث تقویت اپوزیسیون حزب گردید.
تا ۲۲ اکتبر ۱۹۵۶، دانشجویان دانشگاه فنی، اتحادیه دانشجویی ممنوعشده MEFESZ را احیا کردند.
دانشجویان دانشگاه فنی در ۲۳ اکتبر تظاهراتی را ترتیب دادند که زنجیرهای از وقایع را آغاز کرد و مستقیماً به انقلاب منجر شد.
در بعدازظهر ۲۳ اکتبر ۱۹۵۶، حدود ۲۰,۴۰۰ معترض در کنار مجسمه یوژف بم، قهرمان ملی لهستان و مجارستان، تجمع کردند.
جمعیت بزرگی در مقابل ساختمان رادیو بوداپست که به شدت توسط پلیس مخفی (ÁVH) محافظت میشد، گرد آمدند. نقطه انفجار زمانی رخ داد که هیئتی که قصد داشت خواستههای خود را پخش کند، بازداشت شد و جمعیت با انتشار شایعاتی مبنی بر تیراندازی به معترضان، به شدت خشمگین شد. گاز اشکآور از پنجرههای طبقات بالا پرتاب شد و ÁVH به سمت جمعیت آتش گشود که منجر به کشته شدن بسیاری شد. ÁVH سعی کرد با پنهان کردن سلاح در یک آمبولانس، خود را دوباره مسلح کند، اما جمعیت متوجه این ترفند شد و آن را متوقف کرد. سربازان مجارستانی که برای کمک به ÁVH اعزام شده بودند، تردید کردند و سپس با کندن ستارههای سرخ از کلاههایشان، به صف معترضان پیوستند. معترضان که توسط حمله ÁVH تحریک شده بودند، واکنش خشونتآمیزی نشان دادند. خودروهای پلیس به آتش کشیده شدند، سلاحها از انبارهای نظامی ضبط و بین مردم توزیع شد و نمادهای رژیم کمونیستی تخریب شدند.
در طول شب ۲۳ اکتبر، ارنو گرو، دبیر حزب کارگران مجارستان، درخواست مداخله نظامی شوروی را برای «سرکوب تظاهراتی که به مقیاسی بیسابقه و بزرگتر از همیشه رسیده بود» مطرح کرد. رهبری شوروی چندین ماه قبل، برنامههای احتمالی برای مداخله در مجارستان را تدوین کرده بود.
در ساعت ۲۰:۰۰، ارنو گرو، دبیر اول حزب، سخنرانیای را پخش کرد که در آن خواستههای نویسندگان و دانشجویان را محکوم میکرد.
برخی از تظاهرکنندگان که از رد قاطعانه خواستههایشان توسط گرو خشمگین بودند، تصمیم گرفتند یکی از خواستههای خود را عملی کنند: برداشتن مجسمه برنزی ۳۰ فوتی (۹.۱ متری) استالین که در سال ۱۹۵۱ در محل کلیسایی که برای ساخت این بنا تخریب شده بود، نصب شده بود. تا ساعت ۲۱:۳۰، مجسمه سرنگون شد و جمعیت با قرار دادن پرچمهای مجارستان در پوتینهای استالین، که تنها چیزی بود که از مجسمه باقی مانده بود، جشن گرفتند.
تا ساعت ۰۲:۰۰ روز ۲۴ اکتبر، تانکهای شوروی مطابق با دستورات گئورگی ژوکوف، وزیر دفاع شوروی، وارد بوداپست شدند.
در ۲۴ اکتبر، هیئت رئیسه کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی (پولیتبورو) درباره تحولات سیاسی در لهستان و مجارستان بحث و گفتگو کرد.
در ۲۴ اکتبر، ایمره نادی جایگزین آندراش هگدوش به عنوان نخستوزیر شد. نادی در رادیو خواستار پایان دادن به خشونت شد و قول داد اصلاحات سیاسیای را که سه سال پیش کنار گذاشته شده بود، آغاز کند. در حالی که خشونتهای پراکنده شعلهور میشد، مردم همچنان به مسلح کردن خود ادامه دادند.
تا ظهر ۲۴ اکتبر، تانکهای شوروی در خارج از ساختمان پارلمان مستقر شدند و سربازان شوروی از پلها و تقاطعهای کلیدی محافظت کردند. انقلابیون مسلح به سرعت برای دفاع از بوداپست سنگر ساختند و گزارش شده بود که تا اواسط صبح برخی از تانکهای شوروی را تصرف کردهاند.
در ۲۵ اکتبر، تودهای از معترضان در مقابل ساختمان پارلمان تجمع کردند. واحدهای ÁVH (پلیس مخفی) شروع به تیراندازی به سمت جمعیت از پشتبام ساختمانهای مجاور کردند. برخی از سربازان شوروی به اشتباه تصور کردند که هدف تیراندازی هستند و به سمت ÁVH آتش گشودند. برخی از افراد حاضر در جمعیت که با سلاحهای گرفته شده از ÁVH یا سلاحهایی که توسط سربازان مجارستانی که به قیام پیوسته بودند به آنها داده شده بود مسلح شده بودند، شروع به تیراندازی متقابل کردند.
در شهر کچکمت در ۲۶ اکتبر، تظاهرات در مقابل اداره امنیت دولتی و زندان محلی منجر به اقدام نظامی توسط سپاه سوم به دستور سرلشکر لایوش گیورکو شد که در آن هفت معترض کشته و چندین تن از سازماندهندگان دستگیر شدند.
در ۲۷ اکتبر، واحدهای ارتش برای تأمین امنیت چپل و برقراری نظم وارد عمل شدند.
بلا کیرالی، ژنرال مجارستانی که از حبس ابد به دلیل جرایم سیاسی آزاد شده بود و با حمایت دولت نادی عمل میکرد، تلاش کرد با متحد کردن عناصر پلیس، ارتش و گروههای شورشی در قالب یک گارد ملی، نظم را برقرار کند. آتشبس در ۲۸ اکتبر برقرار شد.
از سال ۱۹۵۴، پرز به عنوان مدیرکل وزارت دفاع، در برنامهریزی جنگ سوئز در سال ۱۹۵۶ با مشارکت فرانسه و بریتانیا علیه مصر نقش داشت.
با این حال، از ۲۴ تا ۲۹ اکتبر، ۷۱ مورد درگیری مسلحانه بین ارتش و مردم در پنجاه منطقه رخ داد که از دفاع در برابر حملات به اهداف غیرنظامی و نظامی تا درگیری با شورشیان بسته به فرمانده مربوطه متغیر بود.
واحدهای ارتش در ۲۹ اکتبر از چپل عقبنشینی کردند و پس از آن شورشیان کنترل منطقه را به دست گرفتند.
پس از بحث و تبادل نظر، هیئت رئیسه در ۳۰ اکتبر تصمیم گرفت دولت جدید مجارستان را برکنار نکند.
در ۳۰ اکتبر، نیروهای کیرالی به ساختمان کمیته مرکزی حزب کمونیست حمله کردند.
شوراهای انقلابی محلی در سراسر مجارستان، عموماً بدون دخالت دولت ملی در بوداپست که درگیر مسائل دیگر بود، تشکیل شدند و مسئولیتهای مختلف دولت محلی را از حزب کمونیست منحلشده بر عهده گرفتند. تا ۳۰ اکتبر، این شوراها به طور رسمی توسط حزب کارگران مجارستان تأیید شدند و دولت نادی از آنها به عنوان «ارگانهای محلی دموکراتیک و خودمختار که در طول انقلاب تشکیل شدهاند» درخواست حمایت کرد.
تا ۳۰ اکتبر، بیشتر نیروهای شوروی از بوداپست به پادگانهای خود در حومه مجارستان عقبنشینی کرده بودند.
در ۳۰ اکتبر، معترضان مسلح به یگان ÁVH که از مقر حزب کارگران مجارستان در بوداپست در میدان جمهوری (Köztársaság tér) محافظت میکرد، حمله کردند. این حمله تحت تأثیر شایعات مربوط به زندانیان نگهداری شده در آنجا و تیراندازیهای قبلی ÁVH به تظاهرکنندگان در شهر موشونمادیاروار صورت گرفت.
در اکتبر ۱۹۵۶، نیروی هوایی فرانسه یک هواپیمای DC-3 مراکشی را که عازم تونس بود و احمد بن بلا، محمد بوضیاف، محمد خیضر و حسین آیت احمد را حمل میکرد، رهگیری و مجبور به فرود در الجزیره کرد. لاکوست رهبران سیاسی خارجی جبهه آزادیبخش ملی (FLN) را دستگیر و برای مدت جنگ زندانی کرد. این اقدام باعث شد رهبران شورشی باقیمانده مواضع خود را سختتر کنند.
زاده ۱ اکتبر ۱۹۵۶ در ایستبورن، ساسکس.
در ۶ اکتبر ۱۹۵۶، لاسلو رایک که توسط دولت راکوشی اعدام شده بود، در مراسمی تأثیرگذار دوباره دفن شد که باعث تقویت اپوزیسیون حزب گردید.
تا ۲۲ اکتبر ۱۹۵۶، دانشجویان دانشگاه فنی، اتحادیه دانشجویی ممنوعشده MEFESZ را احیا کردند.
دانشجویان دانشگاه فنی در ۲۳ اکتبر تظاهراتی را ترتیب دادند که زنجیرهای از وقایع را آغاز کرد و مستقیماً به انقلاب منجر شد.
در بعدازظهر ۲۳ اکتبر ۱۹۵۶، حدود ۲۰,۴۰۰ معترض در کنار مجسمه یوژف بم، قهرمان ملی لهستان و مجارستان، تجمع کردند.
جمعیت بزرگی در مقابل ساختمان رادیو بوداپست که به شدت توسط پلیس مخفی (ÁVH) محافظت میشد، گرد آمدند. نقطه انفجار زمانی رخ داد که هیئتی که قصد داشت خواستههای خود را پخش کند، بازداشت شد و جمعیت با انتشار شایعاتی مبنی بر تیراندازی به معترضان، به شدت خشمگین شد. گاز اشکآور از پنجرههای طبقات بالا پرتاب شد و ÁVH به سمت جمعیت آتش گشود که منجر به کشته شدن بسیاری شد. ÁVH سعی کرد با پنهان کردن سلاح در یک آمبولانس، خود را دوباره مسلح کند، اما جمعیت متوجه این ترفند شد و آن را متوقف کرد. سربازان مجارستانی که برای کمک به ÁVH اعزام شده بودند، تردید کردند و سپس با کندن ستارههای سرخ از کلاههایشان، به صف معترضان پیوستند. معترضان که توسط حمله ÁVH تحریک شده بودند، واکنش خشونتآمیزی نشان دادند. خودروهای پلیس به آتش کشیده شدند، سلاحها از انبارهای نظامی ضبط و بین مردم توزیع شد و نمادهای رژیم کمونیستی تخریب شدند.
در طول شب ۲۳ اکتبر، ارنو گرو، دبیر حزب کارگران مجارستان، درخواست مداخله نظامی شوروی را برای «سرکوب تظاهراتی که به مقیاسی بیسابقه و بزرگتر از همیشه رسیده بود» مطرح کرد. رهبری شوروی چندین ماه قبل، برنامههای احتمالی برای مداخله در مجارستان را تدوین کرده بود.
در ساعت ۲۰:۰۰، ارنو گرو، دبیر اول حزب، سخنرانیای را پخش کرد که در آن خواستههای نویسندگان و دانشجویان را محکوم میکرد.
برخی از تظاهرکنندگان که از رد قاطعانه خواستههایشان توسط گرو خشمگین بودند، تصمیم گرفتند یکی از خواستههای خود را عملی کنند: برداشتن مجسمه برنزی ۳۰ فوتی (۹.۱ متری) استالین که در سال ۱۹۵۱ در محل کلیسایی که برای ساخت این بنا تخریب شده بود، نصب شده بود. تا ساعت ۲۱:۳۰، مجسمه سرنگون شد و جمعیت با قرار دادن پرچمهای مجارستان در پوتینهای استالین، که تنها چیزی بود که از مجسمه باقی مانده بود، جشن گرفتند.
تا ساعت ۰۲:۰۰ روز ۲۴ اکتبر، تانکهای شوروی مطابق با دستورات گئورگی ژوکوف، وزیر دفاع شوروی، وارد بوداپست شدند.
در ۲۴ اکتبر، هیئت رئیسه کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی (پولیتبورو) درباره تحولات سیاسی در لهستان و مجارستان بحث و گفتگو کرد.
در ۲۴ اکتبر، ایمره نادی جایگزین آندراش هگدوش به عنوان نخستوزیر شد. نادی در رادیو خواستار پایان دادن به خشونت شد و قول داد اصلاحات سیاسیای را که سه سال پیش کنار گذاشته شده بود، آغاز کند. در حالی که خشونتهای پراکنده شعلهور میشد، مردم همچنان به مسلح کردن خود ادامه دادند.
تا ظهر ۲۴ اکتبر، تانکهای شوروی در خارج از ساختمان پارلمان مستقر شدند و سربازان شوروی از پلها و تقاطعهای کلیدی محافظت کردند. انقلابیون مسلح به سرعت برای دفاع از بوداپست سنگر ساختند و گزارش شده بود که تا اواسط صبح برخی از تانکهای شوروی را تصرف کردهاند.
در ۲۵ اکتبر، تودهای از معترضان در مقابل ساختمان پارلمان تجمع کردند. واحدهای ÁVH (پلیس مخفی) شروع به تیراندازی به سمت جمعیت از پشتبام ساختمانهای مجاور کردند. برخی از سربازان شوروی به اشتباه تصور کردند که هدف تیراندازی هستند و به سمت ÁVH آتش گشودند. برخی از افراد حاضر در جمعیت که با سلاحهای گرفته شده از ÁVH یا سلاحهایی که توسط سربازان مجارستانی که به قیام پیوسته بودند به آنها داده شده بود مسلح شده بودند، شروع به تیراندازی متقابل کردند.
در شهر کچکمت در ۲۶ اکتبر، تظاهرات در مقابل اداره امنیت دولتی و زندان محلی منجر به اقدام نظامی توسط سپاه سوم به دستور سرلشکر لایوش گیورکو شد که در آن هفت معترض کشته و چندین تن از سازماندهندگان دستگیر شدند.
در ۲۷ اکتبر، واحدهای ارتش برای تأمین امنیت چپل و برقراری نظم وارد عمل شدند.
بلا کیرالی، ژنرال مجارستانی که از حبس ابد به دلیل جرایم سیاسی آزاد شده بود و با حمایت دولت نادی عمل میکرد، تلاش کرد با متحد کردن عناصر پلیس، ارتش و گروههای شورشی در قالب یک گارد ملی، نظم را برقرار کند. آتشبس در ۲۸ اکتبر برقرار شد.
از سال ۱۹۵۴، پرز به عنوان مدیرکل وزارت دفاع، در برنامهریزی جنگ سوئز در سال ۱۹۵۶ با مشارکت فرانسه و بریتانیا علیه مصر نقش داشت.
با این حال، از ۲۴ تا ۲۹ اکتبر، ۷۱ مورد درگیری مسلحانه بین ارتش و مردم در پنجاه منطقه رخ داد که از دفاع در برابر حملات به اهداف غیرنظامی و نظامی تا درگیری با شورشیان بسته به فرمانده مربوطه متغیر بود.
واحدهای ارتش در ۲۹ اکتبر از چپل عقبنشینی کردند و پس از آن شورشیان کنترل منطقه را به دست گرفتند.
پس از بحث و تبادل نظر، هیئت رئیسه در ۳۰ اکتبر تصمیم گرفت دولت جدید مجارستان را برکنار نکند.
در ۳۰ اکتبر، نیروهای کیرالی به ساختمان کمیته مرکزی حزب کمونیست حمله کردند.
شوراهای انقلابی محلی در سراسر مجارستان، عموماً بدون دخالت دولت ملی در بوداپست که درگیر مسائل دیگر بود، تشکیل شدند و مسئولیتهای مختلف دولت محلی را از حزب کمونیست منحلشده بر عهده گرفتند. تا ۳۰ اکتبر، این شوراها به طور رسمی توسط حزب کارگران مجارستان تأیید شدند و دولت نادی از آنها به عنوان «ارگانهای محلی دموکراتیک و خودمختار که در طول انقلاب تشکیل شدهاند» درخواست حمایت کرد.
تا ۳۰ اکتبر، بیشتر نیروهای شوروی از بوداپست به پادگانهای خود در حومه مجارستان عقبنشینی کرده بودند.
در ۳۰ اکتبر، معترضان مسلح به یگان ÁVH که از مقر حزب کارگران مجارستان در بوداپست در میدان جمهوری (Köztársaság tér) محافظت میکرد، حمله کردند. این حمله تحت تأثیر شایعات مربوط به زندانیان نگهداری شده در آنجا و تیراندازیهای قبلی ÁVH به تظاهرکنندگان در شهر موشونمادیاروار صورت گرفت.
