بررسی بهیادماندنیترین رویدادها September 1894 م.
در اوایل سپتامبر، لی هونگژانگ تصمیم گرفت نیروهای چینی در پیونگیانگ را با استفاده از ناوگان بییانگ برای اسکورت کشتیهای ترابری به دهانه رودخانه تهدونگ تقویت کند. حدود ۴۵۰۰ نیروی اضافی مستقر در ژیلی قرار بود دوباره اعزام شوند. در ۱۲ سپتامبر، نیمی از نیروها در داگو سوار بر پنج کشتی ترابری که بهطور ویژه اجاره شده بودند، به سمت دالیان حرکت کردند، جایی که دو روز بعد در ۱۴ سپتامبر، ۲۰۰۰ سرباز دیگر به آنها پیوستند.
آتشسوزی بزرگ هینکلی یک حریق در جنگلهای کاج ایالت مینهسوتای آمریکا در سپتامبر ۱۸۹۴ بود که منطقهای به وسعت حداقل ۲۰۰,۰۰۰ جریب (۸۱۰ کیلومتر مربع) (شاید بیش از ۲۵۰,۰۰۰ جریب [۱,۰۰۰ کیلومتر مربع])، از جمله شهر هینکلی را سوزاند. آمار رسمی مرگومیر ۴۱۸ نفر بود؛ اما تعداد واقعی تلفات احتمالاً بیشتر بوده است.
در ابتدا، دریاسالار دینگ میخواست کشتیهای ترابری را تحت اسکورت سبک و تنها با چند کشتی بفرستد، در حالی که نیروی اصلی ناوگان بییانگ برای جلوگیری از رهگیری کاروان توسط ژاپنیها، ناوگان ترکیبی را پیدا کرده و مستقیماً علیه آن عملیات انجام دهد. اما ظاهر شدن رزمناوهای ژاپنی یوشینو و نانیوا در یک عملیات شناسایی در نزدیکی ویهایوی این نقشهها را خنثی کرد. چینیها آنها را با ناوگان اصلی ژاپن اشتباه گرفته بودند. در نتیجه، در ۱۲ سپتامبر، کل ناوگان بییانگ دالیان را به مقصد ویهایوی ترک کرد و روز بعد به نزدیکی شبهجزیره شاندونگ رسید.
در ۱۵ سپتامبر، ارتش امپراتوری ژاپن از چندین جهت به شهر پیونگیانگ هجوم برد. ژاپنیها به شهر حمله کردند و سرانجام با حملهای از پشت، چینیها را شکست دادند؛ مدافعان تسلیم شدند. با استفاده از بارندگی شدید در طول شب، نیروهای باقیمانده چینی از پیونگیانگ فرار کردند و به سمت شمال شرقی به سوی شهر ساحلی اویجو رفتند. تلفات چینیها ۲۰۰۰ کشته و حدود ۴۰۰۰ زخمی بود، در حالی که تلفات ژاپنیها در مجموع ۱۰۲ کشته، ۴۳۳ زخمی و ۳۳ مفقود بود. در اوایل صبح ۱۶ سپتامبر، کل ارتش ژاپن وارد پیونگیانگ شد.
کشتیهای جنگی چینی تمام روز را در منطقه گشتزنی کردند و منتظر ژاپنیها ماندند. با این حال، از آنجایی که هیچ اثری از ناوگان ژاپن دیده نشد، دریاسالار دینگ تصمیم گرفت به دالیان بازگردد و صبح ۱۵ سپتامبر به بندر رسید.
دریاسالار دینگ به درستی فرض کرد که خط دفاعی بعدی چینیها در رودخانه یالو ایجاد خواهد شد و تصمیم گرفت سربازان سوار شده را در آنجا مستقر کند. در ۱۶ سپتامبر، کاروان متشکل از پنج کشتی ترابری تحت اسکورت کشتیهای ناوگان بییانگ که شامل دو کشتی جنگی زرهپوش دینگیوان و ژنیوان بود، خلیج دالیان را ترک کرد. با رسیدن به دهانه رودخانه یالو، کشتیهای ترابری نیروها را پیاده کردند و عملیات پیادهسازی تا صبح روز بعد ادامه داشت.
در ۱۷ سپتامبر ۱۸۹۴، ناوگان ترکیبی ژاپن با ناوگان بییانگ چین در نزدیکی دهانه رودخانه یالو روبرو شد. این نبرد دریایی که از اواخر صبح تا غروب ادامه داشت، به پیروزی ژاپن انجامید. اگرچه چینیها توانستند ۴۵۰۰ سرباز را تا غروب آفتاب در نزدیکی رودخانه یالو پیاده کنند، ناوگان بییانگ در آستانه فروپاشی کامل بود؛ بیشتر ناوگان فرار کرده یا غرق شده بود و دو کشتی بزرگ دینگیوان و ژنیوان تقریباً بدون مهمات بودند. نیروی دریایی امپراتوری ژاپن هشت کشتی از ده کشتی جنگی چینی را نابود کرد و تسلط ژاپن بر دریای زرد را تضمین نمود. عوامل اصلی پیروزی ژاپن برتری در سرعت و قدرت آتش بود. این پیروزی روحیه نیروهای دریایی چین را در هم شکست. نبرد رودخانه یالو بزرگترین درگیری دریایی جنگ بود و یک پیروزی تبلیغاتی بزرگ برای ژاپن محسوب میشد.
در اوایل سپتامبر، لی هونگژانگ تصمیم گرفت نیروهای چینی در پیونگیانگ را با استفاده از ناوگان بییانگ برای اسکورت کشتیهای ترابری به دهانه رودخانه تهدونگ تقویت کند. حدود ۴۵۰۰ نیروی اضافی مستقر در ژیلی قرار بود دوباره اعزام شوند. در ۱۲ سپتامبر، نیمی از نیروها در داگو سوار بر پنج کشتی ترابری که بهطور ویژه اجاره شده بودند، به سمت دالیان حرکت کردند، جایی که دو روز بعد در ۱۴ سپتامبر، ۲۰۰۰ سرباز دیگر به آنها پیوستند.
آتشسوزی بزرگ هینکلی یک حریق در جنگلهای کاج ایالت مینهسوتای آمریکا در سپتامبر ۱۸۹۴ بود که منطقهای به وسعت حداقل ۲۰۰,۰۰۰ جریب (۸۱۰ کیلومتر مربع) (شاید بیش از ۲۵۰,۰۰۰ جریب [۱,۰۰۰ کیلومتر مربع])، از جمله شهر هینکلی را سوزاند. آمار رسمی مرگومیر ۴۱۸ نفر بود؛ اما تعداد واقعی تلفات احتمالاً بیشتر بوده است.
در ابتدا، دریاسالار دینگ میخواست کشتیهای ترابری را تحت اسکورت سبک و تنها با چند کشتی بفرستد، در حالی که نیروی اصلی ناوگان بییانگ برای جلوگیری از رهگیری کاروان توسط ژاپنیها، ناوگان ترکیبی را پیدا کرده و مستقیماً علیه آن عملیات انجام دهد. اما ظاهر شدن رزمناوهای ژاپنی یوشینو و نانیوا در یک عملیات شناسایی در نزدیکی ویهایوی این نقشهها را خنثی کرد. چینیها آنها را با ناوگان اصلی ژاپن اشتباه گرفته بودند. در نتیجه، در ۱۲ سپتامبر، کل ناوگان بییانگ دالیان را به مقصد ویهایوی ترک کرد و روز بعد به نزدیکی شبهجزیره شاندونگ رسید.
در ۱۵ سپتامبر، ارتش امپراتوری ژاپن از چندین جهت به شهر پیونگیانگ هجوم برد. ژاپنیها به شهر حمله کردند و سرانجام با حملهای از پشت، چینیها را شکست دادند؛ مدافعان تسلیم شدند. با استفاده از بارندگی شدید در طول شب، نیروهای باقیمانده چینی از پیونگیانگ فرار کردند و به سمت شمال شرقی به سوی شهر ساحلی اویجو رفتند. تلفات چینیها ۲۰۰۰ کشته و حدود ۴۰۰۰ زخمی بود، در حالی که تلفات ژاپنیها در مجموع ۱۰۲ کشته، ۴۳۳ زخمی و ۳۳ مفقود بود. در اوایل صبح ۱۶ سپتامبر، کل ارتش ژاپن وارد پیونگیانگ شد.
کشتیهای جنگی چینی تمام روز را در منطقه گشتزنی کردند و منتظر ژاپنیها ماندند. با این حال، از آنجایی که هیچ اثری از ناوگان ژاپن دیده نشد، دریاسالار دینگ تصمیم گرفت به دالیان بازگردد و صبح ۱۵ سپتامبر به بندر رسید.
دریاسالار دینگ به درستی فرض کرد که خط دفاعی بعدی چینیها در رودخانه یالو ایجاد خواهد شد و تصمیم گرفت سربازان سوار شده را در آنجا مستقر کند. در ۱۶ سپتامبر، کاروان متشکل از پنج کشتی ترابری تحت اسکورت کشتیهای ناوگان بییانگ که شامل دو کشتی جنگی زرهپوش دینگیوان و ژنیوان بود، خلیج دالیان را ترک کرد. با رسیدن به دهانه رودخانه یالو، کشتیهای ترابری نیروها را پیاده کردند و عملیات پیادهسازی تا صبح روز بعد ادامه داشت.
در ۱۷ سپتامبر ۱۸۹۴، ناوگان ترکیبی ژاپن با ناوگان بییانگ چین در نزدیکی دهانه رودخانه یالو روبرو شد. این نبرد دریایی که از اواخر صبح تا غروب ادامه داشت، به پیروزی ژاپن انجامید. اگرچه چینیها توانستند ۴۵۰۰ سرباز را تا غروب آفتاب در نزدیکی رودخانه یالو پیاده کنند، ناوگان بییانگ در آستانه فروپاشی کامل بود؛ بیشتر ناوگان فرار کرده یا غرق شده بود و دو کشتی بزرگ دینگیوان و ژنیوان تقریباً بدون مهمات بودند. نیروی دریایی امپراتوری ژاپن هشت کشتی از ده کشتی جنگی چینی را نابود کرد و تسلط ژاپن بر دریای زرد را تضمین نمود. عوامل اصلی پیروزی ژاپن برتری در سرعت و قدرت آتش بود. این پیروزی روحیه نیروهای دریایی چین را در هم شکست. نبرد رودخانه یالو بزرگترین درگیری دریایی جنگ بود و یک پیروزی تبلیغاتی بزرگ برای ژاپن محسوب میشد.
