بررسی بهیادماندنیترین رویدادها September 1938 م.
از سپتامبر ۱۹۳۸، تورینگ به صورت پارهوقت با مدرسه کد و رمز دولتی (GC&CS)، سازمان رمزگشایی بریتانیا، همکاری میکرد. او بر روی رمزگشایی انیگما با دیلی ناکس، یکی از رمزگشایان ارشد GC&CS، تمرکز داشت.
از سپتامبر ۱۹۳۸، تورینگ به صورت پارهوقت با مدرسه کد و رمز دولتی (GC&CS)، سازمان رمزگشایی بریتانیا، همکاری میکرد. او بر رمزگشایی انیگما با دیلی ناکس، یکی از رمزگشایان ارشد GC&CS تمرکز کرد. مدت کوتاهی پس از نشست ژوئیه ۱۹۳۹ در ورشو که در آن دفتر رمز لهستان جزئیات سیمکشی روتورهای انیگما و روش رمزگشایی پیامهای کد انیگما را در اختیار بریتانیاییها و فرانسویها قرار داد، تورینگ و ناکس شروع به کار بر روی رویکردی کمتر شکننده برای این مسئله کردند. روش لهستانیها متکی بر یک رویه نشانگر ناامن بود که آلمانیها احتمالاً آن را تغییر میدادند، کاری که در مه ۱۹۴۰ انجام دادند. رویکرد تورینگ کلیتر بود و از رمزگشایی مبتنی بر متنهای حدسی (crib) استفاده میکرد که برای آن مشخصات عملکردی بمب (بهبودی از بمب لهستانی) را تولید کرد.
بین اکتبر ۱۹۳۳ و سپتامبر ۱۹۳۸، چهار جلد کتاب «مارلبرو: زندگی و زمانه او» منتشر شد.
در ۲۹ سپتامبر، هیتلر، نویل چمبرلین، ادوار دالادیه و موسولینی در یک کنفرانس یکروزه در مونیخ شرکت کردند که منجر به توافقنامه مونیخ شد؛ توافقی که مناطق سودتنلند را به آلمان واگذار کرد.
در ۳۰ سپتامبر، چمبرلین توافقنامه مونیخ را امضا کرد و با الحاق سودتنلند به آلمان موافقت کرد.
هیتلر شروع به اعمال فشار برای ادعاهای آلمان بر سودتنلند کرد، منطقهای در چکسلواکی که عمدتاً دارای جمعیت آلمانیتبار بود. بهزودی بریتانیا و فرانسه از سیاست مماشات نویل چمبرلین، نخستوزیر بریتانیا، پیروی کردند و این قلمرو را در توافقنامه مونیخ، که برخلاف خواست دولت چکسلواکی انجام شد، در ازای وعده عدم تقاضای ارضی بیشتر به آلمان واگذار کردند.
از سپتامبر ۱۹۳۸، تورینگ به صورت پارهوقت با مدرسه کد و رمز دولتی (GC&CS)، سازمان رمزگشایی بریتانیا، همکاری میکرد. او بر روی رمزگشایی انیگما با دیلی ناکس، یکی از رمزگشایان ارشد GC&CS، تمرکز داشت.
از سپتامبر ۱۹۳۸، تورینگ به صورت پارهوقت با مدرسه کد و رمز دولتی (GC&CS)، سازمان رمزگشایی بریتانیا، همکاری میکرد. او بر رمزگشایی انیگما با دیلی ناکس، یکی از رمزگشایان ارشد GC&CS تمرکز کرد. مدت کوتاهی پس از نشست ژوئیه ۱۹۳۹ در ورشو که در آن دفتر رمز لهستان جزئیات سیمکشی روتورهای انیگما و روش رمزگشایی پیامهای کد انیگما را در اختیار بریتانیاییها و فرانسویها قرار داد، تورینگ و ناکس شروع به کار بر روی رویکردی کمتر شکننده برای این مسئله کردند. روش لهستانیها متکی بر یک رویه نشانگر ناامن بود که آلمانیها احتمالاً آن را تغییر میدادند، کاری که در مه ۱۹۴۰ انجام دادند. رویکرد تورینگ کلیتر بود و از رمزگشایی مبتنی بر متنهای حدسی (crib) استفاده میکرد که برای آن مشخصات عملکردی بمب (بهبودی از بمب لهستانی) را تولید کرد.
بین اکتبر ۱۹۳۳ و سپتامبر ۱۹۳۸، چهار جلد کتاب «مارلبرو: زندگی و زمانه او» منتشر شد.
در ۲۹ سپتامبر، هیتلر، نویل چمبرلین، ادوار دالادیه و موسولینی در یک کنفرانس یکروزه در مونیخ شرکت کردند که منجر به توافقنامه مونیخ شد؛ توافقی که مناطق سودتنلند را به آلمان واگذار کرد.
در ۳۰ سپتامبر، چمبرلین توافقنامه مونیخ را امضا کرد و با الحاق سودتنلند به آلمان موافقت کرد.
هیتلر شروع به اعمال فشار برای ادعاهای آلمان بر سودتنلند کرد، منطقهای در چکسلواکی که عمدتاً دارای جمعیت آلمانیتبار بود. بهزودی بریتانیا و فرانسه از سیاست مماشات نویل چمبرلین، نخستوزیر بریتانیا، پیروی کردند و این قلمرو را در توافقنامه مونیخ، که برخلاف خواست دولت چکسلواکی انجام شد، در ازای وعده عدم تقاضای ارضی بیشتر به آلمان واگذار کردند.
