بررسی بهیادماندنیترین رویدادها September 1978 م.
۴ سپتامبر مصادف با عید فطر، تعطیلات پایان ماه رمضان بود. مجوزی برای برگزاری نماز در فضای باز صادر شد که ۲۰۰,۰۰۰ تا ۵۰۰,۰۰۰ نفر در آن شرکت کردند. در عوض، روحانیت جمعیت را به یک راهپیمایی بزرگ در مرکز تهران هدایت کرد (گزارش شده است که شاه از داخل هلیکوپتر خود، مضطرب و سردرگم، نظارهگر راهپیمایی بود). چند روز بعد، اعتراضات حتی بزرگتری رخ داد و برای اولین بار معترضان خواستار بازگشت خمینی و برپایی جمهوری اسلامی شدند.
در نیمهشب ۸ سپتامبر، شاه در تهران و ۱۱ شهر بزرگ دیگر در سراسر کشور حکومت نظامی اعلام کرد. تمام تظاهرات خیابانی ممنوع شد و منع آمد و شد شبانه برقرار گردید. فرمانده حکومت نظامی تهران، ارتشبد غلامعلی اویسی بود که به سختگیری در برابر مخالفان شهرت داشت.
در ۹ سپتامبر، ۷۰۰ کارگر در پالایشگاه اصلی نفت تهران دست به اعتصاب زدند و در ۱۱ سپتامبر همین اتفاق در پالایشگاههای پنج شهر دیگر رخ داد.
در ۱۳ سپتامبر، کارکنان دولت مرکزی در تهران بهطور همزمان دست به اعتصاب زدند.
شاه ایران را تحت حکومت نظامی قرار داد. رهبر مسلمان، نوری، در سرکوب گروههای مخالف دستگیر شد.
پیمان کمپ دیوید در ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ توسط انور سادات، رئیسجمهور مصر و مناخم بگین، نخستوزیر اسرائیل، پس از دوازده روز مذاکرات محرمانه در کمپ دیوید امضا شد.
کنکلاو پاپی اکتبر ۱۹۷۸ با درگذشت پاپ ژان پل اول در ۲۸ سپتامبر، تنها ۳۳ روز پس از انتخابش در ۲۶ اوت، آغاز شد.
تا اواخر اکتبر، یک اعتصاب عمومی سراسری اعلام شد و کارگران تقریباً در تمام صنایع بزرگ دست از کار کشیدند که بیشترین آسیب را به صنعت نفت و رسانههای چاپی وارد کرد. «کمیتههای اعتصاب» ویژهای در سراسر صنایع بزرگ برای سازماندهی و هماهنگی فعالیتها تشکیل شد. شاه تلاشی برای سرکوب اعتصابکنندگان نکرد، بلکه در عوض به آنها افزایش دستمزد سخاوتمندانهای داد.
۴ سپتامبر مصادف با عید فطر، تعطیلات پایان ماه رمضان بود. مجوزی برای برگزاری نماز در فضای باز صادر شد که ۲۰۰,۰۰۰ تا ۵۰۰,۰۰۰ نفر در آن شرکت کردند. در عوض، روحانیت جمعیت را به یک راهپیمایی بزرگ در مرکز تهران هدایت کرد (گزارش شده است که شاه از داخل هلیکوپتر خود، مضطرب و سردرگم، نظارهگر راهپیمایی بود). چند روز بعد، اعتراضات حتی بزرگتری رخ داد و برای اولین بار معترضان خواستار بازگشت خمینی و برپایی جمهوری اسلامی شدند.
در نیمهشب ۸ سپتامبر، شاه در تهران و ۱۱ شهر بزرگ دیگر در سراسر کشور حکومت نظامی اعلام کرد. تمام تظاهرات خیابانی ممنوع شد و منع آمد و شد شبانه برقرار گردید. فرمانده حکومت نظامی تهران، ارتشبد غلامعلی اویسی بود که به سختگیری در برابر مخالفان شهرت داشت.
در ۹ سپتامبر، ۷۰۰ کارگر در پالایشگاه اصلی نفت تهران دست به اعتصاب زدند و در ۱۱ سپتامبر همین اتفاق در پالایشگاههای پنج شهر دیگر رخ داد.
در ۱۳ سپتامبر، کارکنان دولت مرکزی در تهران بهطور همزمان دست به اعتصاب زدند.
شاه ایران را تحت حکومت نظامی قرار داد. رهبر مسلمان، نوری، در سرکوب گروههای مخالف دستگیر شد.
پیمان کمپ دیوید در ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ توسط انور سادات، رئیسجمهور مصر و مناخم بگین، نخستوزیر اسرائیل، پس از دوازده روز مذاکرات محرمانه در کمپ دیوید امضا شد.
کنکلاو پاپی اکتبر ۱۹۷۸ با درگذشت پاپ ژان پل اول در ۲۸ سپتامبر، تنها ۳۳ روز پس از انتخابش در ۲۶ اوت، آغاز شد.
تا اواخر اکتبر، یک اعتصاب عمومی سراسری اعلام شد و کارگران تقریباً در تمام صنایع بزرگ دست از کار کشیدند که بیشترین آسیب را به صنعت نفت و رسانههای چاپی وارد کرد. «کمیتههای اعتصاب» ویژهای در سراسر صنایع بزرگ برای سازماندهی و هماهنگی فعالیتها تشکیل شد. شاه تلاشی برای سرکوب اعتصابکنندگان نکرد، بلکه در عوض به آنها افزایش دستمزد سخاوتمندانهای داد.
