مرگ اورلیان
با این حال، اورلیان هرگز به ایران نرسید، زیرا در حالی که در تراکیه منتظر عبور به آسیای صغیر بود، به قتل رسید. او به عنوان یک مدیر، سختگیر بود و مجازاتهای شدیدی را برای مقامات یا سربازان فاسد اعمال میکرد. یکی از منشیهای او (که زوسیموس او را اروس مینامد) در مورد یک مسئله جزئی دروغ گفته بود. او از ترس اینکه امپراتور چه واکنشی نشان دهد، سندی جعلی تهیه کرد که نام مقامات عالیرتبهای را که امپراتور قصد اعدام آنها را داشت، فهرست میکرد و آن را به همدستانش نشان داد. نوکاریوس موکاپور و دیگر افسران عالیرتبه گارد پرتورین، که از مجازات امپراتور میترسیدند، او را در سپتامبر ۲۷۵ در کائنوفروریوم، تراکیه به قتل رساندند. دشمنان اورلیان در سنا برای مدت کوتاهی موفق شدند حکم «محو خاطره» (damnatio memoriae) را برای امپراتور تصویب کنند، اما این حکم قبل از پایان سال لغو شد و اورلیان، مانند سلف خود کلودیوس دوم، به عنوان «دیووس اورلیانوس» (خدای اورلیان) تقدیس شد.