1پیشلرزه
یک زمینلرزه مخرب دو روز قبل از لرزه اصلی در ساعت ۲۱:۰۰ به وقت محلی با مرکزیت «وال دی نوتو» رخ داد. بزرگی تخمینی آن ۶.۲ و حداکثر شدت احساسشده آن در مقیاس مرکالی VIII تا XI بود. شدت VIII یا بالاتر برای شهرهای آگوستا، آوولا وکیا، فلوریدیا، ملیلی، نوتو آنتیکا، کاتانیا، فرانكوفونته، لنتینی، شیکلی، سورتینو و ویتسینی تخمین زده شده است.
آگوستا کاملاً خارج از منطقه اصلی لرزش شدید قرار دارد؛ خسارات گسترده آن احتمالاً به دلیل ساختوساز بر روی رسوبات سست است.
با توجه به شکل و موقعیت منطقه حداکثر خسارت، تصور میشود که این زمینلرزه ناشی از حرکت گسل آوولا بوده است.
برخی ساختمانها در کاتانیا، ویتسینی و سورتینو فرو ریختند. تخمین زده میشود که ۲۰۰ نفر در آگوستا و نوتو جان باختند.
2لرزه اصلی
طبق گزارشهای معاصر، این زمینلرزه چهار دقیقه به طول انجامید. بزرگی تخمینی ۷.۴ از میزان و شدت خسارات ثبتشده به دست آمده است، با منطقهای بسیار وسیع که به شدت X (فاجعهبار) یا بیشتر در مقیاس مرکالی رسید. حداکثر لرزش در شهرهای بوشمی، فلوریدیا، ملیلی، اوکیولا و سورتینو به XI رسید.
منشأ زمینلرزه ۱۱ ژانویه مورد بحث است. برخی کاتالوگها مرکز سطحی آن را در خشکی بدون ارتباط مستقیم با ساختار شناختهشدهای ذکر میکنند، در حالی که برخی دیگر پیشنهاد میکنند که به دلیل سونامی مرتبط، منشأ آن در دریا بوده است که شامل گسیختگی در امتداد یک گسل عادی، بخشی از منطقه شکاف سیسیل-کالابریا، یا گسیختگی در امتداد منطقه فرورانش زیر دریای ایونی بوده است. تحلیل توزیع پیشروی سونامی در امتداد ساحل نشان میدهد که یک زمینلغزش زیردریایی ناشی از زمینلرزه محتملترین منشأ است، که در این صورت سونامی هیچ محدودیتی برای مرکز سطحی ایجاد نمیکند. منشأ زمینلغزش با مشاهده بدنههای احتمالی زمینلغزش در امتداد پرتگاه هیبلین-مالت پشتیبانی میشود.
تعداد مرگومیر ثبتشده در آن زمان در منابع رسمی حدود ۱۲,۰۰۰ نفر در کاتانیا (۶۳٪ جمعیت)، ۵,۰۴۵ نفر در راگوسا (۵۱٪)، ۳,۵۰۰ نفر در سیراکوز (۲۳٪)، ۳,۰۰۰ نفر در نوتو (۲۵٪)، ۱,۸۴۰ نفر در آگوستا (۳۰٪) و ۳,۴۰۰ نفر در مودیکا (۱۹٪) بود.
تعداد کل تلفات در همان منبع ۵۴,۰۰۰ نفر ثبت شده است، در حالی که منابع دیگر به مجموع حدود ۶۰,۰۰۰ نفر اشاره دارند.
3مالت در کاتالوگ زمینلرزههای خود ۹۳,۰۰۰ کشته را ثبت کرد
در سال ۱۸۵۳، مالت در کاتالوگ زمینلرزههای خود ۹۳,۰۰۰ کشته را ثبت کرد.