لرزه اصلی

طبق گزارش‌های معاصر، این زمین‌لرزه چهار دقیقه به طول انجامید. بزرگی تخمینی ۷.۴ از میزان و شدت خسارات ثبت‌شده به دست آمده است، با منطقه‌ای بسیار وسیع که به شدت X (فاجعه‌بار) یا بیشتر در مقیاس مرکالی رسید. حداکثر لرزش در شهرهای بوشمی، فلوریدیا، ملیلی، اوکیولا و سورتینو به XI رسید. منشأ زمین‌لرزه ۱۱ ژانویه مورد بحث است. برخی کاتالوگ‌ها مرکز سطحی آن را در خشکی بدون ارتباط مستقیم با ساختار شناخته‌شده‌ای ذکر می‌کنند، در حالی که برخی دیگر پیشنهاد می‌کنند که به دلیل سونامی مرتبط، منشأ آن در دریا بوده است که شامل گسیختگی در امتداد یک گسل عادی، بخشی از منطقه شکاف سیسیل-کالابریا، یا گسیختگی در امتداد منطقه فرورانش زیر دریای ایونی بوده است. تحلیل توزیع پیشروی سونامی در امتداد ساحل نشان می‌دهد که یک زمین‌لغزش زیردریایی ناشی از زمین‌لرزه محتمل‌ترین منشأ است، که در این صورت سونامی هیچ محدودیتی برای مرکز سطحی ایجاد نمی‌کند. منشأ زمین‌لغزش با مشاهده بدنه‌های احتمالی زمین‌لغزش در امتداد پرتگاه هیبلین-مالت پشتیبانی می‌شود. تعداد مرگ‌ومیر ثبت‌شده در آن زمان در منابع رسمی حدود ۱۲,۰۰۰ نفر در کاتانیا (۶۳٪ جمعیت)، ۵,۰۴۵ نفر در راگوسا (۵۱٪)، ۳,۵۰۰ نفر در سیراکوز (۲۳٪)، ۳,۰۰۰ نفر در نوتو (۲۵٪)، ۱,۸۴۰ نفر در آگوستا (۳۰٪) و ۳,۴۰۰ نفر در مودیکا (۱۹٪) بود. تعداد کل تلفات در همان منبع ۵۴,۰۰۰ نفر ثبت شده است، در حالی که منابع دیگر به مجموع حدود ۶۰,۰۰۰ نفر اشاره دارند.

ممکن است دارای خطا باشد.