شنبه فوریه 21, 1948 تا چهارشنبه فوریه 25, 1948
Slovakia - Czechia
کودتای ۱۹۴۸ چکسلواکی رویدادی در اواخر فوریه آن سال بود که در آن حزب کمونیست چکسلواکی با حمایت شوروی، کنترل بیچون و چرای دولت چکسلواکی را به دست گرفت و آغازگر چهار دهه حکومت کمونیستی در این کشور شد.
در طول زمستان ۱۹۴۷-۴۸، تنش بین کمونیستها و مخالفانشان، هم در کابینه و هم در پارلمان، به درگیریهای فزاینده و تلخی منجر شد. اوضاع در فوریه ۱۹۴۸ به اوج خود رسید، زمانی که نوسک با تلاش برای پاکسازی عناصر غیرکمونیست باقیمانده در نیروی پلیس ملی، به طور غیرقانونی اختیارات خود را گسترش داد.
در ۱۲ فوریه، غیرکمونیستهای حاضر در کابینه خواستار مجازات کمونیستهای متخلف در دولت و پایان دادن به خرابکاریهای ادعایی آنها شدند.
نوسک با حمایت گوتوالد از تسلیم شدن خودداری کرد. او و همحزبیهای کمونیستش تهدید به استفاده از زور کردند و برای جلوگیری از شکست در پارلمان، گروههایی از حامیان خود را در کشور بسیج کردند. در ۲۱ فوریه، دوازده وزیر غیرکمونیست در اعتراض به خودداری نوسک از بازگرداندن هشت افسر ارشد پلیس غیرکمونیست، علیرغم رأی اکثریت کابینه به نفع این کار، استعفا دادند.
در ۲۵ فوریه ۱۹۴۸، بنش که از جنگ داخلی و مداخله شوروی هراس داشت، تسلیم شد. او استعفای وزرای غیرکمونیست را پذیرفت و دولت جدیدی را مطابق با خواستههای KSČ (حزب کمونیست چکسلواکی) منصوب کرد.
در ۹ مه، قانون اساسی جدید توسط پارلمان تصویب شد. اگرچه این قانون چکسلواکی را یک «دموکراسی مردمی» تحت رهبری KSČ اعلام کرد، اما یک سند کاملاً کمونیستی نبود. با این حال، آنقدر به مدل شوروی نزدیک بود که بنش از امضای آن خودداری کرد.
در انتخابات ۳۰ مه، به رأیدهندگان یک فهرست واحد از جبهه ملی ارائه شد که رسماً ۸۹.۲ درصد آرا را به دست آورد؛ در فهرست جبهه ملی، کمونیستها اکثریت مطلق ۲۱۴ کرسی (۱۶۰ کرسی برای حزب اصلی و ۵۴ کرسی برای شاخه اسلواکی) را در اختیار داشتند. این اکثریت زمانی که سوسیال دموکراتها در اواخر همان سال با کمونیستها ادغام شدند، حتی بزرگتر شد.
بنش در ۲ ژوئن استعفا داد و دوازده روز بعد گوتوالد جانشین او شد.
بنش در سپتامبر درگذشت و به این ترتیب پایان نمادینی بر این سلسله رویدادها رقم خورد. او در میان جمعیت عظیم و ساکتی که برای سوگواری درگذشت رهبری محبوب و نماد دموکراسی آمده بودند، به خاک سپرده شد.
