اولین دهه‌ای که قطعات فلزی نهایی

با بلوغ فرآیندهای افزایشی مختلف، مشخص شد که به زودی حذف فلز دیگر تنها فرآیند فلزکاری نخواهد بود که از طریق ابزار یا سری که در یک فضای کاری سه‌بعدی حرکت می‌کند انجام می‌شود تا توده‌ای از مواد خام را لایه به لایه به شکل دلخواه تبدیل کند. دهه ۲۰۱۰ اولین دهه‌ای بود که قطعات فلزی نهایی مانند براکت‌های موتور و مهره‌های بزرگ در تولیدات کاری رشد داده می‌شدند (قبل یا به جای ماشین‌کاری) به جای اینکه لزوماً از شمش یا ورق ماشین‌کاری شوند. هنوز هم ریخته‌گری، ساخت، پرس‌کاری و ماشین‌کاری در فلزکاری رایج‌تر از تولید افزایشی هستند، اما تولید افزایشی اکنون در حال نفوذ قابل توجهی است و با مزایای طراحی برای تولید افزایشی، برای مهندسان روشن است که پیشرفت‌های بسیار بیشتری در راه است.

ممکن است دارای خطا باشد.