یک آرزو

لینکلن در خلوت خود به این نتیجه رسید که پایه برده‌داری کنفدراسیون باید از بین برود. «کاپرهدها» (Copperheads) استدلال می‌کردند که الغای برده‌داری مانعی بر سر راه صلح و اتحاد مجدد است؛ هوراس گریلی، سردبیر جمهوری‌خواه روزنامه نیویورک تریبون نیز با این نظر موافق بود. لینکلن در نامه‌ای به تاریخ ۲۲ اوت ۱۸۶۲ نوشت که اگرچه شخصاً آرزو دارد همه انسان‌ها آزاد باشند، اما فارغ از آن، اولین وظیفه او به عنوان رئیس‌جمهور، حفظ اتحادیه است: «هدف اصلی من در این کشمکش، نجات اتحادیه است و نه نجات یا نابودی برده‌داری. اگر می‌توانستم اتحادیه را بدون آزاد کردن حتی یک برده نجات دهم، این کار را می‌کردم؛ و اگر می‌توانستم با آزاد کردن همه بردگان آن را نجات دهم، باز هم این کار را می‌کردم؛ و اگر می‌توانستم با آزاد کردن برخی و رها کردن برخی دیگر آن را نجات دهم، همان کار را انجام می‌دادم. آنچه در مورد برده‌داری و نژاد رنگین‌پوست انجام می‌دهم، به این دلیل است که معتقدم به نجات اتحادیه کمک می‌کند؛ و آنچه انجام نمی‌دهم، به این دلیل است که معتقدم کمکی به نجات اتحادیه نخواهد کرد... من در اینجا هدف خود را طبق دیدگاهم از وظیفه رسمی بیان کردم؛ و قصد ندارم تغییری در آرزوی شخصی‌ام که بارها ابراز کرده‌ام، یعنی اینکه همه انسان‌ها در همه جا آزاد باشند، ایجاد کنم.»

ممکن است دارای خطا باشد.