شورش بالتیمور در سال ۱۸۶۱

همزمان با اعزام هنگ‌های اتحادیه به جنوب توسط ایالت‌ها، در ۱۹ آوریل، گروه‌های اوباش در بالتیمور که کنترل خطوط ریلی را در دست داشتند، به نیروهای اتحادیه که در حال تعویض قطار بودند، حمله کردند. گروه‌هایی از رهبران محلی بعداً پل‌های ریلی حیاتی به سمت پایتخت را به آتش کشیدند و ارتش در پاسخ، مقامات محلی مریلند را دستگیر کرد. لینکلن حکم «هابیاس کورپوس» (احضار زندانی به دادگاه) را در هر کجا که برای امنیت نیروهایی که سعی در رسیدن به واشنگتن داشتند لازم بود، به حالت تعلیق درآورد. جان مریمن، یکی از مقامات مریلند که مانع حرکت نیروهای ایالات متحده می‌شد، از راجر بی. تانی، رئیس دیوان عالی کشور، درخواست کرد تا حکم هابیاس کورپوس صادر کند. در ماه ژوئن، تانی با صدور حکمی تنها برای دادگاه بدوی در پرونده «اکس پارته مریمن»، این حکم را صادر کرد که به اعتقاد او تنها توسط کنگره قابل تعلیق بود. لینکلن به سیاست تعلیق در مناطق منتخب ادامه داد.

ممکن است دارای خطا باشد.