دودمان ابیدوس

دودمان ابیدوس ممکن است یک دودمان محلی کوتاه‌مدت بوده باشد که در دوره دوم میانی مصر باستان بر بخشی از مصر علیا حکومت می‌کرد و هم‌عصر با دودمان‌های پانزدهم و شانزدهم، تقریباً از ۱۶۵۰ تا ۱۶۰۰ پیش از میلاد بود. وجود دودمان ابیدوس برای اولین بار توسط دتلف فرانکه پیشنهاد شد و بعداً توسط مصرشناس کیم ریهولت در سال ۱۹۹۷ بسط یافت. وجود این دودمان ممکن است در ژانویه ۲۰۱۴، زمانی که مقبره فرعون ناشناخته‌ای به نام سنب‌کای در ابیدوس کشف شد، اثبات شده باشد. این دودمان به طور آزمایشی شامل چهار فرمانروا است: وپوائت‌ام‌ساف، پانجنی، سنائیب و سنب‌کای. گورستان سلطنتی دودمان ابیدوس در بخش جنوبی ابیدوس، در منطقه‌ای که در دوران باستان کوه آنوبیس نامیده می‌شد، یافت شد. فرمانروایان دودمان ابیدوس محل دفن خود را در مجاورت مقبره‌های فرمانروایان پادشاهی میانه قرار دادند. تا سال ۱۶۰۰ پیش از میلاد، هیکسوس‌ها با موفقیت به سمت جنوب در مرکز مصر حرکت کرده بودند، دودمان ابیدوس را از بین بردند و مستقیماً دودمان شانزدهم را تهدید کردند. دومی ثابت کرد که قادر به مقاومت نیست و تبس برای مدت بسیار کوتاهی در حدود ۱۵۸۰ پیش از میلاد به دست هیکسوس‌ها افتاد.

ممکن است دارای خطا باشد.