دودمان بیست و نهم

نِفارود یکم دودمان بیست و نهم را (بر اساس روایتی که در پاپیروسی در موزه بروکلین حفظ شده است) با شکست دادن آمی‌رتئوس در نبرد علنی و سپس اعدام او در ممفیس بنیان نهاد. نِفارود سپس مندس را پایتخت خود قرار داد. پس از مرگ نِفارود، دو جناح رقیب برای تاج و تخت جنگیدند: یکی پشت سر پسرش موتیس، و دیگری از غاصبی به نام پساموتس حمایت می‌کرد؛ اگرچه پساموتس موفق بود، اما تنها توانست یک سال سلطنت کند. پساموتس توسط هاکور که ادعا می‌کرد نوه نِفارود یکم است، سرنگون شد. او با موفقیت در برابر تلاش‌های ایران برای بازپس‌گیری مصر مقاومت کرد و از آتن (تا زمان صلح آنتالکیداس در ۳۸۷ پیش از میلاد) و از پادشاه شورشی قبرس، اواگوراس، حمایت دریافت کرد. اگرچه پسرش نِفارود دوم پس از مرگ او پادشاه شد، اما نِفارود جوان‌تر نتوانست میراث خود را حفظ کند و در سال ۳۸۰ پیش از میلاد برکنار شد.

ممکن است دارای خطا باشد.