لوگوی Historydraft
null
7 رویدادهای این خط زمانی
  1. اولین دیدار

    شنبه اوت 9, 1941خلیج پلاسنتیا، نیوفاندلند

    در ۹ اوت ۱۹۴۱، ناو جنگی بریتانیایی اچ‌ام‌اس پرینس آو ولز با چرچیل در عرشه، وارد خلیج پلاسنتیا شد و با رزم‌ناو سنگین آمریکایی یواس‌اس آگوستا، جایی که روزولت و اعضای ستادش منتظر بودند، ملاقات کرد. در اولین دیدار، چرچیل و روزولت لحظه‌ای سکوت کردند تا اینکه چرچیل گفت: «بالاخره، آقای رئیس‌جمهور»، که روزولت در پاسخ گفت: «از دیدن شما در اینجا خوشحالم، آقای چرچیل». سپس چرچیل نامه‌ای از پادشاه جورج ششم را به رئیس‌جمهور تحویل داد و بیانیه‌ای رسمی ایراد کرد که با وجود دو تلاش، تیم فیلم‌برداری حاضر در آنجا موفق به ضبط آن نشد.

  2. کنفرانس آتلانتیک

    پنجشنبه اوت 14, 1941نیوفاندلند

    فرانکلین دی. روزولت، رئیس‌جمهور آمریکا، و وینستون چرچیل، نخست‌وزیر بریتانیا، در سال ۱۹۴۱ در جریان کنفرانس آتلانتیک در خلیج پلاسنتیا، نیوفاندلند، درباره آنچه که به منشور آتلانتیک تبدیل شد، گفتگو کردند. آنها بیانیه مشترک خود را در ۱۴ اوت ۱۹۴۱ از پایگاه دریایی آمریکا در خلیج، یعنی پایگاه دریایی آرجنتیا، صادر کردند که اخیراً به عنوان بخشی از معامله‌ای که طی آن آمریکا ۵۰ ناوشکن مازاد را برای استفاده علیه زیردریایی‌های آلمانی به بریتانیا داد، از بریتانیا اجاره شده بود (آمریکا تا زمان حمله به پرل هاربر، چهار ماه بعد، به عنوان یک طرف جنگ وارد درگیری نشد).

  3. محتوای منشور

    پنجشنبه اوت 21, 1941واشینگتن دی.سی.، ایالات متحده

    هیچ نسخه امضا شده‌ای از آن وجود نداشت. این سند از طریق چندین پیش‌نویس مورد بحث قرار گرفت و متن نهایی توافق شده به لندن و واشنگتن تلگراف شد. رئیس‌جمهور روزولت در ۲۱ اوت ۱۹۴۱ محتوای منشور را به کنگره ارائه کرد.

  4. نام منشور آتلانتیک

    یکشنبه اوت 24, 1941بریتانیا

    هنگامی که این منشور برای عموم منتشر شد، عنوان آن «بیانیه مشترک رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر» بود و عموماً به عنوان «بیانیه مشترک» شناخته می‌شد. روزنامه حزب کارگر، دیلی هرالد، نام «منشور آتلانتیک» را ابداع کرد، اما چرچیل در ۲۴ اوت ۱۹۴۱ در پارلمان از آن استفاده کرد و از آن زمان به بعد به طور کلی پذیرفته شد.

  5. نشست بعدی شورای متفقین

    چهارشنبه سپتامبر 24, 1941لندن، انگلستان، بریتانیا

    کشورهای متفق و سازمان‌های پیشرو به سرعت و به طور گسترده از این منشور حمایت کردند. در نشست بعدی شورای متفقین در لندن در ۲۴ سپتامبر ۱۹۴۱، دولت‌های در تبعید بلژیک، چکسلواکی، یونان، لوکزامبورگ، هلند، نروژ، لهستان و یوگسلاوی، و همچنین اتحاد جماهیر شوروی و نمایندگان نیروهای فرانسه آزاد، به اتفاق آرا پایبندی به اصول مشترک سیاست‌های تعیین‌شده در منشور آتلانتیک را پذیرفتند.

  6. بیانیه ملل متحد

    پنجشنبه ژانویه 1, 1942ایالات متحده

    در ۱ ژانویه ۱۹۴۲، گروه بزرگ‌تری از کشورها که به اصول منشور آتلانتیک پایبند بودند، بیانیه مشترک ملل متحد را صادر کردند که بر همبستگی آن‌ها در دفاع در برابر هیتلریسم تأکید داشت.

  7. چرچیل برای تفسیری از منشور استدلال کرد تا به اتحاد جماهیر شوروی اجازه دهد کنترل کشورهای بالتیک را حفظ کند

    مارس, 1944ایالات متحده

    در طول جنگ، چرچیل برای تفسیری از منشور استدلال کرد تا به اتحاد جماهیر شوروی اجازه دهد کنترل کشورهای بالتیک را حفظ کند؛ تفسیری که تا مارس ۱۹۴۴ توسط آمریکا رد شد.