1پدر بنیتو موسولینی
الساندرو موسولینی پدر بنیانگذار و رهبر فاشیست ایتالیا، بنیتو موسولینی، پدرشوهر راکل موسولینی و پدربزرگ پدری ادا موسولینی، رومانو موسولینی، ویتوریو موسولینی و برونو موسولینی بود.
2تولد موسولینی
موسولینی در ۲۹ ژوئیه ۱۸۸۳ در دوویا دی پرِداپیو، شهر کوچکی در استان فورلی در رومانیا به دنیا آمد. بعدها، در دوران فاشیستی، پرداپیو «شهر دوچه» و فورلی «شهر دوچه» نامیده شدند و زائران برای دیدن زادگاه موسولینی به پرداپیو و فورلی میرفتند.
3موسولینی به سوئیس مهاجرت کرد
در سال ۱۹۰۲، موسولینی تا حدی برای فرار از خدمت سربازی اجباری به سوئیس مهاجرت کرد. او مدتی کوتاه به عنوان سنگتراش در ژنو، فریبورگ و برن کار کرد، اما نتوانست شغل دائمی پیدا کند.
4موسولینی برای اعتصاب عمومی دعوت شد
در سال ۱۹۰۳، او توسط پلیس برن به دلیل حمایت از یک اعتصاب عمومی خشونتآمیز دستگیر شد، دو هفته را در زندان گذراند و به ایتالیا اخراج شد. پس از آزادی در آنجا، دوباره به سوئیس بازگشت.
5موسولینی در دانشگاه لوزان حضور یافت
در سال ۱۹۰۴، موسولینی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه لوزان حضور یافت و در کلاسهای ویلفردو پارتو شرکت کرد.
6موسولینی به ایتالیا بازگشت
در دسامبر ۱۹۰۴، موسولینی برای استفاده از عفو عمومی برای فرار از خدمت سربازی به ایتالیا بازگشت. او به دلیل این جرم به صورت غیابی محکوم شده بود.
7موسولینی دو سال در ارتش خدمت کرد
پس از دو سال خدمت در ارتش (از ژانویه ۱۹۰۵ تا سپتامبر ۱۹۰۶)، او به تدریس بازگشت.
8موسولینی پنج ماه زندانی شد
در سپتامبر ۱۹۱۱، موسولینی در شورشی به رهبری سوسیالیستها علیه جنگ ایتالیا در لیبی شرکت کرد. او «جنگ امپریالیستی» ایتالیا را به شدت محکوم کرد، اقدامی که برای او پنج ماه حبس به همراه داشت.
9موسولینی سردبیر «آوانتی» بود
در سال ۱۹۱۲، او سردبیر روزنامه آوانتی! شد و به آن جهتگیری خشن، تلقینی و سازشناپذیری داد.
10موسولینی از احزاب سوسیالیست حمایت کرد
موسولینی در آغاز جنگ جهانی اول در اوت ۱۹۱۴ از تعدادی از احزاب سوسیالیست حمایت کرد. موسولینی رهبری جناح طرفدار بلشویکهای حزب سوسیالیست ایتالیا را بر عهده داشت که سوسیالیستهای میانهرو یا اصلاحطلب را تصفیه کردند.
11موسولینی سوسیالیسم را محکوم کرد
در ۵ دسامبر ۱۹۱۴، موسولینی سوسیالیسم ارتدوکس را به دلیل عدم تشخیص اینکه جنگ هویت ملی و وفاداری را مهمتر از تضاد طبقاتی کرده است، محکوم کرد. او تحول خود را در سخنرانیای که ملت را به عنوان یک موجودیت به رسمیت میشناخت، به طور کامل نشان داد؛ مفهومی که قبل از جنگ آن را رد کرده بود.
12موسولینی به ارتش ایتالیا پیوست
در سال ۱۹۱۵، موسولینی در جنگ جهانی اول به ارتش ایتالیا پیوست. او در خط مقدم جنگید و قبل از ترخیص به دلیل جراحت جنگی، به درجه سرجوخگی رسید.
13ازدواج موسولینی
در ۲۵ دسامبر ۱۹۱۵، او با هموطن خود راکل گوئیدی در ترویلیو ازدواج کرد، کسی که قبلاً دختری به نام ادا برای او به دنیا آورده بود.
14موسولینی به شدت مجروح شد
موسولینی سرانجام در فوریه ۱۹۱۷ در حین عملیات زخمی شد و به قدری جدی آسیب دید که مجبور شد از جبهه تخلیه شود.
15موسولینی فاشیو میلان را به عنوان «فاشی ایتالیانی دی کومباتیمنتو» بازسازی کرد
در ۲۳ مارس ۱۹۱۹، موسولینی فاشیو میلان را به عنوان «فاشی ایتالیانی دی کومباتیمنتو» (جوخه رزمی ایتالیا) که متشکل از ۲۰۰ عضو بود، بازسازی کرد.
16سخنرانی موسولینی: «سوسیالیسم به عنوان یک دکترین مرده بود»
مدتها بعد موسولینی گفت که تا سال ۱۹۱۹ احساس میکرد «سوسیالیسم به عنوان یک دکترین مرده است؛ و تنها به عنوان یک کینه به حیات خود ادامه میدهد».
17سخنرانی موسولینی درباره «قانون طبیعی»
موسولینی ادعا کرد که یک «قانون طبیعی» برای ملتهای قویتر وجود دارد تا ملتهای «پستتر» مانند مردم «وحشی» اسلاو یوگسلاوی را تحت سلطه و استعمار خود درآورند. او این را در سخنرانی سپتامبر ۱۹۲۰ بیان کرد.
18موسولینی در انتخابات پیروز شد
در سال ۱۹۲۱، موسولینی برای اولین بار در انتخابات مجلس نمایندگان پیروز شد.
19بنیتو موسولینی قدرت را به دست گرفت
در صبح روز ۲۸ اکتبر، پادشاه ویکتور امانوئل سوم، که طبق اساسنامه آلبرتین قدرت نظامی عالی را در اختیار داشت، درخواست دولت برای اعلام حکومت نظامی را رد کرد که منجر به استعفای فاکتا شد. سپس پادشاه با درخواست از موسولینی (که در طول مذاکرات در مقر خود در میلان مانده بود) برای تشکیل دولت جدید، قدرت را به او واگذار کرد.
20کشتار تورین
کشتار تورین در سال ۱۹۲۲ به حمله فاشیستهای ایتالیایی علیه اعضای یک جنبش کارگری محلی در تورین ایتالیا، در طول یک کارزار تروریستی سه روزه از ۱۸ تا ۲۰ دسامبر ۱۹۲۲، برای درهم شکستن مقاومت جنبش کارگری و طبقه کارگر در برابر فاشیسم اشاره دارد.
21موسولینی نیروهای ایتالیایی را برای حمله به کورفو فرستاد
در سال ۱۹۲۳، موسولینی در جریان حادثه کورفو، نیروهای ایتالیایی را برای حمله به کورفو فرستاد. در نهایت، جامعه ملل ناتوان ماند و یونان مجبور شد به خواستههای ایتالیا تن دهد.
22ائتلاف ملی در انتخابات پیروز شد
در انتخابات ۶ آوریل ۱۹۲۴، ائتلاف ملی متشکل از فاشیستها، اکثر لیبرالهای قدیمی و دیگران، ۶۴ درصد آرا را به دست آورد.
23پیشگیری از بارداری در دوران حکومت موسولینی جرم بود
در سال ۱۹۲۴، موسولینی تبلیغ یا ارائه اطلاعات در مورد پیشگیری از بارداری را به یک جرم کیفری تبدیل کرد.
24هشدارها به موسولینی
در ۳۱ دسامبر ۱۹۲۴، کنسولهای MVSN (شبهنظامیان داوطلب امنیت ملی) با موسولینی ملاقات کردند و به او اولتیماتوم دادند: مخالفان را سرکوب کن یا ما بدون تو این کار را خواهیم کرد. موسولینی که از شورش شبهنظامیان خود میترسید، تصمیم گرفت تمام تظاهر به دموکراسی را کنار بگذارد.
25موسولینی «رهبر»
از سال ۱۹۲۵، موسولینی خود را «ایل دوچه» (رهبر) نامید.
26تغییر عنوان رسمی موسولینی
قانونی که در ۲۴ دسامبر ۱۹۲۵ - شب کریسمس برای این کشور عمدتاً کاتولیک رومی - تصویب شد، عنوان رسمی موسولینی را از «رئیس شورای وزیران» به «رئیس دولت» تغییر داد، اگرچه اکثر منابع خبری غیرایتالیایی همچنان او را «نخستوزیر» مینامیدند.
27اولین ترور نافرجام ماند
در ۷ آوریل ۱۹۲۶، موسولینی از اولین سوءقصد توسط وایولت گیبسون، زنی ایرلندی و دختر لرد اشبورن، جان سالم به در برد که پس از دستگیری اخراج شد.
28دومین ترور نافرجام ماند
در ۳۱ اکتبر ۱۹۲۶، آنتئو زامبونی ۱۵ ساله تلاش کرد در بولونیا به موسولینی شلیک کند. زامبونی در همان محل لینچ شد.
29برنامهریزی موسولینی برای آمادگی جهت جنگ
در سال ۱۹۲۶، موسولینی به تمام زنان ایتالیایی دستور داد تعداد فرزندانی را که مایل به به دنیا آوردن آنها هستند، دو برابر کنند. برای موسولینی، جمعیت ۴۰ میلیونی فعلی ایتالیا برای جنگیدن در یک جنگ بزرگ کافی نبود و او نیاز داشت قبل از اینکه برای جنگ آماده شود، جمعیت را به حداقل ۶۰ میلیون ایتالیایی برساند.
30موسولینی دوباره غسل تعمید داده شد
در سال ۱۹۲۷، موسولینی توسط یک کشیش کاتولیک رومی دوباره غسل تعمید داده شد.
31نبرد برای زمین
موسولینی «نبرد برای زمین» را آغاز کرد، سیاستی که بر اساس احیای اراضی تدوین شده بود.
32موسولینی یک کنکوردات و معاهده با کلیسای کاتولیک رومی امضا کرد
در ۱۱ فوریه ۱۹۲۹، او یک کنکوردات و معاهده با کلیسای کاتولیک رومی امضا کرد. موسولینی تلاش کرد با جلب رضایت اکثریت کاتولیک در ایتالیا، حمایت عمومی را به دست آورد.
33معاهده ۱۹۲۹
معاهده ۱۹۲۹ شامل یک مفاد قانونی بود که به موجب آن دولت ایتالیا از طریق پیگرد قانونی متخلفان، از شرافت و کرامت پاپ محافظت میکرد.
34موسولینی پیشنهاد اتحاد ضد فرانسوی ایتالیا و آلمان را داد
در ژوئیه ۱۹۳۲، موسولینی پیامی به وزیر دفاع آلمان، ژنرال کورت فون شلایشر فرستاد و پیشنهاد یک اتحاد ضد فرانسوی ایتالیا و آلمان را داد؛ پیشنهادی که شلایشر با آن موافقت کرد، هرچند با این شرط که آلمان ابتدا باید دوباره مسلح شود.
35فیلسوف جیووانی جنتیله و موسولینی اصول دکترین فاشیسم را تدوین کردند
اصول دکترین فاشیسم در مقالهای توسط فیلسوف برجسته جیووانی جنتیله و خود موسولینی که در سال ۱۹۳۲ در دانشنامه ایتالیایی (Enciclopedia Italiana) منتشر شد، بیان گردید.
36ملاقات موسولینی با سفیر آلمان
در ژانویه ۱۹۳۶، موسولینی به سفیر آلمان، اولریش فون هاسل گفت: «اگر اتریش در عمل به یک کشور اقماری آلمان تبدیل شود، من هیچ اعتراضی نخواهم داشت».
37توافق موسولینی با آلمان نازی
در ۲۵ اکتبر ۱۹۳۶، موسولینی موافقت کرد که محور رم-برلین را تشکیل دهد که با یک توافق همکاری با آلمان نازی تأیید و در برلین امضا شد.
38توافقنامه جنتلمن
در ژانویه ۱۹۳۷، بریتانیا یک «توافقنامه جنتلمن» با موسولینی امضا کرد که هدف آن محدود کردن مداخله ایتالیا در اسپانیا بود و توسط وزارت خارجه بریتانیا به عنوان اولین گام به سوی ایجاد اتحاد انگلیس و ایتالیا تلقی شد.
39بریتانیا و ایتالیا توافقنامههای عید پاک را امضا کردند
در آوریل ۱۹۳۸، بریتانیا و ایتالیا توافقنامههای عید پاک را امضا کردند که بر اساس آن بریتانیا قول داد در ازای خروج ایتالیا از جنگ داخلی اسپانیا، اتیوپی را به عنوان بخشی از ایتالیا به رسمیت بشناسد.
40اعضای «تیگر» برای کشتن موسولینی توطئه کردند
اعضای تیگر (TIGR)، یک گروه ضد فاشیست اسلوونیایی، در سال ۱۹۳۸ در کوبرید برای کشتن موسولینی توطئه کردند، اما تلاش آنها ناموفق بود.
41پیمان پولادین
توافق محور با آلمان با امضای پیمان پولادین در ۲۲ مه ۱۹۳۹ تقویت شد که ایتالیای فاشیست و آلمان نازی را در یک اتحاد نظامی کامل به هم پیوند داد.
42ایتالیا به بریتانیا و فرانسه اعلان جنگ داد
همزمان با حمله آلمانیها به فرانسه در ژوئن ۱۹۴۰، موسولینی ورود ایتالیا به جنگ را اعلام کرد. ایتالیا در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰ به فرانسه و بریتانیای کبیر اعلان جنگ داد.
43سومین پسر موسولینی کشته شد
سومین پسر او، برونو، در ۷ اوت ۱۹۴۱ در یک حادثه هوایی هنگام پرواز با بمبافکن پیاجیو پی.۱۰۸ در یک مأموریت آزمایشی کشته شد.
44پسر بزرگتر موسولینی به قتل رسید
موسولینی بارها به پسرش گفته بود که دیگر اعلام نکند که او پدرش است. بنیتو آلبینو موسولینی در ۲۶ اوت ۱۹۴۲، پس از تزریقهای مکرر که منجر به کما شد، به قتل رسید.
45موسولینی در سال ۱۹۴۰ وارد جنگ جهانی دوم شد
موسولینی در سال ۱۹۴۰ وارد جنگ شد. ایتالیا از همان ابتدا عملکرد ضعیفی داشت و شکستهای خفتباری را در شمال آفریقا، یونان و اتحاد جماهیر شوروی متحمل شد.
46نظریه اجتماعیسازی اقتصادی
در سال ۱۹۴۳، موسولینی نظریه اجتماعیسازی اقتصادی را پیشنهاد کرد.
47برکناری موسولینی
بیانیه رادیویی ایتالیا مبنی بر اعلام برکناری موسولینی و انتصاب بادولیو، ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳.
48موسولینی از زندان خود نجات یافت
موسولینی در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۳ توسط نیروهای آلمانی از زندان خود در کامپو ایمپراتوره نجات یافت.
49ایتالیا به آلمان نازی اعلان جنگ داد
ایتالیا سرانجام در ۱۳ اکتبر ۱۹۴۳ از مالت به آلمان نازی اعلان جنگ داد. هزاران سرباز برای جنگ علیه آلمانیها اعزام شدند، در حالی که برخی دیگر از تغییر موضع خودداری کرده و به آلمانیها پیوستند. دولت بادولیو برای حفظ ایتالیا و پاکسازی سرزمین از نازیها، یک آتشبس سیاسی با پارتیزانهای چپگرا برقرار کرد.
50جمهوری فاشیستی علیه پارتیزانها جنگید
جمهوری فاشیستی برای حفظ کنترل بر قلمرو، علیه پارتیزانها جنگید. فاشیستها ادعا میکردند که نیروهای مسلح آنها ۷۸۰ هزار مرد و زن هستند، اما منابع نشان میدهند که تعداد آنها بیش از ۵۵۸ هزار نفر نبوده است. پارتیزانها و حامیان فعال آنها در ژوئن ۱۹۴۴، ۸۲ هزار نفر بودند.
51کشتار در فلورانس
باند کاریتا، یک واحد ویژه که در لژیون ۹۲ پیراهنسیاهها تشکیل شده بود، در توسکانی و ونتو فعالیت میکرد. این گروه به خاطر سرکوبهای خشونتآمیز، مانند کشتار پیازا تاسو در سال ۱۹۴۴ در فلورانس، بدنام شد.
52کشتار پورزوس
کشتار پورزوس یک کشتار درونگروهی پارتیزانی در جریان مقاومت ایتالیا در اواخر جنگ جهانی دوم، در ۷ فوریه ۱۹۴۵ بود.
53فرار به اسپانیا
در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵، نیروهای متفقین در حال پیشروی به شمال ایتالیا بودند و فروپاشی جمهوری سالو قریبالوقوع بود. موسولینی و معشوقهاش کلارا پتاچی به قصد سوار شدن به هواپیما و فرار به اسپانیا، عازم سوئیس شدند.
54مرگ موسولینی
موسولینی با اعدام توسط جوخه آتش در جولیانو دی مزگرا، پادشاهی ایتالیا، کشته شد.