1تولد
بنجامین بنکر در ۹ نوامبر ۱۷۳۱ در شهرستان بالتیمور، مریلند، از مری بنکی، یک زن سیاهپوست آزاد، و رابرت، یک برده آزاد شده از گینه، متولد شد.
2مزرعه ۱۰۰ جریبی
در سال ۱۷۳۷، نام بنکر در سن ۶ سالگی در سند مزرعه ۱۰۰ جریبی (۰.۴۰ کیلومتر مربع) خانوادهاش در دره پاتاپسکو در مناطق روستایی شهرستان بالتیمور ثبت شد.
3ساعت چوبی
حدود سال ۱۷۵۳ در سن ۲۱ سالگی، بنکر طبق گزارشها یک ساعت چوبی ساخت که در هر ساعت زنگ میزد. به نظر میرسد او ساعت خود را با الگوبرداری از یک ساعت جیبی قرضی و تراشیدن هر قطعه به مقیاس ساخته است. گفته میشود این ساعت تا زمان مرگ او به کار خود ادامه داد.
4مرگ پدر
پس از مرگ پدرش در سال ۱۷۵۹، بنکر با مادر و خواهرانش زندگی کرد.
5دادخواست شهرستان بالتیمور برای انتقال مرکز شهرستان از جوپا به بالتیمور
در سال ۱۷۶۸، او دادخواست شهرستان بالتیمور برای انتقال مرکز شهرستان از جوپا به بالتیمور را امضا کرد. در فهرست مالیاتی سال ۱۷۷۳ شهرستان بالتیمور، از ملک او به عنوان تنها عضو بزرگسال خانوار یاد شده است.
6برادران الیکات
در سال ۱۷۷۲، برادران اندرو الیکات، جان الیکات و جوزف الیکات از شهرستان باکس، پنسیلوانیا نقل مکان کردند و زمینی را در امتداد آبشار پاتاپسکو در نزدیکی مزرعه بنکر خریدند تا آسیابهای آرد بسازند؛ منطقهای که متعاقباً روستای الیکاتس میلز (الیکات سیتی کنونی) در اطراف آن شکل گرفت. خانواده الیکات از پیروان کوئیکر بودند و دیدگاههای مشابهی در مورد برابری نژادی با بسیاری از همکیشان خود داشتند. بنکر آسیابها را مطالعه کرد و با مالکان آنها آشنا شد.
7جورج الیکات کتابها و تجهیزاتی را برای شروع مطالعه رسمیتر نجوم به بنکر قرض داد
در سال ۱۷۸۸، جورج الیکات، پسر اندرو الیکات، کتابها و تجهیزاتی را برای شروع مطالعه رسمیتر نجوم به بنکر قرض داد. در سال بعد، بنکر کار خود در محاسبه خورشیدگرفتگی را برای جورج فرستاد.
8بنکر یک تقویم نجومی تهیه کرد
در سال ۱۷۹۰، بنکر یک تقویم نجومی برای سال ۱۷۹۱ تهیه کرد که امیدوار بود در یک سالنامه منتشر شود. با این حال، او نتوانست چاپخانهای پیدا کند که مایل به انتشار و توزیع آن باشد.
9تیم نقشهبرداری در غرب نیویورک
در فوریه ۱۷۹۱، نقشهبردار سرگرد اندرو الیکات (پسر جوزف الیکات و پسرعموی جورج الیکات)، پس از ترک تیم نقشهبرداری در غرب نیویورک به درخواست توماس جفرسون، وزیر امور خارجه ایالات متحده، بنکر را به عنوان جایگزین برای کمک به نقشهبرداری اولیه مرزهای یک منطقه فدرال جدید استخدام کرد. این قلمرو که از زمینهای امتداد رودخانه پوتوماک تشکیل شده بود و ایالتهای مریلند و ویرجینیا طبق قانون اقامت فدرال ۱۷۹۰ و قوانین بعدی به دولت فدرال ایالات متحده واگذار کرده بودند، به ناحیه کلمبیا تبدیل شد؛ مربعی به ضلع ۱۰ مایل (۱۶ کیلومتر) که در مجموع ۱۰۰ مایل مربع (۲۶۰ کیلومتر مربع) مساحت داشت. تیم الیکات سنگهای نشانگر مرزی را در هر مایل یا نزدیک به آن در امتداد مرزهای قلمرو پایتخت جدید قرار داد.
10بنکر نقشهبرداری مرزی را ترک کرد
بنکر در آوریل ۱۷۹۱، سه ماه پس از شروع کار، به دلیل نگرانی در مورد سلامتی خود و دشواریهای تکمیل نقشهبرداری در سن ۵۹ سالگی، آن را ترک کرد. علاوه بر این، برادران کوچکتر اندرو الیکات، یعنی بنجامین و جوزف الیکات، که معمولاً به اندرو کمک میکردند، توانستند در آن زمان به تیم نقشهبرداری بپیوندند. بنابراین بنکر به خانه خود در نزدیکی الیکاتس میلز بازگشت. خانواده الیکات و سایر اعضای تیم نقشهبرداری سپس سنگهای نشانگر باقیمانده ویرجینیا را در اواخر سال ۱۷۹۱ نصب کردند. این تیم سنگهای مریلند را نیز نصب کرد و نقشهبرداری مرزی را در سال ۱۷۹۲ به پایان رساند.
11گزارش خبری مراسم افتتاحیه ۱۵ آوریل برای اولین سنگ مرزی (سنگ گوشه جنوبی) بیان کرد که این اندرو الیکات بود
یک گزارش خبری مورخ ۲۱ آوریل ۱۷۹۱ از مراسم افتتاحیه ۱۵ آوریل برای اولین سنگ مرزی (سنگ گوشه جنوبی) بیان کرد که این اندرو الیکات بود که «نقطه دقیقی را که اولین خط منطقه باید از آن شروع میشد، تعیین کرد». این گزارش خبری به نام بنکر اشارهای نکرد.
12بنکر نامهای به توماس جفرسون نوشت
در ۱۹ اوت ۱۷۹۱، پس از ترک منطقه پایتخت فدرال، بنکر نامهای به توماس جفرسون نوشت که در سال ۱۷۷۶ پیشنویس اعلامیه استقلال ایالات متحده را تهیه کرده بود و در سال ۱۷۹۱ به عنوان وزیر امور خارجه ایالات متحده خدمت میکرد.
13در باب بردهداری سیاهپوستان و تجارت برده
سالنامه ۱۷۹۲ بنکر حاوی بخشی از یک مقاله ناشناس با عنوان «در باب بردهداری سیاهپوستان و تجارت برده» بود که مجله کلمبین در سال ۱۷۹۰ منتشر کرده بود.
14دفترچههای خاطرات بنکر
بنکر مجموعهای از دفترچهها را نگه میداشت که شامل یادداشتهای او برای مشاهدات نجومی، خاطرات روزانه و شرح رویاهایش بود. این دفترچهها که تنها یکی از آنها از آتشسوزی روز مراسم خاکسپاریاش جان سالم به در برد، علاوه بر این حاوی تعدادی محاسبات ریاضی و معما بود. دفترچه باقیمانده در آوریل ۱۸۰۰ خاطرات بنکر از ظهورهای سالهای ۱۷۴۹، ۱۷۶۶ و ۱۷۸۳ «برود ایکس» (Brood X) از زنجرههای دورهای هفدهساله، Magicicada septendecim را توصیف کرد و بیان داشت: «... ممکن است دوباره در سال ۱۸۰۰ انتظار آنها را داشت که هفده سال از سومین ظهورشان برای من میگذرد.» این دفترچه همچنین مشاهدات بنکر در مورد کندوها و رفتار زنبورهای عسل را ثبت کرده است.
15مرگ
بنکر هرگز ازدواج نکرد. به دلیل کاهش فروش، سالنامههای ۱۷۹۷ او آخرین سالنامههایی بودند که توسط چاپخانهها منتشر شدند. پس از فروش بخش زیادی از زمین خانهاش به خانواده الیکات و دیگران، او احتمالاً نه سال بعد در ۱۹ اکتبر ۱۸۰۶ در سن ۷۴ سالگی در کلبه چوبی خود درگذشت.