1اولین انتخابات چندحزبی
در اولین انتخابات چندحزبی در بوسنی و هرزگوین در نوامبر ۱۹۹۰، آرا عمدتاً بر اساس قومیت به صندوق ریخته شد که منجر به موفقیت حزب اقدام دموکراتیک بوسنیایی، حزب دموکراتیک صربستان و اتحادیه دموکراتیک کرواسی گردید.
2نشست کارادورجِوو
در ۲۵ مارس، فرانیو توجمان و رئیسجمهور صربستان، اسلوبودان میلوشویچ، نشستی را در کارادورجِوو برگزار کردند. این نشست در ماههای بعد به دلیل ادعاهای برخی سیاستمداران یوگسلاو مبنی بر اینکه دو رئیسجمهور بر سر تقسیم بوسنی و هرزگوین توافق کردهاند، بحثبرانگیز شد.
3یک کنفدراسیون ضعیف
در ۶ ژوئن، عزتبگویچ و رئیسجمهور مقدونیه، کیرو گلیگوروف، پیشنهاد یک کنفدراسیون ضعیف بین کرواسی، اسلوونی و فدراسیونی از چهار جمهوری دیگر را دادند که توسط میلوشویچ رد شد.
4اسلوونی و کرواسی اعلام استقلال کردند
در ۲۵ ژوئن ۱۹۹۱، اسلوونی و کرواسی هر دو اعلام استقلال کردند که منجر به یک درگیری مسلحانه کوتاه در اسلوونی به نام جنگ ده روزه و یک جنگ تمامعیار در کرواسی در جریان جنگ استقلال کرواسی در مناطقی با جمعیت قابل توجه صربتبار شد.
5توافق ذوالفقارپاشیچ-کاراجیچ
در ژوئیه ۱۹۹۱، نمایندگان حزب دموکراتیک صربستان (SDS)، از جمله رئیس آن کاراجیچ، و محمد فیلیپوویچ و عادل ذوالفقارپاشیچ از سازمان مسلمانان بوسنیایی (MBO)، توافقنامهای را تنظیم کردند که به توافق ذوالفقارپاشیچ-کاراجیچ معروف شد و بر اساس آن جمهوری سوسیالیستی بوسنی و هرزگوین در یک اتحاد دولتی با جمهوری سوسیالیستی صربستان و جمهوری سوسیالیستی مونتهنگرو باقی میماند. این توافق توسط احزاب سیاسی کروات محکوم شد. اگرچه عزتبگویچ در ابتدا از این ابتکار استقبال کرد، اما بعداً آن را رد کرد.
6کنفرانسی برای جلوگیری از لغزش بوسنی و هرزگوین به سمت جنگ
در اوت ۱۹۹۱، جامعه اقتصادی اروپا کنفرانسی را با هدف جلوگیری از لغزش بوسنی و هرزگوین به سمت جنگ میزبانی کرد.
7گارد ملی کرواسی (ZNG) به بوسانسکی برود حمله کرد
در سپتامبر ۱۹۹۱، گارد ملی کرواسی (ZNG) تهاجمات مسلحانهای را از مرز کرواسی به داخل بوسنی سازماندهی کرد. ZNG در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۱ آتش خمپاره را بر روی بوسانسکا دوبیتسا گشود و در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۱ به بوسانسکی برود حمله کرد.
8ارتش خلق یوگسلاوی (JNA) نیروهای اضافی را به منطقه اطراف شهر موستار منتقل کرد
در ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۱، ارتش خلق یوگسلاوی (JNA) نیروهای اضافی را به منطقه اطراف شهر موستار منتقل کرد که با اعتراض عمومی دولت محلی مواجه شد.
9ارتش خلق یوگسلاوی (JNA) نیروها را به جبهه ووکوار منتقل کرد
در ۲۰ سپتامبر ۱۹۹۱، ارتش خلق یوگسلاوی (JNA) نیروهایی را از طریق منطقه ویشگراد در شمال شرقی بوسنی به جبهه ووکوار منتقل کرد. در واکنش، کرواتها و بوسنیاییهای محلی موانع و پستهای تیربار ایجاد کردند. آنها ستونی متشکل از ۶۰ تانک JNA را متوقف کردند اما روز بعد با زور متفرق شدند. بیش از ۱۰۰۰ نفر مجبور به فرار از منطقه شدند. این اقدام، تقریباً هفت ماه قبل از شروع جنگ بوسنی، اولین تلفات جنگهای یوگسلاوی در بوسنی را رقم زد.
10اعمال تحریم تسلیحاتی بر تمام قلمروهای یوگسلاوی سابق
در ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۱، شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه ۷۱۳ را تصویب کرد که بر اساس آن تحریم تسلیحاتی بر تمام قلمروهای یوگسلاوی سابق اعمال شد. این تحریم بیشترین آسیب را به ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین وارد کرد، زیرا جمهوری صربستان بخش عمدهای از زرادخانه ارتش خلق یوگسلاوی را به ارث برده بود و ارتش کرواسی میتوانست از طریق سواحل خود سلاح قاچاق کند. بیش از ۵۵ درصد از زرادخانهها و پادگانهای یوگسلاوی سابق به دلیل زمینهای کوهستانی و پیشبینی جنگ چریکی در صورت حمله به یوگسلاوی، در بوسنی واقع شده بودند، اما بسیاری از آن کارخانهها (مانند کارخانه UNIS PRETIS در ووگوچا) تحت کنترل صربها بودند و برخی دیگر به دلیل کمبود برق و مواد اولیه غیرقابل استفاده بودند.
11یادداشت حاکمیت بوسنی و هرزگوین
در ۱۵ اکتبر ۱۹۹۱، پارلمان جمهوری سوسیالیستی بوسنی و هرزگوین در سارایوو، «یادداشت حاکمیت بوسنی و هرزگوین» را با اکثریت آرا تصویب کرد.
12مردم صرب مایل به ماندن در یوگسلاوی بودند
نمایندگان سیاسی صرب در ۲۴ اکتبر ۱۹۹۱ مجمع مردم صرب بوسنی و هرزگوین را تشکیل دادند و اعلام کردند که مردم صرب مایل به ماندن در یوگسلاوی هستند.
13جامعه کروات بوسنیایی پوساوینا
در ۱۲ نوامبر ۱۹۹۱، جامعه کروات بوسنیایی پوساوینا در بوسانسکی برود تأسیس شد. این جامعه هشت شهرداری در شمال بوسنی را پوشش میداد.
14جامعه کروات هرزگ-بوسنی
در ۱۸ نوامبر ۱۹۹۱، جامعه کروات هرزگ-بوسنی در موستار تأسیس شد. ماته بوبان به عنوان رئیس آن انتخاب شد. در سند تأسیس آن آمده است: «این جامعه به دولت منتخب دموکراتیک جمهوری بوسنی و هرزگوین تا زمانی که استقلال دولتی بوسنی و هرزگوین در رابطه با یوگسلاوی سابق یا هر یوگسلاوی دیگری وجود داشته باشد، احترام خواهد گذاشت».
15جمهوری مردم صرب در بوسنی و هرزگوین
در ۹ ژانویه ۱۹۹۲، صربهای بوسنی «جمهوری مردم صرب در بوسنی و هرزگوین» (SR BiH، که بعداً به جمهوری صربسکا تبدیل شد) را اعلام کردند، اما رسماً اعلام استقلال نکردند.
16کمیسیون داوری کنفرانس صلح
کمیسیون داوری کنفرانس صلح در مورد یوگسلاوی در نظر شماره ۴ مورخ ۱۱ ژانویه ۱۹۹۲ خود در مورد بوسنی و هرزگوین اعلام کرد که استقلال بوسنی و هرزگوین نباید به رسمیت شناخته شود زیرا این کشور هنوز همهپرسی استقلال برگزار نکرده است.
17درگیریها
در مورد تاریخ شروع جنگ بوسنی بحث وجود دارد. درگیریها بین مسلمانان بوسنیایی، صربها و کرواتها در اواخر فوریه ۱۹۹۲ آغاز شد.
18نیروی حفاظت سازمان ملل (UNPROFOR)
جنگ کرواسی منجر به قطعنامه ۷۴۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۲۱ فوریه ۱۹۹۲ شد که نیروی حفاظت سازمان ملل (UNPROFOR) را ایجاد کرد.
19تحریم همهپرسیهای برگزار شده در ۲۹ فوریه و ۱ مارس ۱۹۹۲
اعضای مجلس صربهای بوسنی به صربها توصیه کردند که همهپرسیهای برگزار شده در ۲۹ فوریه و ۱ مارس ۱۹۹۲ را تحریم کنند. میزان مشارکت در این همهپرسیها ۶۳.۷ درصد گزارش شد که ۹۲.۷ درصد از رأیدهندگان به استقلال رأی مثبت دادند (این بدان معناست که صربهای بوسنی که تقریباً ۳۴ درصد جمعیت را تشکیل میدادند، تا حد زیادی همهپرسی را تحریم کردند).
20تیراندازی در مراسم عروسی سارایوو
صربها تیراندازی در مراسم عروسی سارایوو را که در آن پدر داماد در دومین روز از همهپرسی استقلال بوسنی، ۱ مارس ۱۹۹۲ کشته شد، اولین قربانی جنگ میدانند.
21استقلال
رهبری سیاسی صربها از همهپرسی به عنوان بهانهای برای ایجاد موانع جادهای در اعتراض استفاده کرد. استقلال به طور رسمی توسط پارلمان بوسنی در ۳ مارس ۱۹۹۲ اعلام شد.
22توافقنامه لیسبون
در ۱۸ مارس ۱۹۹۲، هر سه طرف توافقنامه لیسبون را امضا کردند: علی عزتبگوویچ برای بوسنیاییها، رادوان کاراجیچ برای صربها و ماته بوبان برای کرواتها.
23کشتار سیهکوواتس
کشتار صربها در سیهکوواتس در ۲۶ مارس رخ داد.
24مخالفت با هرگونه تقسیم قومی بوسنی
در ۲۸ مارس ۱۹۹۲، عزتبگوویچ پس از دیدار با وارن زیمرمن، سفیر وقت آمریکا در یوگسلاوی در سارایوو، امضای خود را پس گرفت و مخالفت خود را با هرگونه تقسیم قومی بوسنی اعلام کرد.
25تشدید جنگ در بوسنی
جنگ در بوسنی در ماه آوریل تشدید شد.
26کشتار بیهلینا
کشتار بیهلینا (عمدتاً از بوسنیاییها) در ۱ تا ۲ آوریل رخ داد.
27نبرد کوپرس
در ۳ آوریل، نبرد کوپرس بین ارتش خلق یوگسلاوی (JNA) و نیروی مشترک HV-HVO آغاز شد که با پیروزی JNA به پایان رسید.
28نیروهای صرب گلولهباران سارایوو را آغاز کردند
در ۶ آوریل، نیروهای صرب گلولهباران سارایوو را آغاز کردند و در دو روز بعد از رودخانه درینا از صربستان عبور کرده و زوورنیک، ویشگراد و فوچا با اکثریت مسلمان را محاصره کردند.
29خصومتهای تمامعیار تا ۶ آوریل آغاز شده بود
«خصومتهای تمامعیار تا ۶ آوریل آغاز شده بود»، همان روزی که ایالات متحده و جامعه اقتصادی اروپا (EEC) بوسنی و هرزگوین را به رسمیت شناختند.
30ارتش خلق یوگسلاوی پرسنل خود را با بالگرد از پادگانهای چاپلینا تخلیه کرد
در ۲۳ آوریل، ارتش خلق یوگسلاوی پرسنل خود را با بالگرد از پادگانهای چاپلینا که از ۴ مارس تحت محاصره بود، تخلیه کرد.
31دولت بوسنی به ارتش خلق یوگسلاوی دستور داد
در ۲۷ آوریل، دولت بوسنی به ارتش خلق یوگسلاوی دستور داد که تحت کنترل غیرنظامی قرار گیرد یا اخراج شود، که به دنبال آن یک سری درگیریها در اوایل ماه مه بین این دو رخ داد.
32پرییدور توسط صربها تصرف شد
پرییدور در ۳۰ آوریل توسط صربها تصرف شد.
33زندان چلبیچی
از مه تا دسامبر ۱۹۹۲، وزارت کشور بوسنی (BiH MUP)، شورای دفاع کرواسی (HVO) و بعداً نیروهای دفاع سرزمینی بوسنی (TO RBiH) اردوگاه زندان چلبیچی را اداره میکردند. این اردوگاه برای بازداشت ۷۰۰ اسیر جنگی صرب بوسنیایی که در جریان عملیات نظامی در مه ۱۹۹۲ برای بازگشایی مسیرهای سارایوو و موستار که قبلاً توسط نیروهای صرب مسدود شده بود دستگیر شده بودند، استفاده میشد. از این ۷۰۰ زندانی، ۱۳ نفر در دوران اسارت جان باختند.
34دو نیم کردن سارایوو
در ۲ مه، کلاهسبزها و اعضای باندهای محلی، حمله نامنظم صربها را که با هدف دو نیم کردن سارایوو انجام شده بود، دفع کردند.
35عزتبگوویچ ربوده شد
در ۳ مه، عزتبگوویچ در فرودگاه سارایوو توسط افسران ارتش خلق یوگسلاوی ربوده شد و از او برای کسب عبور امن نیروهای ارتش خلق یوگسلاوی از مرکز شهر سارایوو استفاده شد.
36توافق برای آتشبس
در ۶ مه ۱۹۹۲، ماته بوبان با رادوان کاراجیچ در گراتس اتریش دیدار کرد، جایی که آنها به توافقی برای آتشبس دست یافتند و در مورد جزئیات مرزبندی بین یک واحد سرزمینی کروات و صرب در بوسنی و هرزگوین بحث کردند.
37ارتش جمهوری صربسکا
ارتش جمهوری صربسکا (Vojska Republike Srpske, VRS) در ۱۲ مه ۱۹۹۲ تأسیس شد. این ارتش به جمهوری صربسکا، یک دولت جداییطلب صرب که به دنبال اتحاد با جمهوری فدرال یوگسلاوی بود، وفادار بود.
38یک ستون ارتش خلق یوگسلاوی در توزلا کمین خورد
در ۱۵ مه ۱۹۹۲، یک ستون ارتش خلق یوگسلاوی در توزلا کمین خورد. تیپ ۹۲ موتوری ارتش خلق یوگسلاوی (مستقر در پادگان «هوسینسکا بونا» در توزلا) دستوراتی برای ترک شهر توزلا و بوسنی و هرزگوین و ورود به صربستان دریافت کرد.
39یک کشور عضو سازمان ملل متحد
جمهوری بوسنی و هرزگوین در ۲۲ مه ۱۹۹۲ به عنوان یک کشور عضو سازمان ملل متحد پذیرفته شد.
40گلولهباران سارایوو
ارتش جمهوری صربسکا به تازگی تأسیس شده و تحت فرماندهی ژنرال راتکو ملادیچ در مرحله جدیدی از جنگ قرار گرفت. گلولهباران سارایوو در ۲۴، ۲۶، ۲۸ و ۲۹ مه توسط پطرس پطرس غالی، دبیرکل سازمان ملل، به ملادیچ نسبت داده شد.
41درگیریهای مسلحانه در بوسوواچا رخ داد
یک درگیری مسلحانه در اوایل ماه مه و دیگری در ۱۳ ژوئن در بوسوواچا رخ داد.
42تعداد پناهندگان
تا ژوئن ۱۹۹۲، تعداد پناهندگان و آوارگان داخلی به ۲.۶ میلیون نفر رسیده بود.
43عملیات ورباس ۹۲
در ژوئن ۱۹۹۲، صربهای بوسنی عملیات ورباس ۹۲ را آغاز کردند.
44آخرین پرسنل ارتش خلق یوگسلاوی شهر را ترک کردند
در ۵ و ۶ ژوئن، آخرین پرسنل ارتش خلق یوگسلاوی در جریان درگیریهای شدید خیابانی و گلولهباران، شهر را ترک کردند.
45درگیری در نووی تراونیک
در ۱۹ ژوئن، درگیری بین واحدهای دفاع سرزمینی (TO) از یک سو و واحدهای HVO و HOS از سوی دیگر در نووی تراونیک آغاز شد.
46آتشبس ۲۰ ژوئن
آتشبس ۲۰ ژوئن که به منظور تحویل فرودگاه سارایوو به سازمان ملل برای پروازهای بشردوستانه اجرا شد، با نبرد هر دو طرف برای کنترل قلمرو بین شهر و فرودگاه شکسته شد.
47نیروهای بوسنیایی وارد روستای صربنشین راتکوویچی شدند
در ۲۱ ژوئن ۱۹۹۲، نیروهای بوسنیایی وارد روستای صربنشین راتکوویچی در نزدیکی سربرنیتسا شدند و ۲۴ غیرنظامی صرب را به قتل رساندند.
48عملیات کریدور ۹۲
در ژوئن ۱۹۹۲، صربهای بوسنی عملیات کریدور ۹۲ را آغاز کردند.
49اولتیماتوم پطرس غالی
بحران فرودگاه منجر به اولتیماتوم پطرس غالی در ۲۶ ژوئن شد که صربها حملات به شهر را متوقف کنند، به سازمان ملل اجازه دهند کنترل فرودگاه را در دست بگیرد و سلاحهای سنگین خود را تحت نظارت سازمان ملل قرار دهند.
50همکاری نظامی
در ۲۱ ژوئیه ۱۹۹۲، توافقنامه دوستی و همکاری توسط توجمان و عزتبگویچ امضا شد که همکاری نظامی بین دو ارتش را برقرار کرد.
51جمهوری صربسکا
در ۱۲ اوت ۱۹۹۲، نام جمهوری صرب بوسنی و هرزگوین به جمهوری صربسکا (RS) تغییر یافت.
52کرواسی ۳۳۵,۹۸۵ پناهنده را پذیرفت
تا سپتامبر ۱۹۹۲، کرواسی ۳۳۵,۹۸۵ پناهنده از بوسنی و هرزگوین، عمدتاً غیرنظامیان بوسنیایی (به استثنای مردان در سن خدمت سربازی) را پذیرفت.
53طرح صلح ونس-اوون
طرحهای صلح متعددی توسط سازمان ملل، ایالات متحده و جامعه اروپا (EC) پیشنهاد شد، اما تأثیر کمی بر جنگ داشت. برجستهترین پیشنهاد، طرح صلح ونس-اوون بود که در ژانویه ۱۹۹۳ رونمایی شد.
54کشتار براتوناتس
در ۷ ژانویه ۱۹۹۳، روز کریسمس ارتدوکس، واحد عملیاتی هشتم سربرنیتسا، یگانی از ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین (ARBiH) تحت فرماندهی کشتار براتوناتس، به روستای کراویتسا در نزدیکی براتوناتس حمله کرد. ۴۶ صرب در این حمله کشته شدند: ۳۵ سرباز و ۱۱ غیرنظامی.
55صربها هاکیا تورایلیچ، معاون نخستوزیر ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین را کشتند
در ۸ ژانویه ۱۹۹۳، صربها هاکیا تورایلیچ، معاون نخستوزیر ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین را پس از متوقف کردن کاروان سازمان ملل که او را از فرودگاه میبرد، کشتند.
56ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین به روستای صربنشین اسکلانی حمله کرد
در ۱۶ ژانویه ۱۹۹۳، سربازان ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین به روستای صربنشین اسکلانی در نزدیکی سربرنیتسا حمله کردند. ۶۹ نفر کشته و ۱۸۵ نفر زخمی شدند. در میان قربانیان ۶ کودک وجود داشت.
57ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین کنترل چندین روستا را در منطقه به دست گرفت
تا ۲۶ ژانویه، ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین کنترل چندین روستا در منطقه، از جمله کاچونی و بیلالوواتس در جاده بوسوواچا-کیسلیاک را به دست گرفت و بدین ترتیب کیسلیاک را از بوسوواچا جدا کرد. در منطقه کیسلیاک، ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین روستاهای شمال شرقی شهر کیسلیاک را تأمین کرد، اما بیشتر شهرداری و خود شهر تحت کنترل شورای دفاع کرواسی (HVO) باقی ماند.
58آتشبس در منطقه بوسنی مرکزی
در ۳۰ ژانویه، رهبران ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین و شورای دفاع کرواسی در ویتز، به همراه نمایندگان نیروهای حافظ صلح سازمان ملل (UNPROFOR) و سایر ناظران خارجی دیدار کردند و آتشبسی را در منطقه بوسنی مرکزی امضا کردند که از روز بعد اجرایی شد.
59قطعنامه ۸۰۸
در ۲۲ فوریه ۱۹۹۳، شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه ۸۰۸ را تصویب کرد که تصمیم گرفت «یک دادگاه بینالمللی برای پیگرد قانونی افراد مسئول نقض جدی حقوق بشردوستانه بینالمللی تأسیس شود».
60منطقه پرواز ممنوع بر فراز بوسنی و هرزگوین
در ۳۱ مارس ۱۹۹۳، شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه ۸۱۶ را صادر کرد و از کشورهای عضو خواست تا منطقه پرواز ممنوع بر فراز بوسنی و هرزگوین را اجرا کنند.
61عملیات منع پرواز
در ۱۲ آوریل ۱۹۹۳، ناتو عملیات منع پرواز را برای اجرای این منطقه پرواز ممنوع آغاز کرد.
62شورای دفاع کرواسی که در شهرداری زنیتسا در اقلیت بود، به سرعت شکست خورد
حوادث آوریل در ۱۵ آوریل به درگیری مسلحانه در منطقه ویتز، بوسوواچا، کیسلیاک و زنیتسا تبدیل شد. شورای دفاع کرواسی که در شهرداری زنیتسا در اقلیت بود، به سرعت شکست خورد و به دنبال آن خروج گسترده غیرنظامیان کروات رخ داد.
63شورای دفاع کرواسی حمله پیشدستانهای را به روستای اهمیچی آغاز کرد
در ۱۶ آوریل، شورای دفاع کرواسی (HVO) حمله پیشدستانهای را به روستای اهمیچی در شرق ویتز آغاز کرد. پس از اینکه واحدهای مهاجم خطوط ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین را شکستند و وارد روستا شدند، گروههایی از واحدهای نامنظم شورای دفاع کرواسی خانه به خانه رفتند، آنها را به آتش کشیدند و غیرنظامیان را کشتند.
64کشتار توسط ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین در روستای تروسینا
در ۱۶ آوریل، ۱۵ غیرنظامی کروات و ۷ اسیر جنگی توسط ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین در روستای تروسینا در شمال یابلانیتسا کشته شدند.
65نیروهای مجاهدین به روستای میلتیچی حمله کردند
در ۲۴ آوریل، نیروهای مجاهدین به روستای میلتیچی در شمال شرقی تراونیک حمله کردند و چهار غیرنظامی کروات را کشتند. بقیه غیرنظامیان اسیر شده به اردوگاه پولیانیتسه منتقل شدند.
66عزتبگویچ و بوبان توافقنامه آتشبس را امضا کردند
در ۲۵ آوریل، عزتبگویچ و بوبان توافقنامه آتشبس را امضا کردند.
67طرح صلح ونس-اوون رد شد
در ۱۵-۱۶ مه، طرح صلح ونس-اوون در یک همهپرسی رد شد.
68دادگاه کیفری بینالمللی برای یوگسلاوی سابق (ICTY)
در ۲۵ مه ۱۹۹۳، دادگاه کیفری بینالمللی برای یوگسلاوی سابق (ICTY) رسماً توسط قطعنامه ۸۲۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد تأسیس شد.
69شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ۸۳۶ را تصویب کرد
در ۴ ژوئن ۱۹۹۳، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ۸۳۶ را تصویب کرد که به نیروهای حافظ صلح سازمان ملل (UNPROFOR) اجازه استفاده از زور برای حفاظت از مناطق امن را میداد.
70غیرنظامیان کروات و اسرای جنگی توسط مجاهدین کشته شدند
در ۸ ژوئن، ۲۴ غیرنظامی کروات و اسیر جنگی توسط مجاهدین در نزدیکی روستای بیکوشی کشته شدند.
71ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین به واحدهای شورای دفاع کرواسی مستقر در شرق شهر حمله کرد
تحول مشابهی در نووی تراونیک رخ داد. در ۹ ژوئن، ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین (ARBiH) به واحدهای شورای دفاع کرواسی (HVO) مستقر در شرق شهر که رو به ارتش جمهوری صربسکا (VRS) در دونجی واکوف بودند، حمله کرد و روز بعد درگیریهای شدیدی در نووی تراونیک رخ داد.
72تهاجم ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین در شرق تراونیک ادامه یافت
تهاجم ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین در شرق تراونیک برای تأمین امنیت جاده به سمت زنیتسا ادامه یافت که تا ۱۴ ژوئن محقق شد.
73عملیات شارپ گارد
در ۱۵ ژوئن ۱۹۹۳، عملیات شارپ گارد، یک محاصره دریایی در دریای آدریاتیک توسط ناتو و اتحادیه اروپای غربی، آغاز شد و تا زمانی که در ۱۸ ژوئن ۱۹۹۶ با پایان تحریم تسلیحاتی سازمان ملل لغو شد، ادامه یافت.
74ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین منطقه شمال غربی شهر را تأمین کرد
تا ۱۵ ژوئن، ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین منطقه شمال غربی شهر را تأمین کرد، در حالی که شورای دفاع کرواسی بخش شمال شرقی شهرداری و شهر نووی تراونیک را حفظ کرد. نبرد تا ژوئیه با تغییرات جزئی در خطوط مقدم ادامه یافت.
75شکست ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین
در ۲۴ ژوئن، نبرد ژپچه آغاز شد که با شکست ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین در ۳۰ ژوئن پایان یافت.
76شورای دفاع کرواسی حمله به کرشوو را دفع کرد
در منطقه کیسلیاک، شورای دفاع کرواسی حمله به کرشوو را دفع کرد، اما فوینیتسا را در ۳ ژوئیه از دست داد.
77عملیات نرتوا ۹۳
در آغاز سپتامبر، ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین عملیاتی را با نام عملیات نرتوا ۹۳ علیه شورای دفاع کرواسی در هرزگوین و بوسنی مرکزی در یک جبهه ۲۰۰ کیلومتری آغاز کرد. این یکی از بزرگترین تهاجمات آنها در سال ۱۹۹۳ بود.
78کشتار گرابوویتسا
در طول شب ۸ و ۹ سپتامبر، حداقل ۱۳ غیرنظامی کروات توسط ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین (ARBiH) در کشتار گرابوویتسا کشته شدند.
79کشتار اوزدول
۲۹ غیرنظامی کروات در کشتار اوزدول در ۱۴ سپتامبر کشته شدند.
80کشتار استوپنی دو
در ۲۳ اکتبر، ۳۷ بوسنیایی توسط شورای دفاع کرواسی (HVO) در کشتار استوپنی دو کشته شدند.
81کشتار مارکاله
در ۵ فوریه ۱۹۹۴، سارایوو مرگبارترین حمله تکی خود را در کل دوران محاصره با اولین کشتار مارکاله تجربه کرد، زمانی که یک گلوله خمپاره ۱۲۰ میلیمتری در مرکز بازار شلوغ فرود آمد و ۶۸ نفر را کشت و ۱۴۴ نفر دیگر را زخمی کرد.
82درخواستهای آتی برای حملات هوایی بلافاصله اجرا خواهند شد
در ۶ فوریه، پطرس پطرس غالی، دبیرکل سازمان ملل متحد، رسماً از ناتو درخواست کرد تا تأیید کند که درخواستهای آتی برای حملات هوایی بلافاصله اجرا خواهند شد.
83حملات هوایی - به درخواست سازمان ملل - علیه مواضع توپخانه و خمپاره در سارایوو یا اطراف آن
در ۹ فوریه ۱۹۹۴، ناتو به فرمانده نیروهای متفقین در جنوب اروپا (CINCSOUTH)، دریاسالار آمریکایی جرمی بورد، اجازه داد تا به درخواست سازمان ملل، حملات هوایی علیه مواضع توپخانه و خمپاره در سارایوو یا اطراف آن که توسط نیروهای حافظ صلح سازمان ملل (UNPROFOR) مسئول حملات به اهداف غیرنظامی تشخیص داده شده بودند، انجام دهد.
84اولین روز بدون تلفات
در ۱۲ فوریه، سارایوو اولین روز بدون تلفات خود را از آوریل ۱۹۹۲ تجربه کرد.
85خروج گسترده سلاحهای سنگین صربهای بوسنی
خروج گسترده سلاحهای سنگین صربهای بوسنی در ۱۷ فوریه ۱۹۹۴ آغاز شد.
86اولتیماتومی به صربهای بوسنی
ناتو همچنین اولتیماتومی به صربهای بوسنی صادر کرد و خواستار خروج سلاحهای سنگین از اطراف سارایوو تا نیمهشب ۲۰-۲۱ فوریه شد، در غیر این صورت با حملات هوایی مواجه خواهند شد.
87جنگ کرواتها و بوسنیاییها
جنگ کرواتها و بوسنیاییها با امضای توافقنامه آتشبس بین رئیس ستاد HVO، ژنرال آنته روسو، و رئیس ستاد ARBiH، ژنرال راسم دلیچ، در ۲۳ فوریه ۱۹۹۴ در زاگرب پایان یافت. این توافقنامه از ۲۵ فوریه اجرایی شد.
88ناتو به طور فعال درگیر شد
ناتو زمانی به طور فعال درگیر شد که جتهایش چهار هواپیمای صرب را در ۲۸ فوریه ۱۹۹۴ بر فراز بوسنی مرکزی به دلیل نقض منطقه پرواز ممنوع سازمان ملل سرنگون کردند.
89اولین درخواست برای پشتیبانی هوایی ناتو
در ۱۲ مارس ۱۹۹۴، نیروی حفاظت سازمان ملل (UNPROFOR) اولین درخواست خود را برای پشتیبانی هوایی ناتو ارائه کرد، اما به دلیل تأخیرهای متعدد در فرآیند تأیید، پشتیبانی هوایی نزدیک مستقر نشد.
90توافقنامه واشینگتن
یک توافقنامه صلح به نام توافقنامه واشینگتن، با میانجیگری ایالات متحده، در ۲ مارس توسط نمایندگان جمهوری بوسنی و هرزگوین، کرواسی و هرزگ-بوسنی منعقد شد.
91یک کاروان کمکرسانی شامل تجهیزات پزشکی و پزشکان به ماگلای رسید
در ۲۰ مارس، یک کاروان کمکرسانی شامل تجهیزات پزشکی و پزشکان به ماگلای رسید، شهری با ۱۰۰ هزار نفر جمعیت که از مه ۱۹۹۳ در محاصره بود و با مواد غذایی پرتاب شده توسط هواپیماهای آمریکایی زنده مانده بود. کاروان دوم در ۲۳ مارس ربوده و غارت شد.
92اولین باری که ناتو در تاریخ خود حملات هوایی انجام داد
در ۱۰-۱۱ آوریل ۱۹۹۴، UNPROFOR برای حفاظت از منطقه امن گوراژده درخواست حملات هوایی کرد که منجر به بمباران یک پست فرماندهی نظامی صرب در نزدیکی گوراژده توسط دو جت F-16 آمریکایی شد.
93صربها ۱۵۰ پرسنل سازمان ملل را گروگان گرفتند
در تلافی، صربها در ۱۴ آوریل ۱۵۰ پرسنل سازمان ملل را گروگان گرفتند.
94خطوط دفاعی دولت بوسنی در اطراف گوراژده شکسته شد
در ۱۵ آوریل، خطوط دفاعی دولت بوسنی در اطراف گوراژده شکسته شد.
95یک گروه دانمارکی (نوردبات ۲) در حال انجام وظیفه حافظ صلح در بوسنی
در حدود ۲۹ آوریل ۱۹۹۴، یک گروه دانمارکی (نوردبات ۲) که به عنوان بخشی از گردان نوردیک UNPROFOR در توزلا مستقر بود، هنگام تلاش برای کمک به یک پست دیدهبانی سوئدی (تانگو ۲) که تحت آتش سنگین توپخانه تیپ شکویچی صربهای بوسنی در روستای کالسییا قرار داشت، در کمین افتاد.
96سنای آمریکا S. 2042 را تصویب کرد
در ۱۲ مه، سنای آمریکا لایحه S. 2042 را که توسط سناتور باب دول ارائه شده بود، برای لغو یکجانبه تحریم تسلیحاتی علیه بوسنیاییها تصویب کرد، اما توسط رئیسجمهور کلینتون رد شد.
97هواپیماهای ناتو به هدفی در داخل منطقه محروم سارایوو حمله کردند
در ۵ اوت، به درخواست UNPROFOR، هواپیماهای ناتو پس از ضبط سلاحها توسط صربهای بوسنی از یک محل جمعآوری سلاح در نزدیکی سارایوو، به هدفی در داخل منطقه محروم سارایوو حمله کردند.
98هواپیماهای ناتو یک حمله هوایی علیه تانک صربهای بوسنی انجام دادند
در ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۴، هواپیماهای ناتو به درخواست UNPROFOR یک حمله هوایی علیه تانک صربهای بوسنی انجام دادند.
99قانون عمومی ۱۰۳-۳۳۷ توسط رئیسجمهور امضا شد
در ۵ اکتبر ۱۹۹۴، قانون عمومی ۱۰۳-۳۳۷ توسط رئیسجمهور امضا شد و بیان کرد که اگر صربهای بوسنی پیشنهاد گروه تماس را تا ۱۵ اکتبر نپذیرند، رئیسجمهور باید پیشنهادی به شورای امنیت سازمان ملل برای پایان دادن به تحریم تسلیحاتی ارائه دهد، و اگر تا ۱۵ نوامبر تصویب نشد، تنها بودجههای مورد نیاز توسط تمام اعضای سازمان ملل تحت قطعنامه ۷۱۳ میتوانست برای اجرای تحریم استفاده شود که عملاً به تحریم پایان میداد.
100عملیات آماندا
عملیات آماندا یک مأموریت UNPROFOR به رهبری نیروهای حافظ صلح دانمارکی با هدف بازیابی یک پست دیدهبانی در نزدیکی گراداچاتس، بوسنی و هرزگوین، در ۲۵ اکتبر ۱۹۹۴ بود.
101اولین تلاش نظامی هماهنگ بین HVO و ARBiH پس از توافقنامه واشینگتن
اولین تلاش نظامی هماهنگ بین HVO و ARBiH پس از توافقنامه واشینگتن، پیشروی به سمت کوپرس بود که در ۳ نوامبر ۱۹۹۴ از ارتش جمهوری صربسکا (VRS) بازپس گرفته شد.
102ایالات متحده به طور یکجانبه تحریم تسلیحاتی را لغو کرد
در ۱۲-۱۳ نوامبر، ایالات متحده به طور یکجانبه تحریم تسلیحاتی علیه دولت بوسنی را لغو کرد.
103شورای آتلانتیک شمالی گسترش پشتیبانی هوایی نزدیک به کرواسی را تصویب کرد
در ۱۹ نوامبر ۱۹۹۴، شورای آتلانتیک شمالی گسترش پشتیبانی هوایی نزدیک به کرواسی را برای حفاظت از نیروهای سازمان ملل در آن کشور تصویب کرد.
104هواپیماهای ناتو به فرودگاه اودبینا حمله کردند
هواپیماهای ناتو در ۲۱ نوامبر به فرودگاه اودبینا در کرواسی تحت کنترل صربها حمله کردند، که پاسخی به حملات انجام شده از آن فرودگاه علیه اهدافی در منطقه بیهاچ در بوسنی و هرزگوین بود.
105عملیات زمستان ۹۴
در ۲۹ نوامبر، ارتش کرواسی (HV) و شورای دفاع کرواسی (HVO) عملیات زمستان ۹۴ را در جنوب غربی بوسنی آغاز کردند. پس از یک ماه نبرد، نیروهای کروات حدود ۲۰۰ کیلومتر مربع (۷۷ مایل مربع) از قلمرو تحت کنترل ارتش جمهوری صربسکا (VRS) را تصرف کردند و مستقیماً مسیر اصلی تدارکاتی بین جمهوری صربسکا و نین، پایتخت جمهوری صرب کراینا را تهدید کردند. هدف اصلی کاهش فشار بر منطقه بیهاچ محقق نشد، اگرچه ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین (ARBiH) حملات VRS به این منطقه محصور را دفع کرد.
106ناتو مواضع VRS در پاله را به دلیل عدم بازگرداندن سلاحهای سنگین بمباران کرد
در ۲۵ مه ۱۹۹۵، ناتو مواضع VRS در پاله را به دلیل عدم بازگرداندن سلاحهای سنگین بمباران کرد.
107(VRS) منطقه «امن» سازمان ملل در سربرنیتسا را اشغال کرد
در ۱۱ ژوئیه ۱۹۹۵، نیروهای ارتش جمهوری صربسکا (VRS) تحت فرماندهی ژنرال راتکو ملادیچ، منطقه «امن» سازمان ملل در سربرنیتسا در شرق بوسنی را اشغال کردند.
108توافقنامه اسپلیت
توافقنامه اسپلیت که در ۲۲ ژوئیه بین توجمان و عزتبگویچ امضا شد.
109عملیات تابستان ۹۵
تهاجم نظامی توسط ارتش کرواسی (HV) و شورای دفاع کرواسی (HVO) با نام رمز عملیات تابستان ۹۵ در غرب بوسنی انجام شد.
110عملیات طوفان
در ۴ اوت، ارتش کرواسی (HV) عملیات طوفان را آغاز کرد که عملاً جمهوری صرب کراینا را منحل کرد.
111حمله خمپارهای VRS به بازار مارکاله سارایوو
در ۲۸ اوت، یک حمله خمپارهای VRS به بازار مارکاله سارایوو منجر به کشته شدن ۴۳ نفر شد.
112عملیات نیروی مقتدر
دبیرکل ناتو آغاز عملیات نیروی مقتدر را اعلام کرد؛ حملات هوایی گسترده علیه مواضع صربهای بوسنی که با حملات توپخانهای نیروی واکنش سریع سازمان ملل (UNPROFOR) پشتیبانی میشد.
113عملیات میسترال ۲
نیروهای HV-HVO در جریان عملیات میسترال ۲ بیش از ۲۵۰۰ کیلومتر مربع (۹۷۰ مایل مربع) از قلمرو، از جمله شهرهای یایتسه، شیپووو و دروار را تأمین کردند.
114عملیات سانا
در همان زمان، ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین (ARBiH) در عملیات سانا با VRS در شمال درگیر شد و چندین شهر از جمله بوسانسکا کروپا، بوسانسکی پتروواتس، کلیوچ و سانسکی موست را تصرف کرد.
115حملات هوایی ناتو برای اجرای توافق با صربهای بوسنی جهت عقبنشینی سلاحهای سنگین از اطراف سارایوو به حالت تعلیق درآمد
در ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۵، حملات هوایی ناتو برای اجرای توافق با صربهای بوسنی جهت عقبنشینی سلاحهای سنگین از اطراف سارایوو به حالت تعلیق درآمد.
116عملیات اونا
عملیات اونا در ۱۸ سپتامبر ۱۹۹۵ آغاز شد، زمانی که ارتش کرواسی (HV) از رودخانه اونا عبور کرد و وارد بوسنی شد.
117توافقنامهای برای اصول اساسی بیشتر جهت یک پیمان صلح
دوازده روز بعد، در ۲۶ سپتامبر، توافقنامهای برای اصول اساسی بیشتر جهت یک پیمان صلح در شهر نیویورک بین وزرای خارجه بوسنی و هرزگوین، کرواسی و جمهوری فدرال یوگسلاوی حاصل شد.
118عملیات حرکت جنوبی
ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین (ARBiH) درخواست کمک کرواسی کرد و در ۸ اکتبر، نیروهای HV-HVO عملیات حرکت جنوبی را تحت فرماندهی کلی سرلشکر ارتش کرواسی، آنته گوتوینا، آغاز کردند. VRS شهر مرکونیچ گراد را از دست داد، در حالی که واحدهای HVO به ۲۵ کیلومتری (۱۶ مایلی) جنوب بانیا لوکا رسیدند.
119آتشبس اجرایی شد
یک آتشبس ۶۰ روزه در ۱۲ اکتبر اجرایی شد.
120مذاکرات صلح آغاز شد
در ۱ نوامبر، مذاکرات صلح در دیتون، اوهایو آغاز شد.
121جنگ با توافقنامه صلح دیتون پایان یافت
جنگ با توافقنامه صلح دیتون که در ۲۱ نوامبر ۱۹۹۵ امضا شد، پایان یافت.
122پایان جنگ
جنگ با «چارچوب کلی توافقنامه صلح برای بوسنی و هرزگوین» که بین ۱ تا ۲۱ نوامبر ۱۹۹۵ در پایگاه نیروی هوایی رایت-پترسون در دیتون، اوهایو مذاکره و در ۱۴ دسامبر ۱۹۹۵ در پاریس امضا شد، به پایان رسید.