جمعه اکتبر 3, 1930 تا جمعه اکتبر 24, 1930
Brazil
انقلاب ۱۹۳۰ که با نام کودتای ۱۹۳۰ نیز شناخته میشود، یک جنبش مسلحانه در برزیل بود که توسط ایالتهای میناس گرایس، پارائیبا و ریو گرانده دو سول رهبری شد و به یک کودتا انجامید. این انقلاب در ۲۴ اکتبر ۱۹۳۰ رئیسجمهور واشینگتن لوئیس را برکنار کرد، مانع از تحلیف رئیسجمهور منتخب ژولیو پرستس شد و به جمهوری قدیم پایان داد.
در سال ۱۹۲۶، چهارمین و آخرین انشعاب در حزب جمهوریخواه پائولیستا (PRP) رخ داد. مخالفان توسط دکتر خوزه آدریانو د ماری جونیور رهبری میشدند. او حزب دموکراتیک (PD) را تأسیس کرد که در میان سایر اصلاحات، از برنامهای برای آموزش عالی و همچنین سرنگونی قدرت PRP حمایت میکرد. این بحران سیاسی از درون فراماسونها به ریاست دکتر خوزه آدریانو د ماری جونیور سرچشمه گرفت. به همین دلیل، سائو پائولو در طول انتخابات ۱۹۳۰ دچار دودستگی شد.
بزرگترین نشانه فرسودگی جمهوری قدیم، تولید بیش از حد قهوه در طول بحران ۱۹۲۹ بود که توسط دولت از طریق افزایش مداوم قیمتها تشدید میشد.
در طول جمهوری قدیم (۱۸۸۹–۱۹۳۰)، «سیاست قهوه با شیر» اجرا میشد که مورد حمایت سیاستمداران سائو پائولو و میناس گرایس بود. آنها در ریاستجمهوری نوبتی عمل میکردند اما لزوماً پائولیستا یا مینیرو یا نامزدهای آنها نبودند. با این حال، در اوایل سال ۱۹۲۹، واشینگتن لوئیس، ژولیو پرستس را به عنوان جانشین خود معرفی کرد؛ اقدامی که مورد حمایت رؤسای ۱۷ ایالت قرار گرفت. تنها سه ایالت از حمایت از پرستس خودداری کردند: میناس گرایس، ریو گرانده دو سول و پارائیبا. سیاستمداران میناس گرایس انتظار داشتند که آنتونیو کارلوس ریبیرو د آندرادا، فرماندار وقت آن ایالت، توسط واشینگتن لوئیس به عنوان نامزد ریاستجمهوری معرفی شود.
«سیاست قهوه با شیر» به پایان رسید و مخالفان شروع به اتخاذ موضعی علیه ۱۷ ایالت برای انتخاب ژولیو پرستس به عنوان رئیسجمهور کردند. میناس گرایس، ریو گرانده دو سول و پارائیبا به مخالفان سیاسی از چندین ایالت، از جمله حزب دموکراتیک سائو پائولو، پیوستند تا با نامزدی ژولیو پرستس مخالفت کنند و در اوت ۱۹۲۹ «اتحاد لیبرال» را تشکیل دادند.
در ۲۰ سپتامبر ۱۹۲۹، اتحاد لیبرال نامزدهای خود را برای انتخابات ریاستجمهوری معرفی کرد: ژتولیو وارگاس به عنوان نامزد ریاستجمهوری و ژوآو پسوا کاوالکانتی د آلبوکرکی به عنوان نامزد معاونت ریاستجمهوری.
انتخابات در ۱ مارس ۱۹۳۰ برگزار شد و پیروزی را به ژولیو پرستس داد که ۱,۰۹۱,۷۰۹ رأی در مقابل ۷۴۲,۷۹۴ رأی ژتولیو وارگاس کسب کرد. نکته قابل توجه این بود که وارگاس تقریباً ۱۰۰٪ آرا را در ریو گرانده دو سول به دست آورد.
توطئه در ماه ژوئن با لوئیس کارلوس پرستس دچار شکست شد. پرستس، یکی از اعضای سابق جنبش «تنتنیسم»، ایدههای کارل مارکس را پذیرفت و شروع به حمایت از کمونیسم کرد. پس از مدتی، این امر منجر به تلاش نافرجام برای سرنگونی کمونیستی توسط اتحاد لیبرال شد. اندکی پس از آن، شکست دیگری برای توطئه رخ داد و سیکویرا کامپوس در یک سانحه هوایی جان باخت.
در ۲۶ ژوئیه ۱۹۳۰، ژوآو پسوا توسط ژوآو دانتاس در رسیفی به دلایل سیاسی و شخصی ترور شد. این رویداد به نقطه عطفی برای بسیج مسلحانه تبدیل شد. ژوآو دانتاس و برادر همسر و همدستش، موریرا کالداس، در سال ۱۹۳۰ در سلول خود در بازداشتگاه (خانه فرهنگ امروزی) سر بریده شدند.
انقلاب ۱۹۳۰ در ۳ اکتبر ساعت ۵:۲۵ بعد از ظهر در ریو گرانده دو سول آغاز شد. اوسوالدو آرانیا به خوارز تاوورا تلگراف زد تا آغاز انقلاب را اعلام کند. این انقلاب به سرعت در سراسر کشور گسترش یافت. هشت دولت ایالتی در شمال شرقی برزیل توسط انقلابیون برکنار شدند.
در ۱۰ اکتبر، وارگاس بیانیه «ریو گرانده در کنار برزیل» را منتشر کرد و با قطار به سمت ریو دو ژانیرو، پایتخت ملی آن زمان، حرکت کرد.
در ۱۲ و ۱۳ اکتبر، نبرد کواتیگوا (احتمالاً بزرگترین نبرد انقلاب) رخ داد، اگرچه مطالعات کمی روی آن انجام شده است. کواتیگوا در شرق جاگوارایوا، نزدیک مرز بین ایالت سائو پائولو و پارانا واقع شده است.
نبرد در ایتاراره رخ نداد، زیرا ژنرالها تاسو فراگوسو و منا بارتو و دریاسالار آیزایا د نورونیا در ۲۴ اکتبر واشینگتن لوئیس را برکنار کردند و یک دولت مشترک تشکیل دادند.
در ساعت ۳ بعد از ظهر ۱ نوامبر ۱۹۳۰، حکومت نظامی قدرت و کاخ ریاستجمهوری را به ژتولیو وارگاس تحویل داد، که به جمهوری قدیم پایان داد و تمام الیگارشیهای ایالتی به جز میناس گرایس و ریو گرانده دو سول را سرنگون کرد. در همان زمان، در مرکز شهر ریو دو ژانیرو، سربازان گائوچو به وعده بستن اسبها به ابلیسک در خیابان ریو برانکو عمل کردند که به طور نمادین پیروزی انقلاب ۱۹۳۰ را نشان میداد.
یکی از بزرگترین اشتباهات انقلاب ۱۹۳۰، سپردن ایالتها به ستوانهای اداری بیتجربه بود. عدم آمادگی ستوانها برای حکومت در اوایل سال ۱۹۳۲ توسط یکی از ستوانهای ارشد، ستوان جان کابانس، که در انقلاب ۱۹۲۴ شرکت کرده بود، پایان یافت.
