شنبه ژوئیه 1, 1944 تا جمعه ژوئیه 21, 1944
New Hampshire, United States
کنفرانس برتون وودز، که رسماً با نام کنفرانس پولی و مالی سازمان ملل متحد شناخته میشود، گردهمایی ۷۳۰ نماینده از تمامی ۴۴ کشور متفقین در هتل مونت واشنگتن، واقع در برتون وودز، نیوهمپشایر، ایالات متحده بود تا نظم پولی و مالی بینالمللی را پس از پایان جنگ جهانی دوم تنظیم کنند. این کنفرانس از ۱ تا ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۴ برگزار شد. توافقنامههایی امضا شد که پس از تصویب قانونی توسط دولتهای عضو، منجر به تأسیس بانک بینالمللی ترمیم و توسعه (IBRD) و صندوق بینالمللی پول (IMF) گردید.
بانک تسویه حسابهای بینالمللی (BIS) زمانی که هیئت نمایندگی نروژ شواهدی مبنی بر دست داشتن این بانک در جنایات جنگی ارائه کرد، مورد بررسی قرار گرفت. بانک BIS که در سال ۱۹۳۰ تشکیل شد، در ابتدا عمدتاً با هدف تسهیل تسویه تعهدات مالی ناشی از معاهدات صلح پایاندهنده جنگ جهانی اول ایجاد شده بود.
جان مینارد کینز برای اولین بار در سال ۱۹۴۱، اتحادیه تهاتر بینالمللی (ICU) را به عنوان راهی برای تنظیم تراز تجاری پیشنهاد کرد. نگرانی او این بود که کشورهایی با کسری تجاری قادر به خروج از آن نخواهند بود و برای پرداخت بدهیهای فزاینده خود مجبور به پرداخت بهرههای بیشتر میشوند که این امر رشد جهانی را خفه میکند. ICU در واقع بانکی با ارز مخصوص خود ("بانکور") بود که با نرخ ثابت با ارزهای ملی قابل مبادله بود. این واحد، واحد حسابداری بین کشورها میبود تا کسری یا مازاد تجاری آنها توسط آن اندازهگیری شود.
در اوایل جنگ جهانی دوم، جان مینارد کینز از خزانهداری بریتانیا و هری دکستر وایت از وزارت خزانهداری ایالات متحده به طور مستقل شروع به توسعه ایدههایی درباره نظم مالی جهان پس از جنگ کردند. پس از مذاکره بین مقامات ایالات متحده و بریتانیا و مشورت با برخی دیگر از متفقین، "بیانیه مشترک کارشناسان در مورد تأسیس صندوق بینالمللی پول" در ۲۱ آوریل ۱۹۴۴ به طور همزمان در تعدادی از کشورهای متفقین منتشر شد.
در ۲۵ مه ۱۹۴۴، دولت ایالات متحده از کشورهای متفقین دعوت کرد تا نمایندگانی را به یک کنفرانس پولی بینالمللی بفرستند، "به منظور تدوین پیشنهادهای قطعی برای یک صندوق بینالمللی پول و احتمالاً یک بانک برای ترمیم و توسعه".
ایالات متحده همچنین از گروه کوچکتری از کشورها دعوت کرد تا کارشناسانی را به یک کنفرانس مقدماتی در آتلانتیک سیتی، نیوجرسی بفرستند تا پیشنویس پیشنهادها برای کنفرانس برتون وودز را تهیه کنند. کنفرانس آتلانتیک سیتی از ۱۵ تا ۳۰ ژوئن ۱۹۴۴ برگزار شد.
این کنفرانس از ۱ تا ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۴ برگزار شد. توافقنامههایی امضا شد که پس از تصویب قانونی توسط دولتهای عضو، منجر به تأسیس بانک بینالمللی ترمیم و توسعه (IBRD) و صندوق بینالمللی پول (IMF) گردید.
هدف اصلی کنفرانس دستیابی به توافق بر سر صندوق بینالمللی پول (IMF) بود. اجماع کافی وجود داشت که کنفرانس توانست به توافقی در مورد بانک بینالمللی ترمیم و توسعه (IBRD) نیز دست یابد. انجام این کار مستلزم تمدید کنفرانس از تاریخ پایان اولیه آن یعنی ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۴ به ۲۲ ژوئیه بود.
مواد توافقنامه برای IMF و IBRD که در برتون وودز امضا شد، تا زمانی که توسط کشورهایی با حداقل ۸۰ درصد از اشتراک سرمایه ("سهمیهها") تصویب نشد، اجرایی نگردید. این حد نصاب در ۲۷ دسامبر ۱۹۴۵ حاصل شد.
این نهادها (IMF و IBRD) به طور رسمی در یک جلسه افتتاحیه در ساوانا، جورجیا، در ۸ تا ۱۸ مارس ۱۹۴۶ سازماندهی شدند.
