1تولد

ارنستو گوارا در ۱۴ ژوئن ۱۹۲۸ در روزاریو، آرژانتین، از ارنستو گوارا لینچ و سلیا د لا سرنا ای یوسا متولد شد.

2تحصیل

در سال ۱۹۴۸، گوارا برای تحصیل در رشته پزشکی وارد دانشگاه بوئنوس آیرس شد.

3پایان تحصیلات

تحصیلات دانشگاهی خود را به پایان رساند و مدرک پزشکی خود را دریافت کرد.

4سفر گوارا

در ۷ ژوئیه ۱۹۵۳، گوارا این بار راهی بولیوی، پرو، اکوادور، پاناما، کاستاریکا، نیکاراگوئه، هندوراس و السالوادور شد.

5نامه به عمه

در ۱۰ دسامبر ۱۹۵۳، پیش از عزیمت به گواتمالا، گوارا از سان خوزه، کاستاریکا، نامه‌ای برای عمه‌اش بئاتریس فرستاد. در این نامه، گوارا از عبور از قلمرو شرکت یونایتد فروت می‌گوید؛ سفری که او را متقاعد کرد که سیستم سرمایه‌داری این شرکت بسیار وحشتناک است.

6نظریات کارل مارکس

تصمیم گرفت در گواتمالا ساکن شود اما نتوانست به عنوان پزشک کاری پیدا کند، بنابراین مجبور شد برای کسب درآمد به کارهای مختلفی روی بیاورد. او به طور فزاینده‌ای متقاعد شده بود که سرمایه‌داری مسئول فقر شدید در آمریکای جنوبی و مرکزی است و به نظریات کارل مارکس علاقه‌مند شد.

7تهاجم به گواتمالا

نیروهای آمریکایی به گواتمالا حمله کردند و رئیس‌جمهور آربنز مجبور به استعفا شد.

8ازدواج

با هیلدا گادئا که از او باردار بود، ازدواج کرد.

9به مکزیک

گواتمالا را ترک کرد و به مکزیک رفت.

10انقلاب کوبا

اولین گام در برنامه انقلابی کاسترو، حمله به کوبا از مکزیک با استفاده از گرانما، یک قایق تفریحی قدیمی و سوراخ بود. آن‌ها در ۲۵ نوامبر ۱۹۵۶ راهی کوبا شدند. پس از پیاده شدن، بلافاصله مورد حمله ارتش باتیستا قرار گرفتند؛ بسیاری از ۸۲ نفر در حمله کشته یا پس از اسارت اعدام شدند و تنها ۲۲ نفر توانستند دوباره یکدیگر را پیدا کنند.

11حمله باتیستا

اولین گام در برنامه انقلابی کاسترو، حمله به کوبا از مکزیک با استفاده از گرانما، یک قایق تفریحی قدیمی و سوراخ بود. آن‌ها در ۲۵ نوامبر ۱۹۵۶ راهی کوبا شدند. پس از پیاده شدن، بلافاصله مورد حمله ارتش باتیستا قرار گرفتند؛ بسیاری از ۸۲ نفر در حمله کشته یا پس از اسارت اعدام شدند و تنها ۲۲ نفر توانستند دوباره یکدیگر را پیدا کنند.

12رادیو ربلده

گوارا در فوریه ۱۹۵۸ در ایجاد ایستگاه رادیویی مخفی «رادیو ربلده» (رادیوی شورشی) نقش مؤثری داشت که اخبار را با بیانیه‌های جنبش ۲۶ ژوئیه به مردم کوبا می‌رساند و ارتباط رادیویی بین تعداد فزاینده ستون‌های شورشی در سراسر جزیره برقرار می‌کرد.

13توقف فروش سلاح توسط ایالات متحده به دولت کوبا

تا مارس ۱۹۵۸، جنایات مداوم نیروهای باتیستا باعث شد که ایالات متحده فروش سلاح به دولت کوبا را متوقف کند.

14فرار باتیستا به جمهوری دومینیکن

در ساعت ۳ بامداد اول ژانویه ۱۹۵۹، فولخنسیو باتیستا پس از اطلاع از اینکه ژنرال‌هایش در حال مذاکره برای صلح جداگانه با گوارا هستند، در هاوانا سوار هواپیما شد و به همراه «ثروتی بیش از ۳۰۰ میلیون دلار که از طریق رشوه و فساد جمع‌آوری کرده بود»، به جمهوری دومینیکن گریخت.

15کنترل پایتخت

در ۲ ژانویه، گوارا وارد هاوانا شد تا کنترل نهایی پایتخت را به دست بگیرد.

16جلب حمایت در چندین شهر بزرگ در مسیر پیروزی

فیدل کاسترو شش روز دیگر طول کشید تا برسد، زیرا در مسیر پیروزمندانه خود به سمت هاوانا در ۸ ژانویه ۱۹۵۹، در چندین شهر بزرگ توقف کرد تا حمایت مردم را جلب کند.

17سخنرانی‌های مهم

علاوه بر تضمین «عدالت انقلابی»، دیگر پلتفرم کلیدی اولیه گوارا، ایجاد اصلاحات ارضی بود. تقریباً بلافاصله پس از موفقیت انقلاب، در ۲۷ ژانویه ۱۹۵۹، گوارا یکی از مهم‌ترین سخنرانی‌های خود را انجام داد که در آن درباره «ایده‌های اجتماعی ارتش شورشی» صحبت کرد.

18ازدواج دوم

در ۲ ژوئن ۱۹۵۹، او با آلیدا مارچ، عضو کوبایی‌تبار جنبش ۲۶ ژوئیه که از اواخر سال ۱۹۵۸ با او زندگی می‌کرد، ازدواج کرد. گوارا در ژوئن برای ماه عسل با آلیدا به دهکده ساحلی تارارا بازگشت.

19یک تور سه ماهه

در ۱۲ ژوئن ۱۹۵۹، کاسترو، گوارا را به یک تور سه ماهه به ۱۴ کشور عمدتاً عضو پیمان باندونگ (مراکش، سودان، مصر، سوریه، پاکستان، هند، سریلانکا، برمه، تایلند، اندونزی، ژاپن، یوگسلاوی، یونان) و شهرهای سنگاپور و هنگ کنگ فرستاد.

20بازگشت گوارا

پس از بازگشت گوارا به کوبا در سپتامبر ۱۹۵۹، مشخص شد که کاسترو اکنون قدرت سیاسی بیشتری دارد.

21توافق تجاری در برلین شرقی

در پایان سال ۱۹۶۰، او از چکسلواکی، اتحاد جماهیر شوروی، کره شمالی، مجارستان و آلمان شرقی بازدید کرد و به عنوان مثال، در ۱۷ دسامبر ۱۹۶۰ یک توافق تجاری در برلین شرقی امضا کرد.

22خلیج خوک‌ها

در ۱۷ آوریل ۱۹۶۱، ۱۴۰۰ تبعیدی کوبایی آموزش‌دیده توسط آمریکا در جریان تهاجم خلیج خوک‌ها به کوبا حمله کردند. گوارا نقش کلیدی در نبرد نداشت، زیرا یک روز قبل از تهاجم، یک کشتی جنگی حامل تفنگداران دریایی، تهاجمی ساختگی را در سواحل غربی پینار دل ریو انجام داد و نیروهای تحت فرمان گوارا را به آن منطقه کشاند.

23هیئت کوبایی برای سخنرانی در سازمان ملل

در دسامبر ۱۹۶۴، چه گوارا به عنوان یک «دولتمرد انقلابی با جایگاه جهانی» ظهور کرده بود و بنابراین به عنوان رئیس هیئت کوبایی برای سخنرانی در سازمان ملل به شهر نیویورک سفر کرد.

24انتقاد از سازمان ملل

در ۱۱ دسامبر ۱۹۶۴، در جریان سخنرانی پرشور یک‌ساعته گوارا در سازمان ملل، او از ناتوانی سازمان ملل در مقابله با «سیاست وحشیانه آپارتاید» در آفریقای جنوبی انتقاد کرد و پرسید: «آیا سازمان ملل نمی‌تواند کاری برای متوقف کردن این وضعیت انجام دهد؟»

25به کنگو

گوارا با نام مستعار رامون بنیتز به کنگو سفر کرد.

26آخرین حضور عمومی

در الجزیره، الجزایر، در ۲۴ فوریه ۱۹۶۵، گوارا آخرین حضور عمومی خود در صحنه بین‌المللی را انجام داد، زمانی که در یک سمینار اقتصادی درباره همبستگی آفریقایی-آسیایی سخنرانی کرد.

27اعزام‌شدگان کوبایی

گوارا، معاونش ویکتور درکه و ۱۲ اعزامی دیگر کوبایی در ۲۴ آوریل ۱۹۶۵ وارد کنگو شدند و اندکی پس از آن، گروهی متشکل از حدود ۱۰۰ آفریقایی-کوبایی به آن‌ها پیوستند.

28گوارا کنگو را ترک کرد

در اواخر همان سال، در ۲۰ نوامبر ۱۹۶۵، گوارا که از اسهال خونی و آسم حاد رنج می‌برد و پس از هفت ماه شکست دلسرد شده بود، کنگو را به همراه شش بازمانده کوبایی از ستون ۱۲ نفره خود ترک کرد.

29به سوی کوبا

در حالی که گوارا برای بولیوی آماده می‌شد، در ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۶ مخفیانه به کوبا بازگشت تا با کاسترو دیدار کند.

30به سوی لاپاز

در ۳ نوامبر ۱۹۶۶، گوارا مخفیانه با پروازی از مونته‌ویدئو و با نام مستعار آدولفو منا گونزالس وارد لاپاز شد و خود را به عنوان یک تاجر میان‌سال اروگوئه‌ای که برای سازمان کشورهای آمریکایی کار می‌کرد، معرفی کرد.

31اردوگاه چریکی گوارا

در ۷ اکتبر ۱۹۶۷، یک خبرچین موقعیت اردوگاه چریکی گوارا در دره یورو را به نیروهای ویژه بولیوی اطلاع داد.

32زخمی و اسیر شدن

در صبح روز ۸ اکتبر، آن‌ها منطقه را با دو گردان متشکل از ۱۸۰۰ سرباز محاصره کردند و به داخل دره پیشروی کردند که منجر به نبردی شد که در آن گوارا هنگام رهبری یک گروه به همراه سیمون کوبا سارابیا، زخمی و اسیر شد.

33دستور اعدام

در ۹ اکتبر، رنه باریِنتوس، رئیس‌جمهور بولیوی، دستور قتل گوارا را صادر کرد. این دستور توسط فلیکس رودریگز به واحدی که گوارا را در اختیار داشت ابلاغ شد، ظاهراً برخلاف میل دولت ایالات متحده که خواهان انتقال گوارا به پاناما برای بازجویی‌های بیشتر بود.