گزارش‌های دوم درباره چرنوبیل؛ INSAG-7

علت اصلی طراحی حادثه، طبق تعیین INSAG-7، نقص عمده در ویژگی‌های ایمنی بود، به‌ویژه اثر «اسکرام مثبت» به دلیل نوک‌های گرافیتی میله‌های کنترل که در ابتدا هنگام ورود میله‌های کنترل به هسته برای کاهش واکنش‌پذیری، در واقع واکنش‌پذیری را افزایش می‌داد. همچنین ضریب خلأ بیش از حد مثبت راکتور وجود داشت که در آن خلأهای ایجاد شده توسط بخار در کانال‌های خنک‌کننده سوخت باعث افزایش واکنش‌پذیری می‌شد زیرا جذب نوترون کاهش می‌یافت و در نتیجه بخار بیشتری تولید می‌شد و در نتیجه خلأهای بیشتری ایجاد می‌شد؛ یک فرآیند بازتولیدی. برای جلوگیری از چنین شرایطی، لازم بود اپراتورها مقدار حاشیه واکنش‌پذیری عملیاتی راکتور (ORM) را ردیابی کنند، اما این مقدار به راحتی در دسترس اپراتورها نبود.

ممکن است دارای خطا باشد.