سده 5th تا سده 15th
Yucatán, Mexico
چیچن ایتزا یک شهر بزرگ پیشاکلمبی بود که توسط قوم مایا در دوره کلاسیک پایانی ساخته شد. این محوطه باستانی در شهرداری تینوم، ایالت یوکاتان، مکزیک واقع شده است.
چیچن ایتزا در اواخر دوره کلاسیک اولیه (تقریباً ۶۰۰ میلادی) به اهمیت منطقهای دست یافت. با این حال، در اواخر دوره کلاسیک پسین و اوایل دوره کلاسیک پایانی بود که این مکان به یک پایتخت منطقهای بزرگ تبدیل شد و زندگی سیاسی، اجتماعی-فرهنگی، اقتصادی و ایدئولوژیک در مناطق پست شمالی مایا را متمرکز و تحت سلطه خود درآورد. ظهور چیچن ایتزا تقریباً با افول و فروپاشی مراکز اصلی مناطق پست جنوبی مایا همزمان است.
طرح هسته اصلی سایت چیچن ایتزا در مرحله اولیه سکونت آن، بین سالهای ۷۵۰ تا ۹۰۰ میلادی توسعه یافت. طرح نهایی آن پس از سال ۹۰۰ میلادی شکل گرفت و قرن دهم شاهد ظهور این شهر به عنوان یک پایتخت منطقهای بود که منطقهای از مرکز یوکاتان تا ساحل شمالی را کنترل میکرد و قدرت آن تا سواحل شرقی و غربی شبهجزیره گسترش یافته بود.
قدیمیترین تاریخ هیروگلیفی کشف شده در چیچن ایتزا معادل سال ۸۳۲ میلادی است، در حالی که آخرین تاریخ شناخته شده در معبد اوساریو در سال ۹۹۸ ثبت شده است.
بر اساس برخی منابع استعماری مایا، هوناچ سیل، حاکم مایاپان، چیچن ایتزا را در قرن سیزدهم فتح کرد. گفته میشود هوناچ سیل ظهور خود به قدرت را پیشگویی کرده بود. طبق رسوم آن زمان، اعتقاد بر این بود که افرادی که به درون سنوت ساگرادو (Cenote Sagrado) پرتاب میشدند، اگر زنده میماندند، قدرت پیشگویی داشتند. طبق وقایعنامهها، در یکی از این مراسمها هیچ بازماندهای وجود نداشت، بنابراین هوناچ سیل خود را به درون سنوت ساگرادو پرتاب کرد و هنگامی که بیرون کشیده شد، صعود خود به قدرت را پیشگویی کرد.
در سال ۱۵۲۶، فاتح اسپانیایی فرانسیسکو د مونتهو با موفقیت از پادشاه اسپانیا برای فتح یوکاتان مجوز گرفت. اولین لشکرکشی او در سال ۱۵۲۷، که بخش بزرگی از شبهجزیره یوکاتان را پوشش میداد، نیروهایش را نابود کرد اما با ایجاد یک قلعه کوچک در شامان ها، در جنوب کانکون امروزی، به پایان رسید.
مونتهو در سال ۱۵۳۱ با نیروهای کمکی به یوکاتان بازگشت و پایگاه اصلی خود را در کامپچه در ساحل غربی ایجاد کرد. او پسرش، فرانسیسکو مونتهو جوانتر را در اواخر سال ۱۵۳۲ فرستاد تا مناطق داخلی شبهجزیره یوکاتان را از شمال فتح کند. هدف از همان ابتدا رفتن به چیچن ایتزا و ایجاد یک پایتخت بود.
مایاها به مرور زمان خصمانهتر شدند و سرانجام اسپانیاییها را محاصره کردند، خط تدارکاتی آنها به ساحل را قطع کردند و آنها را مجبور کردند در میان ویرانههای شهر باستانی سنگر بگیرند. ماهها گذشت، اما هیچ نیروی کمکی نرسید. مونتهو جوانتر تلاش کرد حملهای همهجانبه علیه مایاها انجام دهد و ۱۵۰ نفر از نیروهای باقیمانده خود را از دست داد. او مجبور شد در سال ۱۵۳۴ تحت پوشش تاریکی از چیچن ایتزا فرار کند. تا سال ۱۵۳۵، تمام اسپانیاییها از شبهجزیره یوکاتان بیرون رانده شده بودند.
مونتهو سرانجام به یوکاتان بازگشت و با استخدام مایاها از کامپچه و چامپوتون، یک ارتش بزرگ هندی-اسپانیایی ساخت و شبهجزیره را فتح کرد. تاج اسپانیا بعداً یک امتیاز زمین صادر کرد که شامل چیچن ایتزا میشد و تا سال ۱۵۸۸ این مکان به یک مزرعه گاو فعال تبدیل شده بود.
در سال ۱۸۹۴، کنسول ایالات متحده در یوکاتان، ادوارد هربرت تامپسون، هاسیندا چیچن را که شامل ویرانههای چیچن ایتزا بود، خریداری کرد. تامپسون به مدت ۳۰ سال به کاوش در شهر باستانی پرداخت. اکتشافات او شامل قدیمیترین کتیبه تاریخدار روی یک سردر در معبد سری اولیه و حفاری چندین قبر در اوساریو (معبد کاهن اعظم) بود.
در سال ۱۹۲۳، دولت مکزیک به مؤسسه کارنگی یک مجوز ۱۰ ساله (که بعداً ۱۰ سال دیگر تمدید شد) اعطا کرد تا به باستانشناسان آمریکایی اجازه دهد کاوش و بازسازی گستردهای در چیچن ایتزا انجام دهند. محققان کارنگی معبد جنگجویان و کاراکول را در میان سایر ساختمانهای اصلی کاوش و بازسازی کردند. در همان زمان، دولت مکزیک ال کاستیو (معبد کوکولکان) و زمین بازی بزرگ توپ را کاوش و بازسازی کرد.
در سال ۱۹۲۶، دولت مکزیک ادوارد تامپسون را به سرقت متهم کرد و ادعا کرد که او آثار باستانی را از سنوت ساگرادو دزدیده و آنها را از کشور قاچاق کرده است. دولت هاسیندا چیچن را مصادره کرد. تامپسون که در آن زمان در ایالات متحده بود، هرگز به یوکاتان بازنگشت. او درباره تحقیقات و بررسیهای خود از فرهنگ مایا در کتابی با عنوان «مردم مار» که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد، نوشت. او در سال ۱۹۳۵ در نیوجرسی درگذشت.
دو سفر اکتشافی بعدی برای بازیابی آثار باستانی از سنوت ساگرادو در سالهای ۱۹۶۱ و ۱۹۶۷ انجام شد. اولین مورد توسط نشنال جئوگرافیک و دومی توسط بخش خصوصی حمایت مالی شد. هر دو پروژه توسط مؤسسه ملی انسانشناسی و تاریخ مکزیک (INAH) نظارت میشد. INAH تلاش مستمری را برای کاوش و بازسازی سایر بناهای تاریخی در منطقه باستانشناسی، از جمله اوساریو، آکاب دزیب و چندین ساختمان در چیچن ویهخو (چیچن قدیمی) انجام داده است.
