1اولین عملیات شناختهشده سازمان کمونیست ساراواک
اولین عملیات شناختهشده سازمان کمونیست ساراواک، حمله به بازار باتو کیتانگ در ۵ اوت ۱۹۵۲ بود.
2حزب متحد مردم ساراواک (SUPP) با اکثریت چینی، اولین حزب سیاسی ایالت که در ژوئن ۱۹۵۹ تأسیس شد
علاوه بر شورش کمونیستی در شبهجزیره مالزی، شورش دومی نیز در ساراواک، یکی از ایالتهای بورنئوی مالزی، به راه افتاد. همانند همتایان خود در حزب کمونیست مالایا (MCP)، سازمان کمونیست ساراواک (SCO) یا سازمان مخفی کمونیست (CCO)، عمدتاً تحت سلطه قومیت چینی بود اما شامل حامیان دایاک نیز میشد. با این حال، سازمان کمونیست ساراواک حمایت کمی از سوی مالاییهای قومی و نژادهای بومی ساراواک داشت. در اوج قدرت، SCO دارای ۲۴۰۰۰ عضو بود. در طول دهه ۱۹۴۰، مائوئیسم در میان مدارس چینیزبان ساراواک گسترش یافته بود. پس از جنگ جهانی دوم، نفوذ کمونیستی به جنبش کارگری، اتحادیههای کارگری، رسانههای چینیزبان و حزب متحد مردم ساراواک (SUPP) با اکثریت چینی، که اولین حزب سیاسی ایالت بود و در ژوئن ۱۹۵۹ تأسیس شد، نفوذ کرد.
3شورش ساراواک رسماً آغاز شد
شورش ساراواک رسماً پس از شورش برونئی در دسامبر ۱۹۶۲ آغاز شد.
4سازمان کمونیست ساراواک هنوز فاقد شاخه نظامی بود و اعضای آن هنوز آموزش نظامی ندیده بودند
در دسامبر ۱۹۶۲، سازمان کمونیست ساراواک (SCO) هنوز فاقد شاخه نظامی بود و اعضای آن هنوز آموزش نظامی ندیده بودند. پس از شورش برونئی، SCO از ژانویه ۱۹۶۳ به سیاست شورش مسلحانه روی آورد، زیرا شکست شورشیان برونئی، آن را از منبع تأمین سلاح محروم کرده بود.
5نیروی چریکی مردم ساراواک تشکیل شد
نیروی چریکی مردم ساراواک در ۳۰ مارس ۱۹۶۴ در کوه آسوانسانگ در کالیمانتان غربی با کمک وزارت امور خارجه اندونزی تشکیل شد. رهبران این نیرو شامل بونگ کی چوک، یانگ چو چونگ و ون مینگ چوان بودند.
6دولت فدرال سه سکونتگاه دائمی ساخته بود
تا پایان سال ۱۹۶۵، دولت فدرال سه سکونتگاه دائمی در سیبوران، براتوک و تاپاه ساخته بود تا جایگزین پنج سکونتگاه موقت شود که ۶۰۰ جریب وسعت داشتند و برای اسکان ۸۰۰۰ نفر طراحی شده بودند.
7طرح گودسیر
در ۳۰ ژوئن ۱۹۶۵، کمیته فرعی عملیات شورای اجرایی امنیت ایالتی دولت ساراواک (Ops SSEC) طرح گودسیر را اجرا کرد. این طرح شامل اسکان مجدد ۷۵۰۰ نفر در پنج «سکونتگاه موقت» در امتداد جاده کوچینگ-سریآن در بخشهای اول و سوم ساراواک بود. طرح گودسیر به نام دیوید گودسیر، کمیسر پلیس بریتانیایی در ساراواک نامگذاری شد.
8ارتش مردم کالیمانتان شمالی تشکیل شد
ارتش مردم کالیمانتان شمالی توسط بونگ کی چوک در نزدیکی رودخانه ملاوی در کالیمانتان غربی با کمک حزب کمونیست اندونزی (PKI) در ۲۶ اکتبر ۱۹۶۵ تشکیل شد.
9تونکو عبدالرحمن، نخستوزیر مالزی، تخمین زد که حدود ۷۰۰ کمونیست وجود دارد
تا ۲۲ ژوئیه ۱۹۶۶، تونکو عبدالرحمن، نخستوزیر مالزی، تخمین زد که حدود ۷۰۰ کمونیست در کالیمانتان اندونزی و حدود ۲۰۰۰ هوادار وجود دارند.
10عملیاتهای «تعقیب داغ»
در اکتبر ۱۹۶۶، هر دو دولت به نیروهای نظامی خود اجازه دادند تا در عملیاتهای «تعقیب داغ» از مرز عبور کنند.
11رهبری حزب متحد مردم ساراواک سیاست ضد مالزی حزب را تغییر داد
در فوریه ۱۹۶۹، رهبری حزب متحد مردم ساراواک پس از دیداری بین استفن یونگ، رهبر حزب، و تونکو عبدالرحمن، نخستوزیر، سیاست ضد مالزی حزب را تغییر داد.
12نیروهای اندونزی شاخه سوم نیروی چریکی مردم ساراواک را در سونگکونگ از بین بردند
در ۲۵ مارس ۱۹۶۹، نیروهای اندونزی شاخه سوم نیروی چریکی مردم ساراواک (SPGF) را در سونگکونگ در کالیمانتان غربی پس از یک نبرد دو روزه از بین بردند و بزرگترین سپاه نیروی چریکی مردم ساراواک را نابود کردند.
13سازمان کمونیست ساراواک، نیروی چریکی مردم کالیمانتان شمالی را ایجاد کرد
برای جایگزینی SPGF که از بین رفته بود، سازمان کمونیست ساراواک در ۱۳ ژوئیه ۱۹۶۹ نیروی چریکی مردم کالیمانتان شمالی را در نونوک ایجاد کرد.
14رئیس چریکهای مردم ساراواک در بخش اول ساراواک، حزب کمونیست کالیمانتان شمالی را تشکیل داد
در ۳۰ مارس ۱۹۷۰، ون مینگ چوان، رئیس چریکهای مردم ساراواک در بخش اول ساراواک، حزب کمونیست کالیمانتان شمالی را تشکیل داد.
15حزب متحد مردم ساراواک (SUPP) سپس با شرکای حزب اتحاد در ساراواک ائتلاف کرد
پس از انتخابات ایالتی در ژوئیه ۱۹۷۰، حزب متحد مردم ساراواک (SUPP) سپس با شرکای حزب اتحاد در ساراواک، یعنی حزب بومیتباران و حزب پساکا آناک ساراواک، در مجلس قانونگذاری ایالتی ساراواک ائتلاف کرد.
16تاریخ رسمی تشکیل حزب برای همزمانی با کنفرانس پونتیاناک انتخاب شد
با این حال، ۱۹ سپتامبر ۱۹۷۱ به عنوان تاریخ رسمی تشکیل حزب انتخاب شد تا با کنفرانس پونتیاناک که در ۱۷ تا ۱۹ سپتامبر ۱۹۶۵ برگزار شده بود، همزمان باشد.
17فرماندهی امنیتی منطقه راجانگ
فرماندهی امنیتی منطقه راجانگ یا به سادگی RASCOM، یک منطقه امنیتی مالزی است که منطقه رودخانه راجانگ در ساراواک را پوشش میدهد. این فرماندهی در ۱۸ آوریل ۱۹۷۲ توسط دولت مالزی تأسیس شد و مقر اصلی آن در سیبو واقع شده است.
18توافقنامه صلح که رسماً به شورش پایان داد، در ویسما باپای مالزی در کوچینگ، مرکز ایالت، تصویب شد
تا ۱۷ اکتبر ۱۹۹۰، یک توافقنامه صلح که رسماً به شورش پایان میداد، در ویسما بابا مالزی در کوچینگ، مرکز ایالت، تصویب شد. اندکی پس از آن، آخرین عوامل باقیمانده NKCP به رهبری آنگ چو تنگ تسلیم شدند. این تحولات به شورش کمونیستی در ساراواک پایان داد.