اولین رایانه آنالوگ مدرن

در نیمه اول قرن بیستم، بسیاری از نیازهای محاسباتی علمی توسط رایانه‌های آنالوگ که به‌طور فزاینده‌ای پیچیده می‌شدند، برآورده می‌شد. این رایانه‌ها از یک مدل مکانیکی یا الکتریکی مستقیم از مسئله به عنوان مبنایی برای محاسبات استفاده می‌کردند. با این حال، این دستگاه‌ها قابل برنامه‌ریزی نبودند و عموماً فاقد تطبیق‌پذیری و دقت رایانه‌های دیجیتال مدرن بودند. اولین رایانه آنالوگ مدرن، یک ماشین پیش‌بینی جزر و مد بود که توسط سر ویلیام تامسون در سال ۱۸۷۲ اختراع شد.

ممکن است دارای خطا باشد.