1استقلال از بریتانیا
در ۴ ژانویه ۱۹۴۸، میانمار از بریتانیا استقلال یافت. کمونیستها و اقلیتهای قومی در این کشور از دولت تازه تشکیلشده ناراضی بودند و معتقد بودند که به طور ناعادلانهای از اداره کشور کنار گذاشته شدهاند.
2اولین شلیکهای درگیری در پاوکونگی
در ۲ آوریل ۱۹۴۸، حزب کمونیست برمه (CPB) اولین شلیکهای درگیری را در پاوکونگی، منطقه پگو (منطقه باگو امروزی) انجام داد.
3فرمانده کل تاتماداو، ژنرال اسمیت دان، برکنار شد
مردم کارن در ایالت کایین (ایالت کارن سابق) در شرق میانمار، سومین گروه قومی بزرگ در میانمار هستند که حدود ۷ درصد از کل جمعیت کشور را تشکیل میدهند. گروههای شورشی کارن از سال ۱۹۴۹ برای استقلال و تعیین سرنوشت جنگیدهاند.
در سال ۱۹۴۹، فرمانده کل تاتماداو، ژنرال اسمیت دان، که یک کارن قومی بود، به دلیل ظهور گروههای مخالف کارن که تنشهای قومی را تشدید میکرد، برکنار شد. او با نِ وین، یک ملیگرای بامار که بعدها دیکتاتور میانمار شد، جایگزین گردید.
4جنبش مقاومت مسلحانه
در طول نظامیسازی شدید ایالت توسط تاتماداو (نیروهای مسلح میانمار) در اواخر دهه ۱۹۴۰ و اوایل دهه ۱۹۵۰، مردم محلی آنها را به بدرفتاری، شکنجه، سرقت، تجاوز، دستگیری غیرقانونی و قتلعام روستاییان متهم کردند. در نتیجه، در ۲۱ مه ۱۹۵۸، یک جنبش مقاومت مسلحانه به رهبری سائو نوی و ساو یانا در ایالت شان آغاز شد.
5کودتا
پس از اینکه سه دولت پارلمانی متوالی بر میانمار (برمه) حکومت کردند، تاتماداو (نیروهای مسلح میانمار) به رهبری ژنرال نِ وین در سال ۱۹۶۲ کودتا کرد که دولت پارلمانی را سرنگون و آن را با یک حکومت نظامی جایگزین کرد.
6انقلاب فرهنگی
در سال ۱۹۶۷، به دنبال آغاز انقلاب فرهنگی چین، خشونتهایی بین بامارهای محلی و چینیهای مقیم میانمار رخ داد که منجر به شورشهای ضد چینی در رانگون (یانگون امروزی) و سایر شهرها شد.
7اتحادیه ملی کارن (KNU) خواستار یک اتحادیه فدرال با نمایندگی عادلانه کارن شد
هدف اولیه بزرگترین گروه مخالف کارن، اتحادیه ملی کارن (KNU) و شاخه مسلح آن، ارتش آزادیبخش ملی کارن (KNLA)، کسب استقلال برای مردم کارن بود. با این حال، از سال ۱۹۷۶ آنها به جای آن خواستار یک اتحادیه فدرال با نمایندگی عادلانه کارن و تعیین سرنوشت مردم کارن شدهاند.
8دانشجویان شروع به تظاهرات در رانگون (یانگون) کردند
در ۸ اوت ۱۹۸۸، دانشجویان در رانگون (یانگون) علیه حکومت ژنرال نِ وین و سیستم فاجعهبار «راه برمه به سوی سوسیالیسم» شروع به تظاهرات کردند.
9ارتش اتحاد دموکراتیک ملی میانمار (MNDAA) توافقنامه آتشبس را با دولت امضا کرد
ارتش اتحاد دموکراتیک ملی میانمار (MNDAA) یک گروه شورشی کوکانگ است که در منطقه خودمختار کوکانگ در شمال ایالت شان فعالیت میکند. این گروه در سال ۱۹۸۹، همان سالی که تأسیس شد، توافقنامه آتشبسی را با دولت امضا کرد که به مدت دو دهه تا سال ۲۰۰۹ ادامه داشت، زمانی که خشونت بین این گروه و نیروهای دولتی شعلهور شد.
10یک آتشبس
بهویژه آتشبسی که در سال ۱۹۹۴ امضا شد و به مدت ۱۷ سال تا ژوئن ۲۰۱۱ ادامه داشت، زمانی که نیروهای دولتی به مواضع ارتش استقلال کاچین (KIA) در امتداد رودخانه تاپینگ، شرق بامو، در ایالت کاچین حمله کردند.
11تاتماداو (نیروهای مسلح میانمار) یک حمله نظامی بزرگ علیه اتحادیه ملی کارن (KNU) انجام داد
در سال ۲۰۰۶، تاتماداو (نیروهای مسلح میانمار) یک حمله نظامی بزرگ علیه اتحادیه ملی کارن (KNU) در ایالت کایین انجام داد که منجر به آوارگی صدها هزار غیرنظامی شد. یک برآورد ادعا کرد که حدود نیم میلیون نفر به دلیل درگیری بین نیروهای دولتی و KNU و جابجایی اجباری روستاها توسط دولت آواره شدند.
12انقلاب زعفرانی
در سال ۲۰۰۷، صدها هزار راهب علیه حکومت نظامیان تظاهرات کردند و خواستار انتخابات آزاد، حقوق اقلیتها و آزادی زندانیان سیاسی در رویدادی شدند که اکنون به عنوان انقلاب زعفرانی شناخته میشود.
13ارتش آراکان
گروههای شورشی قومی راخین، مانند ارتش آراکان و ارتش آزادیبخش آراکان (ALA)، همچنان به خصومت با دولت ادامه میدهند، اگرچه خشونتهای عمده از زمان اصلاحات سیاسی و مذاکرات صلح نادر بوده است. ارتش آراکان که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد، در حال حاضر بزرگترین گروه شورشی در ایالت راخین است که ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ جنگجو در منطقه فعال دارد.
14قانون اساسی جدید
در سال ۲۰۱۱، دولت به دنبال اصلاحات سیاسی، قانون اساسی جدیدی را معرفی کرد و هزاران زندانی سیاسی از جمله آنگ سان سوچی آزاد شدند.
15عملیات استقامت
در سال ۲۰۱۱، تاتماداو (نیروهای مسلح میانمار) یک حمله نظامی به نام عملیات استقامت علیه شورشیان در ایالت شان آغاز کرد. در طول این حمله، تاتماداو مناطقی را از ارتش اتحاد دموکراتیک ملی (NDAA) و ارتش ایالت شان - شمال (SSA-N) تصرف کرد، که دومی در بیشتر درگیریها درگیر بود.
16ارتش ایالت شان - جنوب (SSA-S) توافقنامه آتشبس را با دولت امضا کرد
ارتش ایالت شان - جنوب (SSA-S) پایگاههایی را در امتداد مرز میانمار و تایلند حفظ میکند و در ۲ دسامبر ۲۰۱۱ توافقنامه آتشبسی را با دولت امضا کرد.
17درگیری بین ارتش استقلال کاچین (KIA) و دولت
تنها در سال ۲۰۱۲، درگیری بین KIA و دولت منجر به حدود ۲۵۰۰ تلفات (هم غیرنظامی و هم نظامی) شد که ۲۱۱ نفر از آنها سربازان دولتی بودند.
18یکی از بزرگترین گروههای شورشی شان
یکی از بزرگترین گروههای شورشی شان در میانمار، ارتش ایالت شان - جنوب (SSA-S) است که حدود ۶۰۰۰ تا ۸۰۰۰ سرباز دارد و تا زمان استعفای یود سرک در ۲ فوریه ۲۰۱۴، توسط او رهبری میشد.
19نیروهای دولتی به مقر ارتش استقلال کاچین حمله کردند
به گفته دولت، نیروهای دولتی در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۴ به مقر ارتش استقلال کاچین در نزدیکی شهر لایزا حمله کردند و حداقل ۲۲ شورشی KIA را کشتند.
20نیروهای دولتی مجموعهای از عملیاتهای نظامی را آغاز کردند
بین فوریه و مه ۲۰۱۵، نیروهای دولتی پس از تلاش ارتش اتحاد دموکراتیک ملی میانمار (MNDAA) برای بازپسگیری قلمرویی که در سال ۲۰۰۹ از دست داده بود، مجموعهای از عملیاتهای نظامی را در کوکانگ، در شمال ایالت شان آغاز کردند.
21توافقنامه آتشبس سراسری
توافقنامه آتشبس سراسری (NCA) یک توافق تاریخی بود که در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۵ بین دولت میانمار و هشت گروه شورشی امضا شد؛ دو گروه شورشی دیگر بعداً در ۱۳ فوریه ۲۰۱۸ به آن پیوستند.
22کنفرانس صلح اتحادیه
کنفرانس صلح اتحادیه - پانگلونگ قرن بیست و یکم از ۳۱ اوت تا ۴ سپتامبر ۲۰۱۶ با حضور چندین سازمان مختلف به عنوان نماینده، در تلاشی برای میانجیگری بین دولت و گروههای شورشی مختلف برگزار شد.
23ارتش آزادیبخش روهینگیا آراکان (ARSA) به پستهای مرزی برمه در امتداد مرز بنگلادش و میانمار حمله کرد
شورشیان ارتش آزادیبخش روهینگیا آراکان (ARSA) در ۹ اکتبر ۲۰۱۶ به پستهای مرزی برمه در امتداد مرز بنگلادش و میانمار حمله کردند و ۹ افسر مرزی را کشتند.
24شورشیان ناشناس به سه پست مرزی برمه حمله کردند
در ۹ اکتبر ۲۰۱۶، شورشیان ناشناس به سه پست مرزی برمه در امتداد مرز میانمار با بنگلادش حمله کردند و درگیری مسلحانه جدیدی را در شمال ایالت راخین آغاز کردند.
به گفته مقامات دولتی در شهر مرزی ماونگداو، مهاجمان چندین ده قبضه سلاح گرم و مهمات را از پستهای مرزی غارت کردند و با چاقو و تیرکمانهای دستساز که پیچهای فلزی پرتاب میکردند، قدرتنمایی کردند. این حملات منجر به کشته شدن ۹ افسر مرزی و «چندین شورشی» شد.
25چهار سرباز تاتماداو در سومین روز درگیری کشته شدند
در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۶، چهار سرباز تاتماداو در سومین روز درگیری کشته شدند. یک گروه شورشی تازه ظهور کرده به نام ارتش آزادیبخش روهینگیا آراکان (ARSA)، یک هفته بعد مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.
26اتحاد شمالی به شهرها و پستهای مرزی حمله کرد
در اواخر نوامبر ۲۰۱۶، اتحاد شمالی که متشکل از چهار گروه شورشی، ارتش آراکان (AA)، ارتش استقلال کاچین (KIA)، ارتش اتحاد دموکراتیک ملی میانمار (MNDAA) و ارتش آزادیبخش ملی تانگ (TNLA) است، به شهرها و پستهای مرزی در امتداد مرز چین و میانمار در شهرک موس، در شمال ایالت شان حمله کردند.
27اتحاد شمالی شهر مونگ کو را تصرف کرد
شورشیان (اتحاد شمالی) در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۶ شهر مونگ کو را تصرف کردند و کنترل آن را تا ۴ دسامبر ۲۰۱۶ در دست داشتند، تا اینکه برای جلوگیری از تلفات غیرنظامیان ناشی از حملات هوایی نیروی هوایی میانمار، از شهر عقبنشینی کردند.
28ارتش آزادیبخش روهینگیا آراکان (ARSA) دومین حمله بزرگ خود را آغاز کرد
در ۲۵ اوت ۲۰۱۷، ارتش آزادیبخش روهینگیا آراکان (ARSA) دومین حمله بزرگ خود را علیه ۲۴ پست پلیس و پایگاه ارتش گردان ۵۵۲ پیادهنظام سبک در شمال ایالت راخین آغاز کرد. گزارش شده است که در مجموع ۷۱ نفر در درگیریهای مسلحانه کشته شدند.
29شورشیان ارتش آزادیبخش روهینگیا آراکان (ARSA) حملات هماهنگی را آغاز کردند
در ساعات اولیه ۲۵ اوت ۲۰۱۷، شورشیان ارتش آزادیبخش روهینگیا آراکان (ARSA) حملات هماهنگی را به ۲۴ پست پلیس و پایگاه ارتش گردان ۵۵۲ پیادهنظام سبک آغاز کردند که منجر به کشته شدن دوازده نفر شد.
30دولت میانمار توافقنامه را نقض کرد
با این حال در مارس ۲۰۱۸، دولت میانمار با اعزام ۴۰۰ سرباز تاتماداو به قلمرو تحت کنترل اتحادیه ملی کارن (KNU) برای ساخت جادهای که دو پایگاه نظامی را به هم متصل میکرد، توافقنامه را نقض کرد. درگیریهای مسلحانه بین KNU و ارتش میانمار در منطقه لر مو پلو در منطقه هاپاپون رخ داد که منجر به آوارگی ۲۰۰۰ نفر شد.
31تعویق موقت
در ۱۷ مه ۲۰۱۸، تاتماداو موافقت کرد که پروژه جادهسازی خود را «به طور موقت به تعویق بیندازد» و نیروهای خود را از منطقه خارج کند.
32حدود ۳۰۰ شورشی ارتش آراکان حملات پیش از سپیدهدم را آغاز کردند
در ۴ ژانویه ۲۰۱۹، حدود ۳۰۰ شورشی ارتش آراکان حملات پیش از سپیدهدم را به چهار پاسگاه پلیس مرزی - کیائونگ تائونگ، نگا مین تاو، کا هتی لا و کونه مینت - در شمال شهرک بوثیدائونگ آغاز کردند.
33دفتر رئیسجمهور میانمار یک جلسه سطح بالا در مورد امنیت ملی در پایتخت برگزار کرد
در پی این حملات، دفتر رئیسجمهور میانمار در ۷ ژانویه ۲۰۱۹ یک جلسه سطح بالا در مورد امنیت ملی در پایتخت، نایپیداو، برگزار کرد و به وزارت دفاع دستور داد تا استقرار نیروها را در مناطق مورد حمله افزایش دهد و در صورت لزوم از هواپیما استفاده کند.
34شورشیان اتحاد شمالی به یک دانشکده نظامی حمله کردند
در ۱۵ اوت ۲۰۱۹، شورشیان اتحاد شمالی به یک دانشکده نظامی در شهرک ناونگکیو حمله کردند که منجر به کشته شدن ۱۵ نفر شد.
درگیریهای بیشتری در روزهای بعد رخ داد و ارتش میانمار هشدار داد که اگر اتحاد شمالی حملات خود را متوقف نکند، ممکن است جنگی تمامعیار رخ دهد.
35گامبیا علیه میانمار در دیوان بینالمللی دادگستری شکایت کرد
این هیئت خواستار تحقیق و پیگرد قانونی رهبران نظامی، به ویژه فرمانده کل ارتش، ژنرال ارشد مین آنگ هلینگ، در دیوان کیفری بینالمللی (ICC) به اتهام نسلکشی، جنایت علیه بشریت و جنایات جنگی شد.
در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۹، گامبیا علیه میانمار در دیوان بینالمللی دادگستری شکایت کرد؛ آنگ سان سوچی، مشاور دولتی، در جلسات علنی دسامبر ۲۰۱۹ از ژنرالهای ارتش میانمار در برابر اتهامات نسلکشی دفاع کرد.
36میانمار ۲۲ شورشی را تحویل داد
میانمار همچنین نقش فعالی در یافتن و دستگیری شورشیانی که از شمال شرق هند گریخته بودند، ایفا کرده است؛ در مه ۲۰۲۰، میانمار ۲۲ شورشی، از جمله چندین فرمانده ارشد را به مقامات هندی تحویل داد.
به همین ترتیب، هند تنها کشوری بوده است که با وجود اعتراضات جهانی، پناهندگان روهینگیا را به اجبار به میانمار بازگردانده است.