1تولد
کامرون در مریلبون، لندن متولد شد و در پیزمور در برکشر بزرگ شد.
2ورود به دانشگاه آکسفورد
پس از ترک مدرسه ایتون در سال ۱۹۸۴، کامرون یک سال وقفه تحصیلی نه ماهه را آغاز کرد و در اکتبر ۱۹۸۵، دوره کارشناسی خود را در رشته فلسفه، سیاست و اقتصاد (PPE) در کالج بریزنوز، آکسفورد شروع کرد.
3فارغالتحصیلی
کامرون در سال ۱۹۸۸ با مدرک کارشناسی درجه یک (که بعداً به دلیل ارشدیت به کارشناسی ارشد ارتقا یافت) فارغالتحصیل شد.
4رئیس بخش سیاسی اداره تحقیقات محافظهکار
در سال ۱۹۹۱، کامرون به داونینگ استریت مأمور شد تا روی جلسات توجیهی جان میجر برای جلسات پرسش و پاسخ نخستوزیر که در آن زمان دو بار در هفته برگزار میشد، کار کند. او رئیس بخش سیاسی اداره تحقیقات محافظهکار شد. با این حال، کامرون در رقابت با جاناتان هیل که در مارس ۱۹۹۲ منصوب شد، شکست خورد.
5مشاور ویژه وزیر خزانهداری
کامرون با ارتقاء به سمت مشاور ویژه وزیر خزانهداری، نورمن لامونت، پاداش گرفت.
6مشاور ویژه وزیر کشور
پس از برکناری لامونت، کامرون کمتر از یک ماه در خزانهداری ماند تا اینکه بهطور ویژه توسط وزیر کشور، مایکل هاوارد، استخدام شد. گفته شد که او همچنان «بسیار مورد توجه» بود و بعداً گزارش شد که بسیاری در خزانهداری ترجیح میدادند کامرون به کار خود ادامه دهد.
7درخواست برای قرار گرفتن در لیست نامزدهای احتمالی پارلمانی (PPCs)
در ابتدای سپتامبر ۱۹۹۳، کامرون برای قرار گرفتن در لیست نامزدهای احتمالی پارلمانی (PPCs) دفتر مرکزی حزب محافظهکار درخواست داد.
8مدیر امور شرکتی
در ژوئیه ۱۹۹۴، کامرون نقش خود را به عنوان مشاور ویژه ترک کرد تا به عنوان مدیر امور شرکتی در کارلتون کامیونیکیشنز کار کند.
9ازدواج
کامرون با سامانتا گوئندولین کامرون (نام خانوادگی پیش از ازدواج شفیلد)، دختر سر رجینالد شفیلد، بارونت هشتم، و آنابل لوسی ورونیکا جونز (که اکنون ویسکونتس آستور است) ازدواج کرده است. سامانتا که دوست دوران مدرسه کلر، خواهر کامرون در کالج مارلبرو بود، پس از فارغالتحصیلی از مدرسه هنرهای خلاق بریستول، دعوت کلر برای همراهی خانواده کامرون در تعطیلات در توسکانی ایتالیا را پذیرفت. در آن زمان بود که رابطه عاشقانه دیوید و سامانتا آغاز شد. آنها در ۱ ژوئن ۱۹۹۶ در کلیسای سنت آگوستین کانتربری، ایست هندرد، آکسفوردشایر، پنج سال قبل از انتخاب کامرون به پارلمان، ازدواج کردند.
10اولین شغل
پس از فارغالتحصیلی، کامرون در سپتامبر ۱۹۸۸ برای اداره تحقیقات محافظهکار کار کرد.
11نامزد احتمالی پارلمانی برای ویتنی
در ۴ آوریل ۲۰۰۰، کامرون به عنوان نامزد احتمالی پارلمانی برای ویتنی در آکسفوردشایر انتخاب شد.
12استعفای کامرون
کامرون در فوریه ۲۰۰۱ از سمت مدیر امور شرکتی استعفا داد تا برای دومین بار برای پارلمان نامزد شود، پس از آنکه در اولین تلاش خود در سال ۱۹۹۷ شکست خورده بود.
13وزیر سایه
در ژوئن ۲۰۰۳، کامرون به عنوان وزیر سایه در دفتر شورای خصوصی به عنوان معاون اریک فورث، رهبر وقت سایه مجلس، منصوب شد.
14نایب رئیس حزب محافظهکار
او همچنین زمانی که مایکل هاوارد در نوامبر ۲۰۰۳ رهبری را بر عهده گرفت، نایب رئیس حزب محافظهکار شد.
15رئیس هماهنگی سیاستگذاری
او در سال ۲۰۰۴ به عنوان سخنگوی دولت محلی در ردیف جلوی اپوزیسیون منصوب شد، قبل از اینکه در ژوئن همان سال به عنوان رئیس هماهنگی سیاستگذاری به کابینه سایه ارتقا یابد.
16وزیر آموزش سایه
کامرون در تغییرات پس از انتخابات به عنوان وزیر آموزش سایه انتخاب شد.
17انتخابات رهبری ۲۰۰۵
به دنبال پیروزی حزب کارگر در انتخابات عمومی مه ۲۰۰۵، مایکل هاوارد استعفای خود را به عنوان رهبر حزب محافظهکار اعلام کرد و جدول زمانی طولانی برای انتخابات رهبری تعیین کرد. کامرون در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۵ اعلام کرد که نامزد خواهد شد.
18اولین دور رایگیری نمایندگان محافظهکار
در اولین دور رایگیری نمایندگان محافظهکار در ۱۸ اکتبر ۲۰۰۵، کامرون با ۵۶ رای دوم شد که کمی بیشتر از حد انتظار بود؛ دیوید دیویس با ۶۲ رای کمتر از پیشبینیها رای آورد؛ لیام فاکس با ۴۲ رای سوم شد و کنت کلارک با ۳۸ رای حذف شد.
19دومین دور رایگیری نمایندگان محافظهکار
در دور دوم رایگیری در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۵، کامرون با ۹۰ رای اول شد؛ دیوید دیویس با ۵۷ رای دوم شد و لیام فاکس با ۵۱ رای حذف شد. تمام ۱۹۸ نماینده محافظهکار در هر دو دور رای دادند.
20رهبر حزب محافظهکار و رهبر اپوزیسیون
مرحله بعدی فرآیند انتخابات، بین دیویس و کامرون، رایگیری آزاد برای تمام اعضای حزب بود. کامرون با بیش از دو برابر آرای دیویس و بیش از نیمی از کل آرای صادر شده انتخاب شد؛ کامرون با مشارکت ۷۸ درصدی، ۱۳۴,۴۴۶ رای در مقابل ۶۴,۳۹۸ رای دیویس به دست آورد. اگرچه دیویس در ابتدا محبوب بود، اما به طور گستردهای اذعان شد که نامزدی او با سخنرانی ناامیدکننده در کنفرانس خدشهدار شد. انتخاب کامرون به عنوان رهبر حزب محافظهکار و رهبر اپوزیسیون در ۶ دسامبر ۲۰۰۵ اعلام شد.
21کامرون عضو شورای خصوصی شد
طبق روال معمول برای رهبر اپوزیسیون که قبلاً عضو نبوده است، کامرون پس از انتخاب به عضویت شورای خصوصی درآمد، که در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۵ به طور رسمی برای پیوستن به آن تایید شد و در ۸ مارس ۲۰۰۶ در شورا سوگند یاد کرد.
22انتخابات عمومی ۲۰۱۰
انتخابات عمومی ۲۰۱۰ منجر به کسب بیشترین تعداد کرسی (۳۰۶) توسط محافظهکاران به رهبری کامرون شد. با این حال، این تعداد ۲۰ کرسی کمتر از اکثریت مطلق بود و منجر به اولین پارلمان معلق کشور از فوریه ۱۹۷۴ شد.
23کامرون، نیک کلگ را به عنوان معاون نخستوزیر منصوب کرد
کامرون تشریح کرد که چگونه قصد دارد «اختلافات حزبی را کنار بگذارد و برای خیر عمومی و منافع ملی سخت تلاش کند.» به عنوان یکی از اولین اقدامات، کامرون در ۱۱ مه ۲۰۱۰، نیک کلگ، رهبر لیبرال دموکراتها را به عنوان معاون نخستوزیر منصوب کرد.
24جوانترین نخستوزیر
در ۱۱ مه ۲۰۱۰، به دنبال استعفای گوردون براون از سمت نخستوزیری و بنا به توصیه او، ملکه الیزابت دوم از کامرون دعوت کرد تا دولت تشکیل دهد. کامرون در ۴۳ سالگی به جوانترین نخستوزیر از زمان لرد لیورپول در سال ۱۸۱۲ تبدیل شد و رکورد قبلی تونی بلر در مه ۱۹۹۷ را شکست.
25کامرون از سمت حامی صندوق ملی یهود کنارهگیری کرد
در پایان مه ۲۰۱۱، کامرون از سمت حامی صندوق ملی یهود کنارهگیری کرد و به اولین نخستوزیر بریتانیا تبدیل شد که در ۱۱۰ سال فعالیت این خیریه، حامی آن نبود.
26متحمل شدن شکست در سیاست خارجی
در اوت ۲۰۱۳، کامرون در جریان رایگیری برای بمباران نیروهای مسلح سوریه در واکنش به حمله شیمیایی غوطه شکست خورد و به اولین نخستوزیری تبدیل شد که از سال ۱۷۸۲ چنین شکستی را در سیاست خارجی تجربه میکند.
27اولین سفر کامرون به اسرائیل به عنوان نخستوزیر
در مارس ۲۰۱۴، در جریان اولین سفر خود به اسرائیل به عنوان نخستوزیر، کامرون در کنست اسرائیل در اورشلیم سخنرانی کرد و در آنجا حمایت کامل خود را از تلاشهای صلح بین اسرائیلیها و فلسطینیها اعلام کرد، به این امید که راه حل دو کشوری محقق شود.
28سفر کامرون به عربستان سعودی
کامرون از روابط نزدیک بریتانیا با عربستان سعودی حمایت میکرد. در ژانویه ۲۰۱۵، کامرون برای ادای احترام پس از درگذشت ملک عبدالله، پادشاه این کشور، به ریاض، پایتخت عربستان سفر کرد.
29کامرون دوباره به عنوان نخستوزیر بریتانیا انتخاب شد
در ۷ مه ۲۰۱۵، کامرون با کسب اکثریت آرا در مجلس عوام، دوباره به عنوان نخستوزیر بریتانیا انتخاب شد.
30پیروزی قاطع حزب محافظهکار در انتخابات سراسری
پیروزی قاطع حزب محافظهکار در انتخابات سراسری یک پیروزی غافلگیرکننده بود، زیرا اکثر نظرسنجیها و مفسران پیشبینی میکردند که نتیجه بسیار نزدیک خواهد بود و منجر به یک پارلمان معلق دیگر میشود. دیوید کامرون با تشکیل اولین دولت اکثریت محافظهکار از سال ۱۹۹۲، به اولین نخستوزیری تبدیل شد که بلافاصله پس از یک دوره کامل، با سهم آرای مردمی بیشتر نسبت به لرد سالزبری در انتخابات سراسری ۱۹۰۰، دوباره انتخاب شد.
31کامرون استدلال خود را برای مداخله نظامی در سوریه مطرح کرد
در پی حملات تروریستی نوامبر ۲۰۱۵ در پاریس که دولت اسلامی مسئولیت آن را بر عهده گرفت، کامرون شروع به فشار برای تدوین استراتژی جهت بمباران سوریه توسط نیروی هوایی سلطنتی به عنوان اقدام تلافیجویانه کرد. کامرون در ۲۶ نوامبر استدلال خود را برای مداخله نظامی به پارلمان ارائه کرد و به نمایندگان گفت که این تنها راه تضمین امنیت بریتانیا است و بخشی از یک استراتژی «جامع» برای شکست داعش خواهد بود.
32همهپرسی برگزیت
همانطور که در مانیفست انتخاباتی وعده داده شده بود، کامرون تاریخی را برای همهپرسی در مورد ماندن یا نماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا تعیین کرد و اعلام کرد که برای ماندن بریتانیا در یک «اتحادیه اروپای اصلاحشده» مبارزه خواهد کرد. شرایط عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا دوباره مذاکره شد. این همهپرسی که به برگزیت (ترکیبی از «بریتانیا» و «خروج») معروف شد، در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶ برگزار شد. نتیجه تقریباً ۵۲ درصد به نفع خروج از اتحادیه اروپا و ۴۸ درصد مخالف بود، با مشارکت ۷۲ درصدی.
33کامرون اعلام کرد که در ماه اکتبر استعفا خواهد داد
در ۲۴ ژوئن، چند ساعت پس از مشخص شدن نتایج، کامرون اعلام کرد که تا زمان آغاز کنفرانس حزب محافظهکار در اکتبر ۲۰۱۶ از سمت نخستوزیری استعفا خواهد داد.
34کامرون استعفای خود را به ملکه تقدیم کرد
کامرون اعلام کرد که آخرین جلسه کابینه را در ۱۲ ژوئیه برگزار خواهد کرد و سپس پس از آخرین جلسه پرسش و پاسخ نخستوزیر، استعفای خود را در بعدازظهر ۱۳ ژوئیه به ملکه تقدیم میکند.
35کامرون از کرسی خود در پارلمان استعفا داد
اگرچه کامرون دیگر به عنوان نخستوزیر خدمت نمیکرد، اما در ابتدا اعلام کرد که به فعالیت خود در پارلمان، در ردیفهای پشتی حزب محافظهکار ادامه خواهد داد. با این حال، در ۱۲ سپتامبر اعلام کرد که با اثر فوری از کرسی خود استعفا میدهد.
36رئیس حامیان خدمات شهروندی ملی
در اکتبر ۲۰۱۶، کامرون به عنوان رئیس حامیان خدمات شهروندی ملی منصوب شد.
37رئیس انجمن تحقیقات آلزایمر بریتانیا
در ژانویه ۲۰۱۷، او به عنوان رئیس انجمن تحقیقات آلزایمر بریتانیا منصوب شد تا به رفع تصورات غلط پیرامون زوال عقل و مبارزه برای تأمین بودجه تحقیقات پزشکی جهت مقابله با این بیماری بپردازد.
38سخنرانی در آنکارا
کامرون در سخنرانی خود در آنکارا در ژوئیه ۲۰۱۰، با استناد به ملاحظات اقتصادی، امنیتی و سیاسی، حمایت بیقید و شرط خود را از پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا اعلام کرد و مدعی شد کسانی که با عضویت ترکیه مخالف هستند، تحت تأثیر «حمایتگرایی، ناسیونالیسم تنگنظرانه یا تعصب» قرار دارند.