طاعون آنتونین

طاعون آنتونین از سال ۱۶۵ تا ۱۸۰ میلادی، که به طاعون جالینوس نیز معروف است (برگرفته از نام پزشک یونانی ساکن امپراتوری روم که آن را توصیف کرد)، یک همه‌گیری باستانی بود که توسط نیروهای بازگشته از لشکرکشی‌ها در خاور نزدیک به امپراتوری روم آورده شد. به گفته مورخ رومی دیو کاسیوس (۱۵۵–۲۳۵)، این بیماری نه سال بعد دوباره شیوع یافت و باعث مرگ روزانه تا ۲,۰۰۰ نفر در رم شد که یک‌چهارم مبتلایان را شامل می‌شد و نرخ مرگ‌ومیر حدود ۲۵ درصد را برای این بیماری رقم زد. مجموع تلفات حدود پنج میلیون نفر تخمین زده شده است و این بیماری در برخی مناطق تا یک‌سوم جمعیت را از بین برد و ارتش روم را ویران کرد.

ممکن است دارای خطا باشد.