قحطی بزرگ ایران (۱۹۱۷–۱۹۱۹)

قحطی بزرگ ایران در سال‌های ۱۹۱۷–۱۹۱۹ دوره‌ای از گرسنگی و بیماری گسترده در ایران تحت حکومت سلسله قاجار در طول جنگ جهانی اول بود. طبق برآوردهای مورد تایید دیدگاه غالب، حدود ۲ میلیون نفر بین سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۹ به دلیل گرسنگی و بیماری‌هایی از جمله وبا، طاعون و تیفوس، و همچنین آنفولانزای ناشی از همه‌گیری آنفولانزای ۱۹۱۸ جان باختند.

ممکن است دارای خطا باشد.