آیزنهاور از فرماندهی خود در ناتو استعفا داد

جنبش «دعوت از آیزنهاور» در حزب جمهوری‌خواه او را متقاعد کرد که برای مقابله با نامزدی سناتور غیرمداخله‌جو، رابرت ای. تفت، در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۵۲ اعلام نامزدی کند. این تلاش یک مبارزه طولانی بود؛ آیزنهاور باید متقاعد می‌شد که شرایط سیاسی وظیفه‌ای واقعی برای او ایجاد کرده است تا خود را به عنوان نامزد معرفی کند و تقاضایی عمومی برای ریاست‌جمهوری او وجود دارد. هنری کابوت لاج و دیگران موفق شدند او را متقاعد کنند و او در ژوئن ۱۹۵۲ از فرماندهی خود در ناتو استعفا داد تا تمام‌وقت به تبلیغات انتخاباتی بپردازد.

ممکن است دارای خطا باشد.