آسمان‌های باز

در سال ۱۹۵۵، سیاست تسلیحات هسته‌ای آمریکا عمدتاً با هدف کنترل تسلیحات به جای خلع سلاح دنبال شد. شکست مذاکرات بر سر تسلیحات تا سال ۱۹۵۵ عمدتاً به دلیل امتناع روس‌ها از اجازه دادن به هر نوع بازرسی بود. در مذاکراتی که همان سال در لندن برگزار شد، آن‌ها تمایل خود را برای بحث در مورد بازرسی‌ها ابراز کردند؛ سپس ورق به نفع آیزنهاور برگشت، زمانی که او با عدم تمایل ایالات متحده برای اجازه دادن به بازرسی‌ها پاسخ داد. در ماه مه همان سال، روس‌ها با امضای معاهده‌ای برای اعطای استقلال به اتریش موافقت کردند و راه را برای اجلاس ژنو با حضور آمریکا، بریتانیا و فرانسه هموار کردند. در کنفرانس ژنو، آیزنهاور پیشنهادی به نام «آسمان‌های باز» را برای تسهیل خلع سلاح ارائه کرد که شامل برنامه‌هایی برای روسیه و آمریکا بود تا دسترسی متقابل به آسمان‌های یکدیگر برای نظارت آزاد بر زیرساخت‌های نظامی فراهم کنند. نیکیتا خروشچف، رهبر روسیه، این پیشنهاد را بلافاصله رد کرد.

ممکن است دارای خطا باشد.