تاریخ بزرگ‌ترین شیوع‌های ابولا

اولین شیوع ابولا در سودان از ژوئن ۱۹۷۶ تا نوامبر ۱۹۷۶ رخ داد که به عنوان SUDV شناخته می‌شود و با ۲۸۴ مورد انسانی و ۱۵۱ مرگ، نرخ مرگ‌ومیر ۵۳ درصد را به همراه داشت. این شیوع در نزارا (شهر منبع)، مریدی، تامبورا و جوبا (شهرهایی در سودان جنوبی امروزی) رخ داد. موارد اولیه، کارگران یک کارخانه پنبه بودند. این بیماری از طریق تماس نزدیک با یک مورد حاد، معمولاً از بیماران به پرستارانشان، گسترش یافت. بسیاری از کادر مراقبت‌های پزشکی آلوده شدند.

در اوت ۱۹۷۶، ویروس EBOV در یامبوکو و مناطق اطراف آن در کشوری که آن زمان زئیر نامیده می‌شد (جمهوری دموکراتیک کنگوی امروزی) ظاهر شد. این ویروس از طریق تماس شخصی و استفاده از سوزن‌ها و سرنگ‌های آلوده در بیمارستان‌ها و کلینیک‌ها گسترش یافت. این شیوع ۳۱۸ مورد انسانی را درگیر کرد و ۲۸۰ نفر را با نرخ مرگ‌ومیر ۸۸ درصد به کام مرگ کشاند.

این شیوع در نزارا و مریدی رخ داد. این یک شیوع تکراری در همان محل اپیدمی سودان در سال ۱۹۷۶ بود. این شیوع ۳۴ مورد ابتلا و ۲۲ مرگ داشت.

این شیوع در ماکوکو و اردوگاه‌های استخراج طلا در اعماق جنگل‌های بارانی در امتداد رودخانه ایویندو رخ داد. تا سال ۱۹۹۵، این شیوع به اشتباه به عنوان تب زرد طبقه‌بندی شده بود. این بیماری چند ماه به طول انجامید و ۵۲ نفر را مبتلا کرد و ۳۱ نفر را کشت.

این اتفاق در کیکویت و مناطق اطراف آن رخ داد. منشأ این شیوع به بیماری ردیابی شد که در جنگلی در مجاورت شهر کار می‌کرد. اپیدمی از طریق خانواده‌ها و پذیرش در بیمارستان گسترش یافت. این شیوع ۳۱۵ نفر را مبتلا کرد و ۲۵۴ نفر را کشت.

این اتفاق در روستای مایبوت ۲ و مناطق همجوار رخ داد. یک شامپانزه که مرده در جنگل پیدا شده بود، توسط روستاییانی که برای غذا شکار می‌کردند، خورده شد. نوزده نفر که در قصابی حیوان نقش داشتند بیمار شدند و موارد دیگری نیز در اعضای خانواده آن‌ها رخ داد. این رویدادها منجر به ابتلای ۳۱ نفر و مرگ ۲۱ نفر شد.

سومین شیوع در گابن در منطقه بوئه با انتقال بیماران به لیبرویل رخ داد. بیمار اولیه یک شکارچی بود که در یک اردوگاه چوب‌بری در جنگل زندگی می‌کرد. بیماری از طریق تماس نزدیک با افراد آلوده گسترش یافت. یک شامپانزه مرده که در آن زمان در جنگل پیدا شد، آلوده تشخیص داده شد. با ۶۰ مورد ابتلا و ۴۵ مرگ، این بالاترین نرخ مرگ‌ومیر با ۷۵ درصد بود.

این شیوع در مناطق گولو، ماسیندی و مبارارا در اوگاندا رخ داد. سه خطر بزرگ مرتبط با عفونت ویروس سودان عبارت بودند از: شرکت در مراسم خاکسپاری بیماران، تماس با بیماران در خانواده و ارائه مراقبت‌های پزشکی به بیماران بدون استفاده از اقدامات حفاظتی شخصی کافی. این شیوع با ۴۲۵ مورد ابتلا و ۲۲۴ مرگ، بیشترین تعداد مبتلایان را در یک شیوع بزرگ در یک کشور دارد.

این اتفاق در هر دو طرف مرز بین گابن و جمهوری کنگو (RC) رخ داد. این شیوع شامل اولین مورد گزارش شده از بیماری ویروسی ابولا در جمهوری کنگو بود. از آنجایی که این شیوع در همان زمان با شیوع گابن همزمان بود، ۵۹ نفر را مبتلا کرد و ۴۴ نفر را کشت.

این شیوع در هر دو طرف مرز بین گابن و جمهوری کنگو رخ داد و تنها در گابن ۶۵ نفر را مبتلا کرد و ۵۳ نفر را کشت که نرخ مرگ‌ومیر ۸۲ درصدی را ایجاد کرد.

ویروس ابولا سه بار متوالی از اکتبر ۲۰۰۱ تا دسامبر ۲۰۰۲ به جمهوری کنگو حمله کرد و سومین بار در روستاهای مبومو و مباندزا، واقع در منطقه مبومو در بخش کووت-اوئست رخ داد. سومین شیوع با تنها ۳۵ مورد ابتلا و ۲۹ مرگ، کمترین تعداد را داشت.

شیوع سال ۲۰۰۲ در جمهوری کنگو در مناطق مبومو و کله در بخش کووت-اوئست رخ داد که ۱۴۳ نفر را مبتلا کرد و ۱۲۸ نفر را کشت و به نرخ مرگ‌ومیر عظیم ۹۰ درصد (بالاترین در آن زمان) رسید.

این اتفاق در شهرستان یامبیو در استوای غربی در جنوب سودان (سودان جنوبی امروزی) رخ داد. این شیوع همزمان با شیوع سرخک در همان منطقه بود و چندین مورد مشکوک به EVD بعداً به عنوان موارد سرخک طبقه‌بندی شدند. این شیوع ۱۷ نفر را مبتلا کرد و ۷ نفر را کشت.

این اتفاق در منطقه اتومبی در بخش کووت-اوئست جمهوری کنگو رخ داد. این شیوع ۱۲ نفر را مبتلا کرد و ۱۰ نفر را کشت.

در اوت ۲۰۰۷، ویروس ابولا با شیوعی در جمهوری دموکراتیک کنگو، ۲۶۴ نفر را مبتلا کرد و ۱۸۷ نفر را کشت.

این اتفاق در منطقه بوندیبوگیو در غرب اوگاندا رخ داد. این اولین شناسایی ویروس بوندیبوگیو (BDBV) بود. این ویروس جدید ۱۴۹ مورد را مبتلا کرد و ۳۷ نفر را کشت که کمترین نرخ مرگ‌ومیر را در بین شیوع‌های ابولا با ۲۵ درصد داشت.

این اتفاق در مناطق بهداشتی موکا و لوئبو در استان کاسای-اوکسیدنتال رخ داد. این شیوع ۳۲ نفر را مبتلا کرد و ۱۴ نفر را کشت.

این اتفاق در منطقه کیباله رخ داد و ۲۴ نفر را مبتلا کرد و ۱۷ نفر را کشت.

در استان اورینتال رخ داد. این شیوع در سال ۲۰۱۲ اتفاق افتاد و ۵۷ نفر را مبتلا کرد و ۲۹ نفر را کشت.

به طور کلی اعتقاد بر این است که یک پسر یک یا دو ساله، که بعداً به عنوان امیل وامونو شناسایی شد، در دسامبر ۲۰۱۳ در روستای ملیاندو، در استان گکدو، گینه درگذشت و مورد شاخص اپیدمی غرب آفریقا بود. دانشمندان استنباط کرده‌اند که خفاش‌ها در گسترش این ویروس نقش دارند و طبق گزارش‌های رسانه‌ای، خانه این پسر در مجاورت کلونی بزرگی از خفاش‌های دم‌آزاد آنگولایی قرار داشته است. بعداً این ویروس به ۹ کشور دیگر غیر از گینه در سراسر جهان منتقل شد.

این اتفاق در استان اکواتور رخ داد. شیوع در ۲۴ اوت شناسایی شد و تا ۲۸ اکتبر ۲۰۱۴، سازمان جهانی بهداشت اعلام کرد که بیست روز از ترخیص آخرین مورد گزارش شده می‌گذرد و هیچ تماس جدیدی تحت پیگیری نیست. این شیوع در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۴ پایان یافته اعلام شد. این طغیان ۶۶ نفر را مبتلا کرد و ۴۹ نفر را به کام مرگ کشاند.

این شدیدترین شیوع ابولا در تاریخ ثبت شده از نظر تعداد موارد انسانی و تلفات بود. این بیماری در دسامبر ۲۰۱۳ در گکدو، گینه آغاز شد و به خارج از کشور گسترش یافت. شعله‌ور شدن بیماری تا سال ۲۰۱۶ ادامه داشت و این شیوع در ۹ ژوئن ۲۰۱۶ پایان یافته اعلام شد. این اپیدمی در نهایت ۲۸,۶۱۶ مورد ابتلا و ۱۱,۳۱۰ مورد مرگ و میر بر جای گذاشت.

Western African Ebola virus epidemic map

ادامه در داستان‌گو

در ۸ مه ۲۰۱۸، دولت جمهوری دموکراتیک کنگو دو مورد تایید شده از عفونت ابولا را در شهر بیکورو در شمال غربی گزارش کرد. در ۱۷ مه، یک مورد در شهر امبانداکا تایید شد. مقامات بهداشتی در حال برنامه‌ریزی برای واکسیناسیون حلقوی با rVSV-ZEBOV، یک واکسن آزمایشی ابولا که به تازگی توسعه یافته است، برای مهار این شیوع هستند. این شیوع تا ۲۴ ژوئن ۲۰۱۸ ادامه داشت، در سال ۲۰۱۴ منطقه دیگری از استان اکواتور تحت تاثیر قرار گرفته بود. در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۸، پایان این شیوع اعلام شد. این رویداد منجر به ۵۴ مورد ابتلا و ۳۳ مورد مرگ شد.

در ۱ اوت ۲۰۱۸، وزارت بهداشت جمهوری دموکراتیک کنگو پس از مثبت شدن آزمایش ۴ نفر برای ویروس ابولا، شیوع این بیماری را اعلام کرد. در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۹، سازمان جهانی بهداشت تایید کرد که یک پسر پنج ساله در اوگاندا پس از تشخیص ابولا درگذشت. تا ۲۰ فوریه ۲۰۲۰، این شیوع همچنان ادامه دارد. تاکنون این شیوع ۳,۸۷۴ مورد ابتلا و ۲,۲۵۳ مورد مرگ بر جای گذاشته است.