یادداشت خلاصه

در ۱۴ آوریل ۱۹۳۷، دادستان کل، سر دونالد سامرویل، یادداشتی را به وزیر کشور، سر جان سایمون، تقدیم کرد که در آن دیدگاه‌های لرد ادووکیت تی. ام. کوپر، مشاور پارلمانی سر گرانویل رم و خود او خلاصه شده بود: ما به این دیدگاه متمایل هستیم که دوک ویندزور پس از کناره‌گیری از سلطنت، نمی‌توانست حق ادعای عنوان «والاحضرت همایونی» را داشته باشد. به عبارت دیگر، اگر پادشاه تصمیم می‌گرفت که حذف او از جانشینی مستقیم، او را از حق این عنوان که توسط «فرمان‌های ثبت‌شده» (Letters Patent) موجود اعطا شده بود محروم می‌کند، هیچ اعتراض معقولی نمی‌توانست وارد باشد. با این حال، این موضوع باید بر اساس این واقعیت در نظر گرفته شود که به دلایلی که به راحتی قابل درک است، او با تأیید صریح اعلیحضرت از این عنوان برخوردار است و در مناسبت‌ها و اسناد رسمی از او به عنوان والاحضرت همایونی یاد شده است. با توجه به رویه موجود، به نظر می‌رسد که همسر یک والاحضرت همایونی نیز از همان عنوان برخوردار است، مگر اینکه اقدام صریح و مناسبی برای سلب آن از او صورت گیرد. ما به این نتیجه رسیدیم که همسر او نمی‌تواند این حق را بر هیچ مبنای قانونی مطالبه کند. به نظر ما، حق استفاده از این سبک یا عنوان در حیطه اختیارات اعلیحضرت است و او قدرت دارد که آن را به طور کلی یا در شرایط خاص از طریق «فرمان‌های ثبت‌شده» تنظیم کند.

ممکن است دارای خطا باشد.