میدان مرکزی لوکو دی موجلو

پس از بهبودی فیدو، او سوریانی را تا ایستگاه اتوبوس در میدان مرکزی لوکو دی موجلو دنبال می‌کرد و سوار شدن او به اتوبوس برای رفتن به محل کارش را تماشا می‌کرد. وقتی اتوبوس عصر برمی‌گشت، فیدو سوریانی را پیدا می‌کرد و با شادی آشکار به او خوش‌آمد می‌گفت و دوباره او را تا خانه دنبال می‌کرد. این الگو هر روز کاری به مدت دو سال تکرار می‌شد: فیدو در میدان می‌ماند، از همه دوری می‌کرد، منتظر می‌ماند و هوا را بو می‌کشید تا با هیجان به سوریانی خوش‌آمد بگوید و با اشتیاق او را تا خانه دنبال کند.

ممکن است دارای خطا باشد.