طراحی

طراحی پایه پرچم فعلی توسط عنوان ۴ قانون ایالات متحده مشخص شده است؛ این قانون افزودن ستاره‌های جدید برای نشان دادن ایالت‌های جدید را ترسیم می‌کند، بدون اینکه تمایزی برای شکل، اندازه یا چیدمان ستاره‌ها قائل شود. مشخصات برای استفاده دولت فدرال از مقادیر زیر پیروی می‌کند: ارتفاع پرچم: A = 1.0 عرض پرچم: B = 1.9 ارتفاع کانتون («اتحادیه»): C = 0.5385 (A × 7/13، شامل هفت نوار) عرض کانتون: D = 0.76 (B × 2/5، دو پنجم عرض پرچم) E = F = 0.0538 (C/10، یک دهم ارتفاع کانتون) G = H = 0.0633 (D/12، یک دوازدهم عرض کانتون) قطر ستاره: K = 0.0616 (L × 4/5، چهار پنجم عرض نوار، محاسبه تنها در صورتی 0.0616 می‌دهد که L ابتدا به 0.077 گرد شود) عرض نوار: L = 0.0769 (A/13، یک سیزدهم ارتفاع پرچم) این مشخصات در یک فرمان اجرایی گنجانده شده است که به طور دقیق، فقط بر پرچم‌های ساخته شده برای یا توسط دولت فدرال ایالات متحده حاکم است. در عمل، اکثر پرچم‌های ملی ایالات متحده که برای فروش به عموم موجود هستند، نسبت عرض به ارتفاع متفاوتی دارند؛ اندازه‌های رایج ۲ × ۳ فوت یا ۴ × ۶ فوت (نسبت پرچم ۱.۵)، ۲.۵ × ۴ فوت یا ۵ × ۸ فوت (۱.۶)، یا ۳ × ۵ فوت یا ۶ × ۱۰ فوت (۱.۶۶۷) هستند. حتی پرچم‌هایی که بر فراز ساختمان کنگره ایالات متحده برای فروش به عموم از طریق نمایندگان یا سناتورها به اهتزاز در می‌آیند، در این اندازه‌ها ارائه می‌شوند. پرچم‌هایی که با نسبت تجویز شده ۱.۹ ساخته می‌شوند، اغلب به عنوان پرچم‌های «G-spec» (برای «مشخصات دولتی») شناخته می‌شوند.

ممکن است دارای خطا باشد.