1تولد
فرانکو در ۴ دسامبر ۱۸۹۲ در شماره ۱۰۸ خیابان فروتوس ساودرا در فرول، گالیسیا متولد شد.
2فارغالتحصیلی
در سال ۱۹۰۷، او وارد آکادمی پیادهنظام در تولدو شد و در ژوئیه ۱۹۱۰ به عنوان ستوان دوم (رتبه ۲۵۱ از ۳۱۲ دانشجو) فارغالتحصیل شد.
3ستوان یکم
در ۱۹ سالگی، فرانکو در ژوئن ۱۹۱۲ به درجه ستوان یکم ارتقا یافت.
4جنگ ریف
او مأموریتی در مراکش دریافت کرد. تلاشهای اسپانیا برای اشغال تحتالحمایه جدید آفریقایی خود، منجر به جنگ طولانیمدت ریف (از ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۷) با بومیان مراکشی شد.
5ارتش اسپانیا متحمل شکستی خردکننده شد
در ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۱، ارتش اسپانیا که فرماندهی ضعیفی داشت و بیش از حد گسترده شده بود، در آنوال متحمل شکستی خردکننده از قبایل ریف به رهبری برادران عبدالکریم شد.
6ازدواج
در ۲۲ اکتبر ۱۹۲۳، فرانکو با ماریا دل کارمن پولو ای مارتینز-والدس ازدواج کرد.
7اولین موج نیروها در ساحل الحسیمه
فرانکو که به درجه سرهنگی ارتقا یافته بود، در سال ۱۹۲۵ اولین موج نیروها را در ساحل الحسیمه هدایت کرد.
8ارتقا به سرتیپی
این پیادهشدن در قلب قبیله عبدالکریم، همراه با تهاجم فرانسویها از جنوب، آغاز پایان جمهوری کوتاهمدت ریف را رقم زد. در نهایت، خدمات فرانکو مورد توجه قرار گرفت و او در ۳ فوریه ۱۹۲۶ به درجه سرتیپی ارتقا یافت.
9رئیس آکادمی نظامی ساراگوسا در ۱۹۳۱
فرانکو در سال ۱۹۳۱ از سمت ریاست آکادمی نظامی ساراگوسا برکنار شد؛ حدود ۹۵ درصد از دانشجویان سابق او در ساراگوسا، بعدها در جنگ داخلی در کنار او قرار گرفتند.
10تعطیلی آکادمی نظامی
با سقوط سلطنت در سال ۱۹۳۱، فرانکو موضع قابل توجهی نگرفت. اما تعطیلی آکادمی در ماه ژوئن توسط مانوئل آثانیا، وزیر جنگ، اولین درگیری او با جمهوری اسپانیا را برانگیخت.
11فرماندهی در لاکرونیا
در ۵ فوریه ۱۹۳۲، به او فرماندهی در لاکرونیا داده شد.
12انتخابات سراسری اسپانیا، ۱۹۳۶
پس از فروپاشی ائتلاف حاکم میانهرو-راست در میان رسوایی فساد استراپرلو، انتخابات جدیدی برنامهریزی شد. دو ائتلاف بزرگ شکل گرفت: جبهه خلق در چپ، که از اتحادیه جمهوریخواه تا کمونیستها را شامل میشد، و جبهه ملی در راست، که از رادیکالهای میانه تا کارلیستهای محافظهکار را در بر میگرفت. در ۱۶ فوریه ۱۹۳۶، جناح چپ با اختلاف کمی پیروز شد.
13به جزایر قناری
در ۲۳ فوریه، فرانکو به جزایر قناری فرستاده شد تا به عنوان فرمانده نظامی جزایر خدمت کند، انتصابی که او آن را نوعی تبعید (destierro) تلقی میکرد.
14بحث در مورد آغاز یک کودتای نظامی
در ماه ژوئن، با فرانکو تماس گرفته شد و یک جلسه مخفی در جنگل لا اسپرانزا در تنریف برای بحث در مورد آغاز یک کودتای نظامی برگزار شد. یک ابلیسک برای یادبود این جلسه تاریخی در محل در یک فضای باز در لاس رایسس نصب شد.
15پیشنهاد برای سرکوب نارضایتی در ارتش جمهوریخواه اسپانیا
در ۲۳ ژوئن ۱۹۳۶، او به رئیس دولت، کاسارس کیروگا، نامه نوشت و پیشنهاد کرد که نارضایتی در ارتش جمهوریخواه اسپانیا را سرکوب کند، اما پاسخی دریافت نکرد.
16جنگ داخلی اسپانیا
جنگ داخلی اسپانیا در ژوئیه ۱۹۳۶ آغاز شد و رسماً با پیروزی فرانکو در آوریل ۱۹۳۹ پایان یافت که بین ۱۹۰,۰۰۰ تا ۵۰۰,۰۰۰ کشته بر جای گذاشت.
17روزهای نخست شورش
به دنبال اعلامیه ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۶، فرانکو فرماندهی ۳۰,۰۰۰ سرباز ارتش آفریقای اسپانیا را بر عهده گرفت. روزهای نخست شورش با نیاز جدی به تأمین کنترل بر تحتالحمایه مراکش اسپانیا مشخص شد. از یک سو، فرانکو باید حمایت بومیان و مقامات (اسمی) آنها را جلب میکرد و از سوی دیگر، باید کنترل خود را بر ارتش تضمین مینمود.
18پل هوایی به سویل
از ۲۰ ژوئیه به بعد، فرانکو توانست با گروه کوچکی متشکل از ۲۲ هواپیمای عمدتاً آلمانی یونکرس ۵۲، یک پل هوایی به سویل ایجاد کند، جایی که نیروهایش به تضمین کنترل شورشیان بر شهر کمک کردند.
19یک سانحه هوایی
رهبر تعیینشده قیام، ژنرال خوزه سانخورخو، در ۲۰ ژوئیه ۱۹۳۶ در یک سانحه هوایی درگذشت.
20شورای هماهنگی تشکیل شد
از ۲۴ ژوئیه، یک شورای هماهنگی در بورگوس تشکیل شد. این شورا که به طور اسمی توسط کابانیلاس به عنوان ارشدترین ژنرال رهبری میشد، در ابتدا شامل مولا، سه ژنرال دیگر و دو سرهنگ بود؛ فرانکو بعداً در اوایل اوت به آن اضافه شد.
21مذاکره برای حمایت نظامی بیشتر
او از طریق نمایندگان، شروع به مذاکره با بریتانیا، آلمان و ایتالیا برای حمایت نظامی بیشتر و بیش از همه برای هواپیماهای بیشتر کرد. مذاکرات با دو کشور آخر در ۲۵ ژوئیه موفقیتآمیز بود.
22فرمانده کل و رئیس دولت
در ۲۱ سپتامبر تصمیم گرفته شد که فرانکو فرمانده کل باشد (این فرماندهی واحد تنها توسط کابانیلاس مخالفت شد)، و پس از بحثهایی، با توافق نه چندان گرم از سوی کیپو د یانو و مولا، به عنوان رئیس دولت نیز انتخاب شد.
امیلیو مولا ای ویدال، اولین دوک مولا، از بزرگان اسپانیا، یکی از سه رهبر کودتای ملیگرایان در ژوئیه ۱۹۳۶ بود که جنگ داخلی اسپانیا را آغاز کرد.
23انحراف برای آزادسازی پادگان محاصره شده در آلکازار تولدو
در ۲۱ سپتامبر، در حالی که ستون نیروها در شهر ماکدا (حدود ۸۰ کیلومتری مادرید) بود، فرانکو دستور انحراف برای آزادسازی پادگان محاصره شده در آلکازار تولدو را صادر کرد که در ۲۷ سپتامبر محقق شد.
24رئیس دولت
در ۱ اکتبر ۱۹۳۶، در بورگوس، فرانکو به طور عمومی به عنوان ژنرالیسیموی ارتش ملی و خفه دل استادو (رئیس دولت) اعلام شد.
25بریتانیا و فرانسه رسماً رژیم فرانکو را به رسمیت شناختند
تا اوایل سال ۱۹۳۹ تنها مادرید و چند منطقه دیگر تحت کنترل نیروهای دولتی باقی مانده بودند. در ۲۷ فوریه، بریتانیای چمبرلین و فرانسهی دالادیه رسماً رژیم فرانکو را به رسمیت شناختند.
26مادرید به دست ملیگرایان افتاد
در ۲۸ مارس ۱۹۳۹، با کمک نیروهای طرفدار فرانکو در داخل شهر (همان «ستون پنجم» که ژنرال مولا در تبلیغات رادیویی سال ۱۹۳۶ به آن اشاره کرده بود)، مادرید به دست ملیگرایان افتاد.
27پیروزی اعلام شد
پیروزی در ۱ آوریل ۱۹۳۹، زمانی که آخرین نیروهای جمهوریخواه تسلیم شدند، اعلام شد. در همان روز، فرانکو شمشیر خود را بر محراب کلیسا گذاشت و عهد کرد که دیگر هرگز شمشیر به دست نگیرد، مگر اینکه خود اسپانیا با تهدید تهاجم مواجه شود.
28اشغال طنجه
در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۰، نیروهای اسپانیایی در مراکش، طنجه (شهری تحت حاکمیت جامعه ملل) را اشغال کردند و تا پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ آن را ترک نکردند.
29تمایل به ورود به جنگ
در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۰، فرانکو پیامی به هیتلر فرستاد و گفت که میخواهد وارد جنگ شود، اما هیتلر از درخواست فرانکو برای مستعمره فرانسوی کامرون، که پیش از جنگ جهانی اول متعلق به آلمان بود و هیتلر قصد داشت آن را برای «طرح زد» (Plan Z) پس بگیرد، آزردهخاطر شد.
30دیدار با هیتلر
در ۲۳ اکتبر ۱۹۴۰، هیتلر و فرانکو در هِندایه فرانسه دیدار کردند تا درباره احتمال ورود اسپانیا به نفع نیروهای محور گفتگو کنند. خواستههای فرانکو، از جمله تأمین مواد غذایی و سوخت، و همچنین کنترل اسپانیا بر جبلالطارق و شمال آفریقای فرانسه، برای هیتلر بیش از حد بود.
31دیدار با موسولینی
فرانکو و سرانو سونیِر در ۱۲ فوریه ۱۹۴۱ در بوردیگرا، ایتالیا با موسولینی و چیانو دیدار کردند. موسولینی به دلیل شکستهایی که نیروهایش در شمال آفریقا و بالکان متحمل شده بودند، وانمود کرد که به کمک فرانکو علاقهای ندارد و حتی به فرانکو گفت که ای کاش راهی برای خروج از جنگ پیدا میکرد.
32تهاجم به اتحاد جماهیر شوروی
هنگامی که تهاجم به اتحاد جماهیر شوروی در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ آغاز شد، رامون سرانو سونیِر، وزیر امور خارجه فرانکو، بلافاصله پیشنهاد تشکیل یک واحد از داوطلبان نظامی برای پیوستن به تهاجم را داد. نیروهای داوطلب اسپانیایی از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ در جبهه شرقی تحت فرماندهی آلمان جنگیدند.
33پیمان ضد کمینترن
فرانکو در ۲۵ نوامبر ۱۹۴۱ نسخه اصلاحشده پیمان ضد کمینترن را امضا کرد.
34فرانکو اسپانیا را پادشاهی اعلام کرد
در ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۷، فرانکو اسپانیا را پادشاهی اعلام کرد، اما پادشاهی برای آن تعیین نکرد.
35پیمان مادرید
سفر دوایت آیزنهاور، رئیسجمهور ایالات متحده به اسپانیا در سال ۱۹۵۳، که منجر به امضای پیمان مادرید شد.
36پذیرش در سازمان ملل متحد
اسپانیا سپس در سال ۱۹۵۵ به عضویت سازمان ملل متحد درآمد.
37مرگ
به طور رسمی، او چند دقیقه پس از نیمهشب ۲۰ نوامبر ۱۹۷۵ در سن ۸۲ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت.