1تولد

فرانسیس آلبرت سیناترا در ۱۲ دسامبر ۱۹۱۵ در یک آپارتمان طبقه بالا در خیابان مونرو ۴۱۵ در هوبوکن، نیوجرسی به دنیا آمد. او تنها فرزند مهاجران ایتالیایی، ناتالینا «دالی» گاراونتا و آنتونینو مارتینو «مارتی» سیناترا بود.

2ساعت آماتور میجر بووز

او اولین فرصت بزرگ خود را در سال ۱۹۳۵ به دست آورد، زمانی که مادرش یک گروه آواز محلی به نام «۳ فلش» را متقاعد کرد تا به او اجازه دهند به آن‌ها بپیوندد. فرد تامبورو، باریتون گروه، اظهار داشت که «فرانک طوری دور و بر ما می‌پلکید که انگار ما خدا هستیم یا چیزی شبیه آن»، و اعتراف کرد که آن‌ها فقط به این دلیل او را پذیرفتند که ماشین داشت و می‌توانست گروه را جابه‌جا کند. سیناترا خیلی زود متوجه شد که آن‌ها برای برنامه «ساعت آماتور میجر بووز» تست می‌دهند و گروه را «التماس» کرد تا او را در اجرا شرکت دهند. با حضور سیناترا، این گروه به «هوبوکن فور» معروف شد و در تست ادوارد بووز برای حضور در برنامه «ساعت آماتور میجر بووز» پذیرفته شد. هر کدام از آن‌ها ۱۲.۵۰ دلار برای این اجرا دریافت کردند و در نهایت ۴۰ هزار رأی به دست آوردند و جایزه اول را بردند؛ یک قرارداد شش‌ماهه برای اجرا روی صحنه و رادیو در سراسر ایالات متحده.

3اولین ازدواج

سیناترا در اواخر دهه ۱۹۳۰ در لانگ برنچ، نیوجرسی با بارباتو آشنا شد، جایی که او بیشتر تابستان را به عنوان نجات‌غریق کار می‌کرد. او پس از حادثه‌ای در «راستیک کابین» که منجر به دستگیری‌اش شد، با ازدواج با او موافقت کرد.

4اولین حضور با گروه جدید

در ۲۶ ژانویه ۱۹۴۰، او اولین حضور عمومی خود را با گروه (گروه تامی دورسی) در تئاتر کورونادو در راکفورد، ایلینوی انجام داد و نمایش را با آهنگ «استارداست» آغاز کرد.

5تسلیم شدن نهایی دورسی

با افزایش موفقیت و محبوبیت سیناترا، او دورسی را تحت فشار قرار داد تا اجازه دهد برخی آهنگ‌های انفرادی را ضبط کند. دورسی سرانجام تسلیم شد و در ۱۹ ژانویه ۱۹۴۲، سیناترا آهنگ‌های «شب و روز»، «شبی که آن را روز نامیدیم»، «آهنگ تو هستی» و «سرناد لامپ‌لایتر» را در یک جلسه ضبط بلوبرد با تنظیم و رهبری اکسل استوردال ضبط کرد.

6ترک گروه دورسی

پس از ضبط‌های سال ۱۹۴۲، سیناترا معتقد بود که باید به صورت انفرادی کار کند و میل سیری‌ناپذیری برای رقابت با بینگ کرازبی داشت، اما قراردادش که ۴۳ درصد از درآمدهای مادام‌العمر سیناترا در صنعت سرگرمی را به دورسی می‌داد، مانع او بود. یک نبرد حقوقی درگرفت که در نهایت در اوت ۱۹۴۲ حل و فصل شد. در ۳ سپتامبر ۱۹۴۲، دورسی با سیناترا خداحافظی کرد و طبق گزارش‌ها هنگام رفتن سیناترا گفت: «امیدوارم با کله زمین بخوری».

7افتتاحیه افسانه‌ای در تئاتر پارامونت

جذابیت او برای دختران نوجوان آن زمان، مخاطبان کاملاً جدیدی را برای موسیقی پاپ آشکار کرد که تا آن زمان عمدتاً برای بزرگسالان ضبط می‌شد. این پدیده پس از «افتتاحیه افسانه‌ای» او در تئاتر پارامونت در نیویورک در ۳۰ دسامبر ۱۹۴۲، رسماً به عنوان «سیناترامانیا» شناخته شد.

8قرارداد سیناترا با کلمبیا رکوردز

سیناترا در ۱ ژوئن ۱۹۴۳ در جریان اعتصاب نوازندگان ۱۹۴۲-۱۹۴۴ به عنوان هنرمند انفرادی با کلمبیا رکوردز قرارداد امضا کرد.

9رد صلاحیت نظامی

سیناترا در طول جنگ جهانی دوم در ارتش خدمت نکرد. در ۱۱ دسامبر ۱۹۴۳، او توسط هیئت اعزام به خدمت به دلیل سوراخ بودن پرده گوش، رسماً در طبقه ۴-اف («مشمول غیرقابل پذیرش برای خدمت نظامی») طبقه‌بندی شد. با این حال، پرونده‌های ارتش ایالات متحده گزارش دادند که سیناترا «از دیدگاه روانپزشکی ماده قابل قبولی نبود»، اما بی‌ثباتی عاطفی او برای جلوگیری از «ناخوشایندی بی‌مورد برای فرد مشمول و خدمات اعزام» پنهان نگه داشته شد.

10اولین طلاق

در اکتبر ۱۹۵۱، سیناترا از همسر اولش بارباتو طلاق گرفت.

11دومین ازدواج

سیناترا در سال ۱۹۵۱ با بازیگر هالیوود، آوا گاردنر ازدواج کرد.

12آخرین ضبط استودیویی سیناترا برای کلمبیا

آخرین ضبط استودیویی سیناترا برای کلمبیا، «چرا حالا سعی در تغییر من داری»، در ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۲ در نیویورک با ارکستری به تنظیم و رهبری پرسی فیث ضبط شد.

13کپیتول رکوردز

در ۱۳ مارس ۱۹۵۳، سیناترا با آلن لیوینگستون، نایب رئیس کپیتول رکوردز ملاقات کرد و یک قرارداد ضبط هفت‌ساله امضا کرد.

14احیای شغلی قابل توجه

اکران فیلم «از اینجا تا ابدیت» در اوت ۱۹۵۳، آغاز یک احیای شغلی قابل توجه بود.

15اولین آلبوم سیناترا برای کپیتول

اولین آلبوم سیناترا برای کپیتول، «آهنگ‌هایی برای عاشقان جوان»، در ۴ ژانویه ۱۹۵۴ منتشر شد و شامل آهنگ‌های «یک روز مه‌آلود»، «از تو هیجان‌زده می‌شوم»، «ولنتاین بامزه من»، «بنفشه‌ها برای پوستین تو» و «آن‌ها نمی‌توانند آن را از من بگیرند» بود؛ آهنگ‌هایی که به بخش‌های اصلی کنسرت‌های بعدی او تبدیل شدند.

16دومین طلاق

این یک ازدواج پرتلاطم با دعواها و مشاجرات بسیار رسانه‌ای بود. این زوج رسماً جدایی خود را در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۳ از طریق ام‌جی‌ام اعلام کردند. گاردنر در ژوئن ۱۹۵۴، زمانی که با ماتادور لوئیس میگل دومینگین قرار می‌گذاشت، درخواست طلاق داد، اما طلاق تا سال ۱۹۵۷ نهایی نشد.

17انتشار آلبوم «با من پرواز کن»

در سال ۱۹۵۸، سیناترا آلبوم مفهومی «با من پرواز کن» را با بیلی می منتشر کرد که به عنوان یک تور جهانی موسیقی طراحی شده بود. این آلبوم در هفته دوم خود به صدر جدول آلبوم‌های بیلبورد رسید، پنج هفته در صدر باقی ماند و در اولین دوره جوایز گرمی نامزد دریافت جایزه گرمی برای آلبوم سال شد. آهنگ اصلی، «با من پرواز کن»، که مخصوص او نوشته شده بود، به یکی از شناخته‌شده‌ترین استانداردهای او تبدیل شد.

18سومین ازدواج

گزارش شده است که سیناترا نامزدی خود را با لورن باکال در سال ۱۹۵۸ و جولیت پراوز در سال ۱۹۶۲ به هم زد. او در ۱۹ ژوئیه ۱۹۶۶ با میا فارو ازدواج کرد.

19سومین طلاق

این یک ازدواج کوتاه بود که در اوت ۱۹۶۸ با طلاق در مکزیک به پایان رسید، اما آن‌ها تا پایان عمر دوستان نزدیکی باقی ماندند.

20چهارمین ازدواج

سیناترا از سال ۱۹۷۶ تا زمان مرگش با باربارا مارکس ازدواج کرده بود. این زوج در ۱۱ ژوئیه ۱۹۷۶ در سانی‌لندز، در رانچو میراژ، کالیفرنیا، املاک غول رسانه‌ای والتر آننبرگ ازدواج کردند.

21اجرای سیناترا در مصر

او در مقابل اهرام مصر برای انور سادات اجرا کرد که بیش از ۵۰۰ هزار دلار برای خیریه‌های همسر سادات جمع‌آوری کرد.

22سیناترا برای آخرین بار خواند

سیناترا برای آخرین بار در ۲۵ فوریه ۱۹۹۵، در برابر ۱۲۰۰ مهمان منتخب در سالن رقص پالم دزرت ماریوت، در شب اختتامیه مسابقات گلف فرانک سیناترا دزرت کلاسیک به اجرای زنده پرداخت.

23مرگ

سیناترا در ۱۴ مه ۱۹۹۸ در سن ۸۲ سالگی، پس از یک حمله قلبی در حالی که همسرش در کنارش بود، در مرکز پزشکی سدارز-ساینای در لس‌آنجلس درگذشت.