ساعت آماتور میجر بووز

او اولین فرصت بزرگ خود را در سال ۱۹۳۵ به دست آورد، زمانی که مادرش یک گروه آواز محلی به نام «۳ فلش» را متقاعد کرد تا به او اجازه دهند به آن‌ها بپیوندد. فرد تامبورو، باریتون گروه، اظهار داشت که «فرانک طوری دور و بر ما می‌پلکید که انگار ما خدا هستیم یا چیزی شبیه آن»، و اعتراف کرد که آن‌ها فقط به این دلیل او را پذیرفتند که ماشین داشت و می‌توانست گروه را جابه‌جا کند. سیناترا خیلی زود متوجه شد که آن‌ها برای برنامه «ساعت آماتور میجر بووز» تست می‌دهند و گروه را «التماس» کرد تا او را در اجرا شرکت دهند. با حضور سیناترا، این گروه به «هوبوکن فور» معروف شد و در تست ادوارد بووز برای حضور در برنامه «ساعت آماتور میجر بووز» پذیرفته شد. هر کدام از آن‌ها ۱۲.۵۰ دلار برای این اجرا دریافت کردند و در نهایت ۴۰ هزار رأی به دست آوردند و جایزه اول را بردند؛ یک قرارداد شش‌ماهه برای اجرا روی صحنه و رادیو در سراسر ایالات متحده.

ممکن است دارای خطا باشد.