1جشن هامباخ
جشن هامباخ یک جشنواره دموکراتیک ملی آلمانی بود که از ۲۷ تا ۳۰ مه ۱۸۳۲ در قلعه هامباخ، نزدیک نویشتات آن در وایناشتراسه، در ایالت راینلاند-فالتس امروزی آلمان برگزار شد. این رویداد در پوشش یک نمایشگاه غیرسیاسی شهرستانی برگزار گردید.
2رویدادهای منتهی به انقلاب ۱۸۴۸
زمینههای قیام ۱۸۴۸ از زمان جشن هامباخ در سال ۱۸۳۲ فراهم شد، زمانی که ناآرامیهای عمومی در مواجهه با مالیاتهای سنگین و سانسور سیاسی شروع به رشد کرد. جشن هامباخ همچنین به دلیل پذیرش رنگهای سیاه-قرمز-طلایی توسط جمهوریخواهان که امروزه در پرچم ملی آلمان به عنوان نمادی از جنبش جمهوریخواه و وحدت میان آلمانیزبانان استفاده میشود، قابل توجه است.
3اتریش ایالت غالب آلمان بود
در سال ۱۸۴۸، اتریش ایالت غالب آلمان بود. پس از فروپاشی امپراتوری مقدس روم که توسط ناپلئون در سال ۱۸۰۶ منحل شده بود، ائتلافی مشابه و سست از ایالتها به نام کنفدراسیون آلمان در کنگره وین در سال ۱۸۱۵ جانشین آن شد.
4اولین شورش بزرگ در پالرمو رخ داد
اولین شورش بزرگ در پالرمو، سیسیل، از ژانویه ۱۸۴۸ آغاز شد. شورشهای متعددی پیش از آن علیه حکومت بوربونها وجود داشت؛ این شورش منجر به ایجاد یک دولت مستقل شد که تنها ۱۶ ماه قبل از بازگشت بوربونها دوام آورد.
5علل رویدادهای ۱۸۴۸ در امپراتوری اتریش
رویدادهای ۱۸۴۸ محصول تنشهای اجتماعی و سیاسی فزاینده پس از کنگره وین در سال ۱۸۱۵ بود. در دوره «پیش از مارس»، امپراتوری محافظهکار اتریش بیش از پیش از ایدههای عصر روشنگری فاصله گرفت، آزادی مطبوعات را محدود کرد، بسیاری از فعالیتهای دانشگاهی را محدود ساخت و انجمنهای دانشجویی را ممنوع کرد.
6بادن دو دموکرات را به پیشمجلس فرستاد
بادن دو دموکرات به نامهای فریدریش کارل فرانتس هکر و گوستاو فون اشتروه را به پیشمجلس فرستاد. هکر و اشتروه که در اقلیت بودند و از عدم پیشرفت ناامید شده بودند، در ۲ آوریل ۱۸۴۸ در اعتراض، جلسه را ترک کردند.
7تظاهرات در باواریا
در ۹ فوریه، محافظهکاران در اعتراض به خیابانها آمدند.
8بادن اولین ایالتی بود که دچار ناآرامیهای مردمی شد
بادن با وجود اصلاحات لیبرال، اولین ایالت در آلمان بود که دچار ناآرامیهای مردمی شد. بادن یکی از لیبرالترین ایالتهای آلمان بود. این اتفاق پس از رسیدن اخبار «روزهای فوریه» در پاریس به بادن رخ داد.
9مجمعی از مردم بادن قطعنامهای را در تقاضای منشور حقوق تصویب کردند
در ۲۷ فوریه ۱۸۴۸، در مانهایم، مجمعی از مردم بادن قطعنامهای را در تقاضای منشور حقوق تصویب کردند. قطعنامههای مشابهی در وورتمبرگ، هسن-دارمشتات، ناسائو و دیگر ایالتهای آلمان تصویب شد.
10«انقلاب مارس» در ایالتهای آلمان
«انقلاب مارس» در ایالتهای آلمان در جنوب و غرب آلمان با مجامع بزرگ مردمی و تظاهرات گسترده رخ داد. آنها به رهبری دانشجویان و روشنفکران تحصیلکرده، خواستار وحدت ملی آلمان، آزادی مطبوعات و آزادی اجتماعات شدند.
این قیامها به خوبی هماهنگ نبودند اما وجه اشتراک آنها رد ساختارهای سیاسی سنتی و خودکامه در ۳۹ ایالت مستقل کنفدراسیون آلمان بود.
11گروهی از لیبرالهای آلمانی شروع به برنامهریزی برای انتخابات مجلس ملی آلمان کردند
در هایدلبرگ، در ایالت بادن، در ۶ مارس ۱۸۴۸، گروهی از لیبرالهای آلمانی شروع به برنامهریزی برای انتخابات مجلس ملی آلمان کردند. این مجلس اولیه در ۳۱ مارس در کلیسای سنت پل فرانکفورت تشکیل جلسه داد.
12«خطاب به پادشاه»
در مارس ۱۸۴۸، جمعیت زیادی در برلین گرد هم آمدند تا خواستههای خود را در قالب یک «خطاب به پادشاه» ارائه دهند. پادشاه فردریک ویلیام چهارم که غافلگیر شده بود، به صورت شفاهی به تمام خواستههای تظاهرکنندگان از جمله انتخابات پارلمانی، قانون اساسی و آزادی مطبوعات تن داد. او قول داد که «پروس فوراً در آلمان ادغام شود.»
13وین ناآرام بود
وین ناآرام بود و در روز یکشنبه ۱۲ مارس ۱۸۴۸ با موعظه آنتون فوستر، کشیش لیبرال، در نمازخانه دانشگاه تشویق شد. تظاهرکنندگان دانشجو خواستار قانون اساسی و مجلس مؤسسان منتخب با حق رأی عمومی مردان شدند.
14هشدارهای پلیس علیه تظاهرات عمومی
در ۱۳ مارس، پس از آنکه هشدارهای پلیس علیه تظاهرات عمومی نادیده گرفته شد، ارتش به گروهی از مردم که از جلسهای در تیرگارتن بازمیگشتند حمله کرد که منجر به کشته شدن یک نفر و زخمی شدن بسیاری شد.
15انقلابها از فرانسه گسترش یافت
انقلابها از فرانسه در سراسر اروپا گسترش یافت؛ آنها اندکی بعد در اتریش و آلمان با تظاهرات بزرگ ۱۳ مارس ۱۸۴۸ در وین آغاز شدند. این امر منجر به استعفای شاهزاده فون مترنیخ به عنوان وزیر ارشد امپراتور فردیناند اول اتریش و تبعید او به بریتانیا شد. به دلیل تاریخ تظاهرات وین، انقلابها در آلمان معمولاً «انقلاب مارس» نامیده میشوند.
16دانشجویان تظاهرات خیابانی بزرگی را در وین به راه انداختند
در ۱۳ مارس ۱۸۴۸، دانشجویان دانشگاه تظاهرات خیابانی بزرگی را در وین به راه انداختند و این رویداد توسط مطبوعات در سراسر ایالتهای آلمانیزبان پوشش داده شد. پس از تظاهرات مهم اما نسبتاً کوچک علیه لولا مونتز، معشوقه سلطنتی در باواریا در ۹ فوریه ۱۸۴۸، اولین شورش بزرگ ۱۸۴۸ در سرزمینهای آلمانی در ۱۳ مارس ۱۸۴۸ در وین رخ داد.
17امپراتور فردیناند دستور شلیک به دانشجویان شورشی را صادر کرد
امپراتور فردیناند و مشاور ارشدش مترنیخ، نیروها را برای سرکوب تظاهرات هدایت کردند. هنگامی که تظاهرکنندگان به خیابانهای نزدیک کاخ رفتند، نیروها به سمت دانشجویان شلیک کردند و چندین نفر را کشتند. طبقه کارگر جدید وین به تظاهرات دانشجویی پیوست و یک قیام مسلحانه را شکل داد.
18لودویگ اول به نفع پسر ارشدش ماکسیمیلیان دوم از سلطنت کنارهگیری کرد
لودویگ سعی کرد چند اصلاحات جزئی انجام دهد، اما آنها برای فرونشاندن طوفان اعتراضات کافی نبودند. در ۱۶ مارس ۱۸۴۸، لودویگ اول به نفع پسر ارشدش ماکسیمیلیان دوم از سلطنت کنارهگیری کرد. لودویگ شکایت کرد که «من دیگر نمیتوانستم حکومت کنم و نمیخواستم قدرت خود را واگذار کنم».
19تظاهرات بزرگی در آلمان رخ داد
در ۱۸ مارس، تظاهرات بزرگی رخ داد. پس از شلیک دو گلوله، تظاهرکنندگان از ترس اینکه برخی از ۲۰ هزار سرباز علیه آنها استفاده شوند، سنگرها را برپا کردند و نبردی درگرفت تا اینکه ۱۳ ساعت بعد به نیروها دستور عقبنشینی داده شد و صدها کشته بر جای ماند.
20پروس منطقه لهستان بزرگ را به عنوان استان پوزن ضمیمه کرد
این واقعه در ۲۰ مارس ۱۸۴۸ آغاز شد و منجر به ضمیمه شدن منطقه لهستان بزرگ توسط پروس به عنوان استان پوزن گردید.
21پادشاه برای شرکت در مراسم تشییع جنازه دستهجمعی قربانیان غیرنظامی قیام در گورستان فریدریشهاین، از خیابانهای برلین عبور کرد
در ۲۱ مارس، پادشاه برای شرکت در مراسم تشییع جنازه دستهجمعی قربانیان غیرنظامی قیام در گورستان فریدریشهاین، از خیابانهای برلین عبور کرد. او و وزرا و ژنرالهایش پرچم سه رنگ انقلابی سیاه، قرمز و طلایی را بر تن داشتند. زندانیان لهستانی که به دلیل برنامهریزی برای شورش در سرزمینهای سابقاً لهستانی که اکنون تحت حاکمیت پروس بودند زندانی شده بودند، آزاد شدند و با تشویق مردم در شهر رژه رفتند.
22انقلاب در وین کاتالیزوری برای انقلاب در سراسر ایالتهای آلمان بود
انقلاب مارس در وین کاتالیزوری برای انقلاب در سراسر ایالتهای آلمان بود. مطالبات مردمی برای یک دولت منتخب نماینده و برای اتحاد آلمان مطرح شد.
23قیام لهستان بزرگ در سال ۱۸۴۸
قیام لهستان بزرگ در سال ۱۸۴۸ یا قیام پوزنان، یک شورش نظامی ناموفق لهستانیها علیه نیروهای پروس در دوران بهار ملتها بود.
24قانونی که حق رأی همگانی را مجاز میشمرد
در ۸ آوریل ۱۸۴۸، قانونی که حق رأی همگانی و یک سیستم انتخاباتی غیرمستقیم (دو مرحلهای) را مجاز میشمرد، توسط مجلس تصویب شد.
25فردیناند وزرای جدیدی منصوب کرد
فردیناند وزرای جدیدی که اسماً لیبرال بودند را منصوب کرد. دولت اتریش در اواخر آوریل ۱۸۴۸ پیشنویس قانون اساسی را تهیه کرد. مردم این را رد کردند، زیرا اکثریت از حق رأی محروم بودند.
26یک مجلس ملی مؤسسان در اواخر آوریل و اوایل مه انتخاب شد
یک مجلس ملی مؤسسان از ایالتهای مختلف آلمان در اواخر آوریل و اوایل مه ۱۸۴۸ انتخاب شد و در ۱۸ مه ۱۸۴۸ در کلیسای سنت پل در فرانکفورت آم ماین گرد هم آمد.
27فردریش انگلس در قیام بادن و پالاتینات شرکت کرد
فردریش انگلس در قیام بادن و پالاتینات شرکت کرد. در ۱۰ مه ۱۸۴۸، او و کارل مارکس از کلن آلمان سفر کردند تا وقایع منطقه را مشاهده کنند.
28مجلس ملی فرانکفورت تشکیل شد
در ۱۸ مه ۱۸۴۸، ۸۰۹ نماینده (که ۵۸۵ نفر از آنها انتخاب شده بودند) در کلیسای سنت پل در فرانکفورت نشستند تا مجلس ملی فرانکفورت را تشکیل دهند. کارل ماتی، روزنامهنگار راستمیانه، از جمله کسانی بود که به عنوان نماینده در مجلس ملی فرانکفورت انتخاب شد.
29مجلس منتخب دیگری برای اولین بار در برلین تشکیل جلسه داد
در ۲۲ مه ۱۸۴۸، مجلس منتخب دیگری برای اولین بار در برلین تشکیل جلسه داد. آنها تحت قانون ۸ آوریل ۱۸۴۸ انتخاب شده بودند که حق رأی همگانی و سیستم انتخاباتی دو مرحلهای را مجاز میشمرد.
30شهروندان وین به خیابانها بازگشتند
شهروندان وین از ۲۶ تا ۲۷ مه ۱۸۴۸ به خیابانها بازگشتند و برای آمادهسازی جهت حمله ارتش، سنگرها را برپا کردند. فردیناند و خانوادهاش به اینسبروک گریختند، جایی که چند ماه بعد را در محاصره دهقانان وفادار تیرول گذراندند.
31فردیناند دو بیانیه در ماههای مه و ژوئن صادر کرد
فردیناند دو بیانیه در ۱۶ مه ۱۸۴۸ و ۳ ژوئن ۱۸۴۸ صادر کرد که امتیازاتی به مردم میداد. او رژیم امپراتوری را به یک مجلس مؤسسان تبدیل کرد که توسط مردم انتخاب میشد. سایر امتیازات کمتر اساسی بودند و عموماً به سازماندهی مجدد و اتحاد آلمان میپرداختند.
32هرمان فون ناتسمر از شلیک به نیروهای شورشی خودداری کرد
هرمان فون ناتسمر افسر سابق پروسی بود که مسئول زرادخانه برلین بود. ناتسمر با امتناع از شلیک به نیروهای شورشی که در ۱۴ ژوئن ۱۸۴۸ به زرادخانه حمله کردند، به قهرمان شورشیان در سراسر آلمان تبدیل شد.
33مبارزه برای حقوق اساسی
دموکراتهای پالاتینات و سراسر آلمان، قیام بادن-پالاتینات را بخشی از مبارزه گستردهتر تمام آلمانیها برای حقوق اساسی میدانستند. فرانتس زیگل، ستوان دوم ارتش بادن، یک دموکرات و حامی دولت موقت، طرحی را برای حفاظت از جنبش اصلاحات در کارلسروهه و پالاتینات تدوین کرد.
34فردیناند به وین بازگشت
فردیناند در ۱۲ اوت ۱۸۴۸ از اینسبروک به وین بازگشت. اندکی پس از بازگشت او، طبقه کارگر در ۲۱ اوت ۱۸۴۸ دوباره به خیابانها آمدند تا به بیکاری بالا و فرمان دولت برای کاهش دستمزدها اعتراض کنند.
35نیروهای اتریشی به روی تظاهرکنندگان غیرمسلح آتش گشودند
در ۲۳ اوت ۱۸۴۸، نیروهای اتریشی به روی تظاهرکنندگان غیرمسلح آتش گشودند و چندین نفر را هدف قرار دادند.
36فردیناند تصمیم گرفت نیروهای اتریشی و کروات را برای سرکوب شورش دموکراتیک به مجارستان بفرستد
در اواخر سپتامبر ۱۸۴۸، امپراتور فردیناند، که پادشاه فردیناند پنجم مجارستان نیز بود، تصمیم گرفت نیروهای اتریشی و کروات را برای سرکوب یک شورش دموکراتیک به مجارستان بفرستد.
37مارکس و انگلس و کارل لودویگ به عنوان عضوی از دولت موقت در بادن و پالاتینات خدمت میکردند
در اواخر سال ۱۸۴۸، مارکس و انگلس قصد داشتند با کارل لودویگ یوهان دِستر، که در آن زمان به عنوان عضوی از دولت موقت در بادن و پالاتینات خدمت میکرد، دیدار کنند. او یک پزشک، دموکرات و سوسیالیست بود که عضو شاخه کلن اتحادیه کمونیستها بود.
38نیروهای اتریشی توسط مجارها شکست خوردند
در ۲۹ سپتامبر ۱۸۴۸، نیروهای اتریشی توسط نیروهای انقلابی مجارستان شکست خوردند.
39شهروندان وین علیه اقدامات امپراتور تظاهرات کردند
از ۶ تا ۷ اکتبر ۱۸۴۸، شهروندان وین علیه اقدامات امپراتور در برابر نیروهای مجارستان تظاهرات کردند.
40دِستر به عضویت کمیته مرکزی دموکراتهای آلمان انتخاب شد
دِستر به همراه رایشنباخ و هگزامر در دومین کنگره دموکراتیک که از ۲۶ تا ۳۰ اکتبر ۱۸۴۸ در برلین برگزار شد، به عضویت کمیته مرکزی دموکراتهای آلمان انتخاب شد.
41امپراتور فردیناند به اولوموتس در موراویا گریخت
امپراتور فردیناند اول به اولوموتس در موراویا گریخت. در ۲ دسامبر ۱۸۴۸، فردیناند به نفع برادرزادهاش فرانتس یوزف از سلطنت کنارهگیری کرد.
42قانون اساسی در ماه دسامبر اجرایی شد
پادشاه فردریک ویلیام چهارم پروس، یکجانبه یک قانون اساسی سلطنتطلبانه را برای تضعیف نیروهای دموکراتیک تحمیل کرد. این قانون اساسی در ۵ دسامبر ۱۸۴۸ اجرایی شد.
43مجلس برلین منحل شد
در ۵ دسامبر ۱۸۴۸، مجلس برلین منحل و با مجلس دو مجلسی که تحت قانون اساسی سلطنتطلبانه مجاز بود، جایگزین شد. این مجلس از یک مجلس اعیان (Herrenhaus) و یک مجلس نمایندگان (Landtag) تشکیل شده بود.
44انقلاب ۱۸۴۸ اصلاحاتی را در دولت ساکسونی به همراه آورد
انقلاب ۱۸۴۸ اصلاحات مردمی بیشتری را در دولت ساکسونی به همراه آورد.
45خردهبورژوازی لیبرال رهبری قیامهای ۱۸۴۸ را بر عهده داشت
تا سال ۱۸۴۸، یک طبقه کارگر صنعتی بزرگ، یعنی پرولتاریا، شکل گرفته بود و به لطف فرانسه ناپلئونی، سطح آموزش نسبتاً بالا بود و از نظر سیاسی فعال بود. در حالی که در سایر ایالتهای آلمان، خردهبورژوازی لیبرال رهبری قیامهای ۱۸۴۸ را بر عهده داشت، در راینلند، پرولتاریا از اوایل سال ۱۸۴۰ منافع خود را آشکارا علیه بورژوازی مطرح میکرد.
46پروس راینلند را به عنوان بخشی از «پروس غربی» کنترل میکرد
در سال ۱۸۴۸، پروس راینلند را به عنوان بخشی از «پروس غربی» کنترل میکرد، چرا که اولین بار در سال ۱۶۱۴ قلمرویی را در این منطقه به دست آورده بود.
47«حقوق اساسی برای مردم آلمان»
در دسامبر ۱۸۴۸، «حقوق اساسی برای مردم آلمان» حقوق برابر همه شهروندان در برابر قانون را اعلام کرد.
48اشراف و ژنرالهای پروسی قدرت را در برلین بازپس گرفتند
تا اواخر سال ۱۸۴۸، اشراف و ژنرالهای پروسی قدرت را در برلین بازپس گرفته بودند. آنها در جریان حوادث ماه مارس به طور دائم شکست نخورده بودند، بلکه فقط به طور موقت عقبنشینی کرده بودند.
49انقلاب ۱۸۴۸ در تلاش خود برای متحد کردن ایالتهای آلمانیزبان شکست خورد
انقلاب ۱۸۴۸ در تلاش خود برای متحد کردن ایالتهای آلمانیزبان شکست خورد، زیرا مجلس فرانکفورت بازتابدهنده منافع بسیار متفاوت طبقات حاکم آلمان بود. اعضای آن قادر به تشکیل ائتلاف و پیشبرد اهداف مشخص نبودند.
50قیام ماه مه در درسدن
در درسدن، پایتخت پادشاهی ساکسونی، مردم به خیابانها آمدند و از پادشاه فردریک آگوستوس دوم ساکسونی خواستند که به اصلاحات انتخاباتی، عدالت اجتماعی و تدوین قانون اساسی تن دهد.
51پیشنویس قانون اساسی پاولسکیرشنفِرفاسونگ سرانجام تصویب شد
در ۲۸ مارس ۱۸۴۹، پیشنویس قانون اساسی پاولسکیرشنفِرفاسونگ سرانجام تصویب شد. آلمان جدید قرار بود یک سلطنت مشروطه باشد و مقام رئیس دولت («امپراتور آلمانیها») موروثی بوده و توسط پادشاه وقت پروس اداره شود.
52هیئتی از مجلس ملی با پادشاه فردریک ویلیام چهارم دیدار کرد
در ۲ آوریل ۱۸۴۹، هیئتی از مجلس ملی با پادشاه فردریک ویلیام چهارم در برلین دیدار کرد و تاج امپراتوری را تحت این قانون اساسی جدید به او پیشنهاد داد.
53نشست انجمنهای دموکراتیک مردمی در کایزرسلاوترن برگزار شد
در ۱ مه ۱۸۴۹، نشستی از انجمنهای دموکراتیک مردمی در کایزرسلاوترن برگزار شد. حدود ۱۲۰۰۰ نفر با این شعار گرد هم آمدند: «اگر دولت سرکش شود، شهروندان پالاتینات مجریان قانون خواهند شد.»
54«کمیته ایالتی برای دفاع و اجرای قانون اساسی»
در ۲ مه، آنها تصمیم گرفتند یک «کمیته ایالتی ده نفره برای دفاع و اجرای قانون اساسی» تشکیل دهند. آنها مانند آنچه در بادن رخ داده بود، جمهوری اعلام نکردند.
55قیامها در البرفلد آغاز شد
خیزش انقلابی در بهار ۱۸۴۹ احیا شد و قیامها در ۶ مه ۱۸۴۹ در البرفلد در راینلند آغاز گردید.
56آیزنشتوک نماینده مرجع مرکزی برای پالاتینات
در ۷ مه ۱۸۴۹، برنهارد آیزنشتوک، نماینده مرجع مرکزی برای پالاتینات، کمیته دفاع را مشروعیت بخشید. او در ۱۱ مه به دلیل فراتر رفتن از اختیاراتش برکنار شد.
57واگنر برای جلوگیری از دستگیری، درسدن را به مقصد سوئیس ترک کرد
در ۹ مه ۱۸۴۹، واگنر به همراه رهبران قیام، درسدن را برای جلوگیری از دستگیری به مقصد سوئیس ترک کرد. او چندین سال را در تبعید در خارج از کشور، در سوئیس، ایتالیا و پاریس گذراند. سرانجام، دولت ممنوعیت علیه او را لغو کرد و او به آلمان بازگشت.
58آهنگساز آلمانی ریچارد واگنر در انقلاب درسدن مشارکت کرد
آهنگساز آلمانی ریچارد واگنر با شور و اشتیاق در انقلاب درسدن مشارکت کرد و از جنبش دموکراتیک-جمهوریخواه حمایت نمود. بعداً در جریان قیام ماه مه در درسدن از ۳ تا ۹ مه ۱۸۴۹، او از دولت موقت حمایت کرد.
59قیامهایی در شهرهای راین رخ داد
در ۹ مه ۱۸۴۹، قیامهایی در شهرهای راین شامل البرفلد، دوسلدورف، ایزرلون و زولینگن رخ داد.
60قیام در دوسلدورف سرکوب شد
قیام در دوسلدورف روز بعد، ۱۰ مه ۱۸۴۹، سرکوب شد.
61فردریک انگلس در قیام فعال بود
کارگران زولینگن به زرادخانه در گِرفرات حمله کردند و سلاح و فشنگ برای شورشیان به دست آوردند. فردریک انگلس از ۱۱ مه ۱۸۴۹ تا پایان شورش در قیام البرفلد فعال بود.
62گروهی از کارگران و دموکراتها از ترییر و شهرکهای همجوار به زرادخانه پروم حمله کردند
از ۱۷ تا ۱۸ مه ۱۸۴۹، گروهی از کارگران و دموکراتها از ترییر و شهرکهای همجوار برای به دست آوردن سلاح برای شورشیان، به زرادخانه پروم حمله کردند.
63تعطیلی روزنامه
انگلس و مارکس سردبیران «نویه راینیشه سایتونگ» شدند. کمتر از یک سال بعد، در ۱۹ مه ۱۸۴۹، مقامات پروس این روزنامه را به دلیل حمایت از اصلاحات قانون اساسی تعطیل کردند.
64دوک بزرگ مجبور به ترک کارلسروهه شد
در مه ۱۸۴۹، دوک بزرگ مجبور شد کارلسروهه در بادن را ترک کند و از پروس درخواست کمک نماید. دولتهای موقت در هر دو منطقه پالاتینات و بادن اعلام شدند.
در بادن، شرایط برای دولت موقت ایدهآل بود: مردم و ارتش هر دو به شدت از تغییرات قانون اساسی و اصلاحات دموکراتیک در دولت حمایت میکردند.
65احیای فعالیتهای انقلابی در بادن رخ داد
در مه ۱۸۴۹، احیای فعالیتهای انقلابی در بادن رخ داد. از آنجا که این موضوع ارتباط نزدیکی با قیام در پالاتینات آلمان داشت، در بخش زیر با عنوان «پالاتینات» توصیف شده است.
66اتریش و پروس نمایندگان خود را از مجلس فراخواندند
اتریش و پروس نمایندگان خود را از مجلس که چیزی بیش از یک باشگاه بحث و گفتگو نبود، فراخواندند. اعضای رادیکال مجبور شدند به اشتوتگارت بروند، جایی که از ۶ تا ۱۸ ژوئن به عنوان یک مجلس ناقص (rump parliament) نشست داشتند تا اینکه آن هم توسط نیروهای وورتمبرگ متفرق شد.
67انگلس به گروه ۸۰۰ نفره کارگرانی پیوست که به عنوان یک سپاه نظامی تشکیل میشدند
در ۱۳ ژوئن ۱۸۴۹، انگلس به گروه ۸۰۰ نفرهای از کارگران پیوست که توسط آگوست ویلیش، افسر سابق ارتش پروس، به عنوان یک سپاه نظامی تشکیل میشدند. او همچنین عضو اتحادیه کمونیستها بود و از تغییرات انقلابی در آلمان حمایت میکرد.
68قیام پالاتینات
قیام پالاتینات شورشی بود که در مه و ژوئن ۱۸۴۹ در پالاتینات راین، که در آن زمان قلمرویی برونبوم از پادشاهی باواریا بود، رخ داد.
این قیام که با شورشهای آن سوی رود راین در بادن مرتبط بود، بخشی از کارزار گسترده قانون اساسی امپراتوری محسوب میشد. انقلابیون برای دفاع از قانون اساسی و همچنین جدایی از پادشاهی باواریا تلاش میکردند.
69یوزف مارتین رایشارد به عنوان نماینده در مجلس فرانکفورت منصوب شد
دولت موقت ابتدا یوزف مارتین رایشارد، وکیل، دموکرات و نماینده مجلس فرانکفورت را به عنوان رئیس بخش نظامی در پالاتینات منصوب کرد.
70پروسیها این ارتش انقلابی را شکست دادند
پروسیها این ارتش انقلابی را شکست دادند و بازماندگان سپاه ویلیش از مرز عبور کرده و به امنیت سوئیس پناه بردند. انگلس تا ۲۵ ژوئیه ۱۸۴۹ به سوئیس نرسید. او خبر زنده ماندن خود را برای مارکس و دوستان و رفقایش در لندن، انگلستان فرستاد.
71نیروهای پروس قیام را سرکوب کردند
نیروهای پروس در اوت ۱۸۴۹ وارد شدند و قیام را سرکوب کردند. انگلس و برخی دیگر به کایزرسلاوترن گریختند.
72قیام البرفلد
قیام البرفلد یکی از جنبشهای انقلابی در آلمان در سال ۱۸۴۹ و بخشی از کارزار قانون اساسی آلمان بود.
73دولت پروس بخش بزرگی از ذخیره ارتش - لاندور در وستفالیا و راینلند - را فراخواند
در بهار ۱۸۴۹، دولت پروس بخش بزرگی از ذخیره ارتش - لاندور در وستفالیا و راینلند - را فراخواند. با این اقدام مخالفت شد: دستور فراخوان لاندور شامل تمام مردان زیر ۴۰ سال میشد و چنین فراخوانی تنها در زمان جنگ مجاز بود، نه در زمان صلح که غیرقانونی تلقی میشد.