تولد
شناختهشدهترین نسخه از این داستان این است که بابی متعلق به جان گری بود و بابی در ۴ مه ۱۸۵۵ متولد شد.
null
تاریخ گریفرایرز بابی
جمعه مه 4, 1855 تا یکشنبه ژانویه 14, 1872
Scotland
گریفرایرز بابی (۴ مه ۱۸۵۵ – ۱۴ ژانویه ۱۸۷۲) یک سگ نژاد اسکای تریر بود که در قرن نوزدهم در ادینبرو به دلیل ۱۴ سال نگهبانی از قبر صاحبش تا زمان مرگ خود در ۱۴ ژانویه ۱۸۷۲ به شهرت رسید. این داستان همچنان در اسکاتلند از طریق چندین کتاب و فیلم بسیار شناختهشده است. یک مجسمه یادبود برجسته و قبرهای اطراف آن، از جاذبههای گردشگری محسوب میشوند.
مرگ جان گری
هنگامی که جان گری درگذشت، در گورستان گریفرایرز کرکیارد، که اطراف کلیسای گریفرایرز در بخش قدیمی شهر ادینبرو قرار دارد، دفن شد. بابی پس از آن در سطح محلی مشهور شد و باقی عمر خود را بر روی قبر صاحبش سپری کرد.
مدیر انجمن اسکاتلندی پیشگیری از ظلم به حیوانات، هزینه مجوز بابی را پرداخت کرد و به سگ قلادهای داد
در سال ۱۸۶۷، لرد پرووست ادینبرو، سر ویلیام چمبرز، که مدیر انجمن اسکاتلندی پیشگیری از ظلم به حیوانات نیز بود، هزینه مجوز بابی را پرداخت کرد و به این سگ قلادهای داد که اکنون در موزه ادینبرو نگهداری میشود.
مرگ
گفته میشود بابی به مدت ۱۴ سال کنار قبر نشسته بود. او در سال ۱۸۷۲ درگذشت و کالبدشکافی توسط پروفسور توماس والی از کالج دامپزشکی ادینبرو نشان داد که او بر اثر سرطان فک مرده است.
بابی در نزدیکی قبر جان گری دفن شد
بابی درست در داخل دروازه گورستان گریفرایرز کرکیارد، نه چندان دور از قبر جان گری دفن شد.
فواره گریفرایرز بابی
یک سال بعد، لیدی بردِت-کوتس، نیکوکار انگلیسی، مجذوب این داستان شد و یک فواره آبخوری که مجسمه بابی (سفارش داده شده به مجسمهساز ویلیام برودی) بر فراز آن قرار داشت را در تقاطع پل جورج چهارم و کندلمیکر رو (روبروی ورودی گورستان) برای یادبود او بنا کرد. فواره گریفرایرز بابی در ادینبرو شامل مجسمهای در اندازه واقعی از گریفرایرز بابی است که توسط ویلیام برودی در سال ۱۸۷۲ ساخته شد. هزینه آن توسط یک اشرافزاده محلی، بارونس بردِت-کوتس، پرداخت شد و در ۱۵ نوامبر ۱۸۷۳ رونمایی گردید.
پرسشها
پرسشها درباره صحت این داستان جدید نیستند. در مقالهای در روزنامه «اسکاتسمن» با عنوان «گریفرایرز بابی: وفاداری یک سگ» (۱۱ اوت ۱۹۳۴)، عضو شورا ویلسون مکلارن به پرسشهای معاصر درباره صحت داستانها پاسخ میدهد و گفتگوی خود در سال ۱۸۷۱ با «آقای تریل» از «کافیشاپ تریل» در مورد سگی که خودش در آن زمان به آن غذا میداد را شرح میدهد، به خوانندگان درباره داستانی که آقای تریل به او گفته بود اطمینان میدهد و واکنشهای سال ۱۸۸۹ به پرسشهای مربوط به صحت داستان را توصیف میکند. درک دشواری تعیین صحت این داستان از دو نامه متضاد به روزنامه اسکاتسمن در ۸ فوریه ۱۸۸۹ (بخشی از بحثی که مکلارن به آن اشاره کرد) به دست میآید؛ هر دو نامه از سوی افرادی است که ادعای ارتباط نزدیک با کلیسای گریفرایرز را داشتند و هر دو ادعا میکردند که سگ را شخصاً میشناختند، اما دیدگاههای متضادی درباره صحت داستانها داشتند.
بنای یادبود گرانیت قرمز
یک بنای یادبود از گرانیت قرمز توسط انجمن کمک به سگهای اسکاتلند در نزدیکی قبر بابی نصب شد و در ۱۳ مه ۱۹۸۱ توسط دوک گلاستر رونمایی گردید.