توسعه اردوگاه‌ها

فرمان هیتلر که در دسامبر ۱۹۳۷ صادر شد، اجازه حبس هر کسی را که توسط رژیم به عنوان یک عضو نامطلوب جامعه تلقی می‌شد، می‌داد. این شامل یهودیان، کولی‌ها، کمونیست‌ها و افرادی از هر وابستگی فرهنگی، نژادی، سیاسی یا مذهبی دیگر بود که توسط نازی‌ها به عنوان اونترمنش (زیر انسان) تلقی می‌شدند. بنابراین، اردوگاه‌ها به مکانیزمی برای مهندسی اجتماعی و نژادی تبدیل شدند. با شروع جنگ جهانی دوم در پاییز ۱۹۳۹، شش اردوگاه وجود داشت که حدود ۲۷۰۰۰ زندانی را در خود جای داده بود. آمار مرگ و میر بالا بود.

ممکن است دارای خطا باشد.