جنگ‌های سی‌ساله

جنگ‌های سی‌ساله جنگی بود که عمدتاً در اروپای مرکزی بین سال‌های ۱۶۱۸ و ۱۶۴۸ رخ داد. این جنگ یکی از مخرب‌ترین درگیری‌ها در تاریخ بشر بود که منجر به هشت میلیون کشته نه تنها در اثر درگیری‌های نظامی، بلکه در اثر خشونت، قحطی و طاعون شد. تلفات به طور عمده و نامتناسبی از ساکنان امپراتوری مقدس روم بودند و بقیه عمدتاً کشته‌شدگان نبرد از ارتش‌های خارجی بودند. درگیری‌های مرگبار اروپا را ویران کرد؛ ۲۰ درصد از کل جمعیت آلمان در طول این درگیری جان باختند و در کریدوری بین پومرانی و جنگل سیاه، تلفات تا ۵۰ درصد رسید. از نظر تلفات و ویرانی‌های متناسب آلمان، این جنگ تنها با دوره ژانویه تا مه ۱۹۴۵ در طول جنگ جهانی دوم قابل مقایسه است. یکی از نتایج ماندگار آن پان‌ژرمنیسم قرن نوزدهم بود، زمانی که به عنوان نمونه‌ای از خطرات آلمانِ تجزیه‌شده عمل کرد و به توجیهی کلیدی برای ایجاد امپراتوری آلمان در سال ۱۸۷۱ تبدیل شد (اگرچه امپراتوری آلمان بخش‌های آلمانی‌زبان امپراتوری اتریش-مجارستان را شامل نمی‌شد). هنگامی که بوهمی‌ها علیه امپراتور شورش کردند، نتیجه فوری آن مجموعه‌ای از درگیری‌ها بود که به جنگ‌های سی‌ساله (۱۶۱۸–۱۶۴۸) معروف شد و امپراتوری را ویران کرد. قدرت‌های خارجی، از جمله فرانسه و سوئد، در این درگیری مداخله کردند و کسانی را که با قدرت امپراتوری می‌جنگیدند تقویت کردند، اما همچنین قلمرو قابل توجهی را برای خود تصرف کردند. این درگیری طولانی چنان امپراتوری را تضعیف کرد که هرگز قدرت خود را بازنیافت.

ممکن است دارای خطا باشد.