1جنگ اول تریاک
جزیره هنگ کنگ برای اولین بار در سال ۱۸۴۲ در جریان جنگ اول تریاک به عنوان یک مستعمره سلطنتی از امپراتوری چینگ به بریتانیا واگذار شد.
2درخواست جمهوری خلق چین
در سالهای پایانی دهه ۱۹۷۰ تا اوایل دهه ۱۹۸۰، با نزدیک شدن به پایان دوره اجاره قلمروهای جدید، مسئله حاکمیت هنگ کنگ در صحنه سیاسی این منطقه مطرح شد. هنگ کنگ و ماکائو هر دو در ۲ نوامبر ۱۹۷۲ به درخواست جمهوری خلق چین (PRC) از فهرست سرزمینهای غیرخودمختار سازمان ملل متحد که در آن سرزمینهای موجود در فهرست حق استقلال داشتند، حذف شدند.
3اعلامیه مشترک چین و بریتانیا
در سال ۱۹۸۴، دولتهای بریتانیا و چین اعلامیه مشترک چین و بریتانیا را امضا کردند که در آن تصریح شده بود حاکمیت هنگ کنگ باید در ۱ ژوئیه ۱۹۹۷ به جمهوری خلق چین منتقل شود و هنگ کنگ باید تحت اصل «یک کشور، دو سیستم» از «درجه بالایی از خودمختاری» برخوردار باشد.
4سرکوب میدان تیانآنمن
از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۷، هنگ کنگ شاهد مهاجرت گسترده به کشورهای خارجی بود، بهویژه در پی سرکوب میدان تیانآنمن در سال ۱۹۸۹، که در آن بیش از یک میلیون هنگ کنگی برای حمایت از دانشجویان معترض در پکن به خیابانها آمدند. حادثه تیانآنمن در سال ۱۹۸۹ احساسات ضد پکن را تقویت کرد و همچنین منجر به ظهور جنبش دموکراسیخواه محلی شد که خواستار سرعت بخشیدن به دموکراتیزاسیون قبل و بعد از سال ۱۹۹۷ بود.
5پس از اعتراض بیش از ۵۰۰ هزار نفر علیه قانونگذاری امنیت ملی طبق ماده ۲۳ قانون اساسی
از سال ۱۹۹۷، اجرای ماده ۴۵ و ماده ۶۸ قانون اساسی هنگ کنگ که بیان میدارد مدیر اجرایی (CE) و شورای قانونگذاری (LegCo) باید با رأی عمومی انتخاب شوند، بر دستور کار سیاسی هنگ کنگ مسلط بوده است. اردوگاه طرفدار دموکراسی، یکی از دو جریان سیاسی بزرگ در این قلمرو، از دهه ۱۹۸۰ خواستار اجرای زودهنگام رأی عمومی بوده است. پس از اعتراض بیش از ۵۰۰ هزار نفر علیه قانونگذاری امنیت ملی طبق ماده ۲۳ قانون اساسی در ۱ ژوئیه ۲۰۰۳، کمیته دائمی کنگره ملی خلق (NPCSC) در آوریل ۲۰۰۴، برگزاری انتخابات با رأی عمومی قبل از سال ۲۰۱۲ را رد کرد.
6ساخت بخش هنگ کنگی خط آهن سریعالسیر به گوانگژو (XRL) به مجموعهای از اعتراضات گسترده منجر شد
در سالهای ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰، ساخت بخش هنگ کنگی خط آهن سریعالسیر به گوانگژو (XRL) به مجموعهای از اعتراضات گسترده منجر شد. بسیاری از معترضان دولت هنگ کنگ را متهم کردند که ۶۹.۹ میلیارد دلار هنگ کنگ (۹ میلیارد دلار آمریکا) را صرف یک راهآهن غیرضروری تنها برای خشنود کردن پکن کرده است.
7ظهور احساسات محلیگرایی
در سال ۲۰۱۱، احساسات محلیگرایی ظهور کرد که برخی از آنها موضع بومیگرایانه ضد مهاجرت اتخاذ کردند، زیرا میترسیدند مهاجران جدید چینی، گردشگران و تاجران موازی، نهادهای مستقر و آداب و رسوم اجتماعی هنگ کنگ را تهدید کنند. کتاب «دولت-شهر هنگ کنگ» نوشته چین وان که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد و از دیدگاه «محلیگرایی» دفاع میکرد و خواستار کنار گذاشتن «احساسات ملیگرایانه چینی» بود، بحثهای عمومی شدیدی را برانگیخت و در میان نسل جوان محبوب شد.
8طرح دولت برای اجرای آموزش اخلاقی و ملی جنجالبرانگیز شد زیرا متهم به ستایش حزب کمونیست چین و ایدئولوژی ملیگرایانه چینی و در عین حال محکوم کردن دموکراسی و «ارزشهای غربی» بود
برخی نیز نگران بودند که این طرح به نفع ارتش آزادیبخش خلق برای بسیج سریعتر نیروهایش باشد. در سال ۲۰۱۲، طرح دولت برای اجرای آموزش اخلاقی و ملی جنجالبرانگیز شد زیرا متهم به ستایش حزب کمونیست چین و ایدئولوژی ملیگرایانه چینی و در عین حال محکوم کردن دموکراسی و «ارزشهای غربی» بود.
9کمیته دائمی کنگره ملی خلق (NPCSC) محدودیتهایی را برای روش انتخاب مدیر اجرایی تعیین کرد
در ۳۱ اوت ۲۰۱۴، کمیته دائمی کنگره ملی خلق (NPCSC) محدودیتهایی را برای روش انتخاب مدیر اجرایی تعیین کرد که بر اساس آن هر نامزد باید توسط یک کمیته نامزدی تحت کنترل پکن غربالگری شود تا بتواند در انتخابات شرکت کند. تصمیم سال ۲۰۱۴ NPCSC باعث یک اعتراض تاریخی ۷۹ روزه شد که به «انقلاب چتر» معروف شد.
10ناآرامیهای مدنی مونگ کوک بین پلیس و معترضان رخ داد
در ۸ فوریه در طول تعطیلات سال نو چینی ۲۰۱۶، ناآرامیهای مدنی مونگ کوک به دنبال سرکوب دستفروشان غیرمجاز توسط دولت، بین پلیس و معترضان رخ داد. پلیس از باتوم و اسپری فلفل استفاده کرد و دو تیر هوایی هشداردهنده شلیک شد، در حالی که معترضان بطریهای شیشهای، آجر، گلدان و سطلهای زباله را به سمت پلیس پرتاب کردند و در خیابانها آتشسوزی به راه انداختند. شرکتکننده اصلی در این رویداد، گروه «بومیان هنگ کنگ»، یک گروه سیاسی با گرایشهای استقلالطلبانه، توسط ژانگ شیائومینگ، مدیر دفتر رابط چین در هنگ کنگ، به عنوان «تجزیهطلبان رادیکال» که «متمایل به تروریسم» هستند، معرفی شد.
11حزب ملی هنگ کنگ
حزب ملی هنگکنگ، اولین حزبی که آشکارا از استقلال هنگکنگ و جمهوری هنگکنگ حمایت میکرد، در ۲۸ مارس ۲۰۱۶ تأسیس شد و با حملات دولتهای پکن و منطقه ویژه اداری (SAR) مواجه شد. دفتر امور هنگکنگ و ماکائو در شورای دولتی با صدور بیانیهای این حزب را محکوم کرد و گفت که این حزب «به حاکمیت و امنیت کشور آسیب رسانده، رفاه و ثبات هنگکنگ و منافع اصلی هنگکنگ را به خطر انداخته است...»
12دموسیستو
دموسیستو، یک حزب سیاسی که عمدتاً توسط رهبران سابق دانشجویی مانند جاشوا وانگ و ناتان لا در جریان اعتراضات اشغال ۲۰۱۴ رهبری میشد و در ۱۰ آوریل ۲۰۱۶ تأسیس شد، خواستار برگزاری همهپرسی برای تعیین حاکمیت هنگکنگ پس از سال ۲۰۴۷ شد؛ زمانی که اصل «یک کشور، دو سیستم» که در بیانیه مشترک چین و بریتانیا و قانون اساسی هنگکنگ وعده داده شده بود، منقضی میشود.
13فعالان طرفدار استقلال هنگکنگ تجمعی را آغاز کردند
در ۵ اوت، فعالان طرفدار استقلال هنگکنگ تجمعی را آغاز کردند که «اولین تجمع طرفدار استقلال در هنگکنگ» نامیده شد و حدود ۲۵۰۰ نفر را به خود جذب کرد.
14انتخابات شورای قانونگذاری ۲۰۱۶، شش فعال طرفدار استقلال رد صلاحیت شدند
در انتخابات شورای قانونگذاری سال ۲۰۱۶، شش فعال طرفدار استقلال، از جمله ادوارد لئونگ از حزب بومیان هنگکنگ و چان هو-تین از حزب ملی هنگکنگ، توسط کمیسیون امور انتخاباتی (EAC) رد صلاحیت شدند. دولت استدلال کرد که مواضع طرفدار استقلال آنها با ماده ۱ قانون اساسی که بیان میکند هنگکنگ بخشی جداییناپذیر از چین است و همچنین بخش ۴۰ قانون شورای قانونگذاری (فصل ۵۴۲) که همه نامزدها را ملزم به حمایت از قانون اساسی و وفاداری به منطقه ویژه اداری هنگکنگ میکند، مطابقت ندارد.
15در جلسه افتتاحیه شورای قانونگذاری، دو قانونگذار از حزب یانگاسپیریشن، باجیو لئونگ و یائو وای-چینگ، از سوگند یاد کردن به عنوان فرصتی برای بیان اظهارات طرفدار استقلال استفاده کردند
در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۶ در جلسه افتتاحیه شورای قانونگذاری، دو قانونگذار از حزب یانگاسپیریشن، باجیو لئونگ و یائو وای-چینگ، از سوگند یاد کردن به عنوان فرصتی برای بیان اظهارات طرفدار استقلال استفاده کردند. این دو ادعا کردند که «به عنوان عضوی از شورای قانونگذاری، تمام تلاش خود را برای پاسداری از منافع ملت هنگکنگ به کار خواهم بست»، بنر «هنگکنگ چین نیست» را به نمایش گذاشتند، کلمات خود را در سوگند گنجاندند و «جمهوری خلق چین» را به اشتباه و با توهین تلفظ کردند.
16کمیته دائمی کنگره ملی خلق (NPCSC) ماده ۱۰۴ قانون اساسی هنگکنگ را تفسیر کرد تا مفاد مربوط به سوگند وفاداری قانونگذاران به هنگکنگ به عنوان بخشی از چین هنگام تصدی مسئولیت را «شفافسازی» کند
سوگند آنها توسط کنت چن، دبیرکل شورای قانونگذاری، باطل اعلام شد و متعاقباً توسط دولت در دادگاه به چالش کشیده شد. در ۷ نوامبر ۲۰۱۶، کمیته دائمی کنگره ملی خلق (NPCSC) ماده ۱۰۴ قانون اساسی هنگکنگ را تفسیر کرد تا مفاد مربوط به سوگند وفاداری قانونگذاران به هنگکنگ به عنوان بخشی از چین هنگام تصدی مسئولیت را «شفافسازی» کند. سخنگوی دفتر امور هنگکنگ و ماکائو اعلام کرد که «[پکن] مطلقاً به هیچکس اجازه نخواهد داد که در هنگکنگ از جداییطلبی حمایت کند و به هیچ فعال طرفدار استقلالی اجازه ورود به نهادهای دولتی را نخواهد داد.»
17چهار قانونگذار توسط دادگاه از سمت خود برکنار شدند
پس از رد صلاحیت دو قانونگذار، دولت موج دوم چالش حقوقی را علیه چهار قانونگذار طرفدار دموکراسی دیگر که از مراسم سوگند استفاده کرده بودند، آغاز کرد؛ از جمله ناتان لا از حزب دموسیستو و لائو سیو-لای که کمپینهای خود را با شعار «حق تعیین سرنوشت» پیش برده بودند. در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۷، این چهار قانونگذار توسط دادگاه از سمت خود برکنار شدند.
18مسئله استقلال هنگکنگ با ظاهر شدن بنرهای درخواست استقلال در دانشگاه چینی هنگکنگ (CUHK) در آستانه سال تحصیلی جدید، بازگشت پرسر و صدایی داشت
در ۴ سپتامبر ۲۰۱۷، مسئله استقلال هنگکنگ با ظاهر شدن بنرهای درخواست استقلال در دانشگاه چینی هنگکنگ (CUHK) در آستانه سال تحصیلی جدید، بازگشت پرسر و صدایی داشت. کارکنان دانشگاه به سرعت آنها را حذف کردند.
19کری لم، مدیر اجرایی، بنرها و پوسترهای طرفدار استقلال را محکوم کرد و تأکید کرد که پیام دانشجویان برخلاف اصل «یک کشور، دو سیستم» و قانون اساسی است
در ۱۱ سپتامبر، کری لم، مدیر اجرایی، بنرها و پوسترهای طرفدار استقلال را محکوم کرد و تأکید کرد که پیام دانشجویان برخلاف اصل «یک کشور، دو سیستم» و قانون اساسی است. او گفت: «من ظهور مداوم چنین اظهاراتی در پردیسهای دانشگاهی را که ناقض حاکمیت، تمامیت ارضی و منافع توسعه کشور ما است، محکوم میکنم.» او همچنین اصرار داشت که آزادی آکادمیک و استقلال دانشگاه بهانهای برای ترویج مغالطهها نیست.
20ده رئیس دانشگاه در هنگکنگ در بیانیهای مشترک «سوءاستفادههای اخیر» از آزادی بیان را محکوم کردند
در ۱۵ سپتامبر، ده رئیس دانشگاه در هنگکنگ، شامل دانشگاه شهر هنگکنگ، دانشگاه باپتیست هنگکنگ، دانشگاه شوه یان هنگکنگ، دانشگاه لینگنان، دانشگاه چینی هنگکنگ، دانشگاه آموزش هنگکنگ، دانشگاه پلیتکنیک هنگکنگ، دانشگاه علم و صنعت هنگکنگ، دانشگاه آزاد هنگکنگ و دانشگاه هنگکنگ، در بیانیهای مشترک «سوءاستفادههای اخیر» از آزادی بیان را محکوم کردند و افزودند که هیچیک از دانشگاهها از استقلال هنگکنگ حمایت نمیکنند زیرا این امر با قانون اساسی مغایرت دارد.
21انتخابات میاندورهای شورای قانونگذاری در مارس ۲۰۱۸ برای چهار کرسی خالی مانده توسط قانونگذاران رد صلاحیتشده به دلیل جنجال سوگند
در انتخابات میاندورهای شورای قانونگذاری مارس ۲۰۱۸ برای چهار کرسی که به دلیل جنجال بر سر ادای سوگند توسط قانونگذاران رد صلاحیتشده خالی مانده بود، سه نامزد توسط مسئولان بازگشت کمیسیون امور انتخاباتی (EAC) رد صلاحیت شدند، از جمله اگنس چو از حزب دموستو، به این دلیل که او «نمیتواند الزامات قوانین انتخاباتی مربوطه را رعایت کند، زیرا حمایت یا ترویج 'حق تعیین سرنوشت' با محتوای اعلامیهای که قانون از نامزد میخواهد برای حمایت از قانون اساسی و وفاداری به [منطقه ویژه اداری هنگ کنگ] امضا کند، مغایرت دارد».
22جنجالی در سال ۲۰۱۸ زمانی که باشگاه خبرنگاران خارجی (FCC) میزبان یک سخنرانی ناهار با اندی چن، مسئول حزب ملی هنگ کنگ (HKNP) بود، به پا شد
در ماه اوت ۲۰۱۸، جنجالی زمانی به پا شد که باشگاه خبرنگاران خارجی (FCC) میزبان یک سخنرانی ناهار با اندی چن (فعال سیاسی طرفدار استقلال. او یکی از اعضای موسس و مسئول حزب ملی هنگ کنگ، اولین حزبی که از استقلال هنگ کنگ حمایت کرد، است)، مسئول حزب ملی هنگ کنگ (HKNP) در تاریخ ۱۴ اوت بود. ویکتور مالت، نایب رئیس این سازمان مطبوعاتی، ریاست جلسه را بر عهده داشت.
23مالت پس از بازگشت از تایلند، تحت بازجویی چهار ساعته توسط افسران مهاجرت قرار گرفت
مالت (جنجال ویزای ویکتور مالت حادثهای در هنگ کنگ در سال ۲۰۱۸ است که بسیاری از کارشناسان آن را دارای پیامدهای عمده برای آزادی بیان در هنگ کنگ میدانند. باشگاه خبرنگاران خارجی یک سخنرانی ناهار را برای ۱۴ اوت برنامهریزی کرده بود) در بازگشت از تایلند در روز یکشنبه ۷ اکتبر، پیش از آنکه در نهایت اجازه ورود به هنگ کنگ را پیدا کند، تحت بازجویی چهار ساعته توسط افسران مهاجرت قرار گرفت.
24به چو گفته شد که نامزدی او نامعتبر است
در ۲ دسامبر، به چو گفته شد که نامزدی او نامعتبر است، که او را به دهمین نامزدی تبدیل کرد که به دلیل عقاید سیاسیاش از شرکت در انتخابات منع شده و اولین کسی بود که از شرکت در انتخابات سطح روستا منع میشد.