1تولد
استراوینسکی در ۱۷ ژوئن ۱۸۸۲ در اورانینبام، حومهای از سنت پترزبورگ، پایتخت امپراتوری روسیه به دنیا آمد و در سنت پترزبورگ بزرگ شد.
2تحصیل در رشته حقوق
با وجود اشتیاق او به موسیقی و پیشینه موسیقایی خانوادهاش، والدینش از او انتظار داشتند که حقوق بخواند. استراوینسکی در سال ۱۹۰۱ در دانشگاه سنت پترزبورگ ثبتنام کرد، اما در طول چهار سال تحصیل، در کمتر از پنجاه جلسه کلاس شرکت کرد.
3اقامت با آهنگساز نیکلای ریمسکی-کورساکف و خانوادهاش
در تابستان ۱۹۰۲، استراوینسکی با آهنگساز نیکلای ریمسکی-کورساکف و خانوادهاش در شهر هایدلبرگ آلمان اقامت کرد. در آنجا ریمسکی-کورساکف که احتمالاً برجستهترین آهنگساز روسی در آن زمان بود، به استراوینسکی پیشنهاد کرد که به جای ورود به کنسرواتوار سنت پترزبورگ، به دلیل سنش، آهنگسازی را با گرفتن درسهای خصوصی بیاموزد.
4شروع درسهای خصوصی دو بار در هفته
پس از دریافت مدرک نیمهکاره خود، او بر مطالعه موسیقی تمرکز کرد. در سال ۱۹۰۵، او شروع به گرفتن درسهای خصوصی دو بار در هفته از ریمسکی-کورساکف کرد که او را مانند پدر دوم خود میدانست. این درسها تا زمان مرگ ریمسکی-کورساکف در سال ۱۹۰۸ ادامه یافت.
5در سال ۱۹۰۵، استراوینسکی با دخترخالهاش کاترین گاوریلوونا نوسنکو (معروف به «کاتیا») که از اوایل کودکی میشناخت، نامزد کرد. با وجود مخالفت کلیسای ارتدکس با ازدواج بین دخترخاله و پسرخاله، این زوج در ۲۳ ژانویه ۱۹۰۶ ازدواج کردند.
در سال ۱۹۰۵، استراوینسکی با دخترخالهاش کاترین گاوریلوونا نوسنکو (که «کاتیا» نامیده میشد) که از اوایل کودکی او را میشناخت، نامزد کرد. با وجود مخالفت کلیسای ارتدکس با ازدواج بین دخترخاله و پسرخاله، این زوج در ۲۳ ژانویه ۱۹۰۶ با یکدیگر ازدواج کردند.
6دریافت مدرک نیمهکاره
دانشگاه در سال ۱۹۰۵ به مدت دو ماه در پی «یکشنبه خونین» تعطیل شد، استراوینسکی از شرکت در امتحانات نهایی حقوق بازماند و بعداً در آوریل ۱۹۰۶ مدرک نیمهکاره دریافت کرد.
7استراوینسکی خانه خود را در اوستیلوگ طراحی و ساخت
در سال ۱۹۰۷، استراوینسکی خانه خود را در اوستیلوگ طراحی و ساخت که آن را «مکان بهشتی من» نامید. در این خانه، استراوینسکی روی هفده اثر اولیه خود کار کرد که از جمله آنها میتوان به «آتشبازی»، «پرنده آتشین»، «پتروشکا» و «پرستش بهار» اشاره کرد. این خانه که اخیراً بازسازی شده، اکنون به عنوان خانه-موزه استراوینسکی برای عموم باز است.
8کنسرت در سنت پترزبورگ
در فوریه ۱۹۰۹، دو اثر ارکسترال استراوینسکی، «اسکرتسو فانتستیک» و «آتشبازی» در کنسرتی در سنت پترزبورگ اجرا شدند که توسط سرگئی دیاگیلف شنیده شد؛ کسی که در آن زمان در حال برنامهریزی برای ارائه اپرا و باله روسی در پاریس بود. دیاگیلف چنان تحت تأثیر «آتشبازی» قرار گرفت که به استراوینسکی سفارش داد تا برخی تنظیمهای ارکسترال را انجام دهد و سپس یک پارتیتور باله کامل به نام «پرنده آتشین» بسازد.
9افتتاحیه پرنده آتشین
استراوینسکی پس از موفقیت افتتاحیه «پرنده آتشین» در پاریس در ۲۵ ژوئن ۱۹۱۰، یکشبه به شهرت رسید. این آهنگساز در اوایل ژوئن از املاک خود در اوستیلوگ به پاریس سفر کرده بود تا در تمرینات نهایی و افتتاحیه «پرنده آتشین» شرکت کند.
10مهاجرت به سوئیس
خانوادهاش قبل از پایان فصل باله به او پیوستند و تصمیم گرفتند مدتی در غرب بمانند، زیرا همسرش در انتظار سومین فرزندشان بود. پس از گذراندن تابستان در لا بول، بریتانی، آنها در اوایل سپتامبر به سوئیس نقل مکان کردند.
11دومین پسرشان متولد شد
در ۲۳ سپتامبر، دومین پسرشان، سواتوسلاو سولیم، در یک کلینیک زایمان در لوزان به دنیا آمد؛ در پایان ماه، آنها در کلارنس ساکن شدند.
12استراوینسکی به حصبه مبتلا شد
کمی پس از افتتاحیه «پرستش بهار» در ۲۹ مه ۱۹۱۳، استراوینسکی به دلیل خوردن صدفهای فاسد به حصبه مبتلا شد و در یک آسایشگاه در پاریس بستری شد و تا ۱۱ ژوئیه نتوانست به اوستیلوگ برود.
13چهارمین فرزندشان متولد شد
خانواده استراوینسکی در پاییز ۱۹۱۳ (طبق معمول) به سوئیس بازگشتند. در ۱۵ ژانویه ۱۹۱۴، چهارمین فرزند، ماری میلن (یا ماریا میلنا)، در لوزان به دنیا آمد. پس از زایمان، مشخص شد که کاتیا به سل مبتلا است و در آسایشگاه لیسن، در ارتفاعات آلپ بستری شد. ایگور و خانواده در نزدیکی آنجا ساکن شدند.
14تکمیل اولین اپرای خود
استراوینسکی توجه خود را به تکمیل اولین اپرایش، «بلبل» (که معمولاً با عنوان فرانسویاش Le Rossignol شناخته میشود) معطوف کرد که کار روی آن را در سال ۱۹۰۸ (یعنی قبل از همکاریاش با باله روس) آغاز کرده بود. این اثر توسط تئاتر آزاد مسکو با دستمزد قابل توجه ۱۰,۰۰۰ روبل سفارش داده شده بود و او Le Rossignol را در ۲۸ مارس ۱۹۱۴ در لیسن تکمیل کرد.
15بازگشت به کلارنس
در آوریل، آنها سرانجام توانستند به کلارنس بازگردند.
16افتتاحیه Le Rossignol
از آنجایی که تئاتر آزاد مسکو ورشکست شده بود، Le Rossignol برای اولین بار تحت نظارت دیاگیلف در اپرای پاریس در ۲۶ مه ۱۹۱۴ با دکور و لباسهای طراحی شده توسط الکساندر بنوا اجرا شد.
17استراوینسکی سفری سریع به اوستیلوگ برای بازیابی وسایل شخصی انجام داد
در ژوئیه ۱۹۱۴، با نزدیک شدن جنگ، استراوینسکی سفری سریع به اوستیلوگ انجام داد تا وسایل شخصی خود از جمله آثار مرجعش در مورد موسیقی محلی روسیه را بازیابی کند. او درست قبل از بسته شدن مرزهای ملی پس از شروع جنگ جهانی اول به سوئیس بازگشت. جنگ و انقلاب روسیه متعاقب آن، بازگشت استراوینسکی به وطنش را غیرممکن کرد و او تا اکتبر ۱۹۶۲ دیگر پا بر خاک روسیه نگذاشت.
18استراوینسکی سفارشی از وینارتا سینگر برای یک اثر تئاتری کوچک دریافت کرد
در آوریل ۱۹۱۵، استراوینسکی سفارشی از وینارتا سینگر (پرنسس ادموند دو پولینیاک) برای یک اثر تئاتری کوچک جهت اجرا در سالن پاریس او دریافت کرد. نتیجه آن «رنار» (۱۹۱۶) بود که او آن را «یک نمایش مضحک در آواز و رقص» نامید.
19مهاجرت به مورژ
در ژوئن ۱۹۱۵، استراوینسکی و خانوادهاش از کلارنس به مورژ، شهری در شش مایلی جنوب غربی لوزان در ساحل دریاچه ژنو نقل مکان کردند. خانواده تا سال ۱۹۲۰ در آنجا (در سه آدرس مختلف) زندگی کردند.
20راینهارت از اولین اجرای «داستان یک سرباز» حمایت مالی کرد و تا حد زیادی هزینههای آن را تأمین نمود
استراوینسکی در این دوره با مشکلات مالی دست و پنجه نرم میکرد. روسیه (و جانشین آن، اتحاد جماهیر شوروی) به کنوانسیون برن پایبند نبود و این موضوع برای استراوینسکی هنگام دریافت حق امتیاز اجراهای تمام آثار باله روس (Ballets Russes) او مشکلاتی ایجاد کرد. استراوینسکی دییاگیلف را مسئول مشکلات مالی خود میدانست و او را به عدم پایبندی به مفاد قراردادی که امضا کرده بودند، متهم میکرد. او در حالی که مشغول نوشتن «داستان سرباز» (L'Histoire du soldat) بود، برای کمک مالی به ورنر راینهارت، نیکوکار سوئیسی، مراجعه کرد. راینهارت حامی مالی اولین اجرای این اثر بود و بخش عمده هزینههای آن را تقبل کرد؛ اجرایی که توسط ارنست آنسرمه در ۲۸ سپتامبر ۱۹۱۸ در تئاتر شهرداری لوزان برگزار شد. استراوینسکی به نشانه قدردانی، این اثر را به راینهارت تقدیم کرد و نسخه اصلی دستنویس آن را به او داد.
21نقل مکان به دهکده ماهیگیری کارانتک
در ۸ ژوئن ۱۹۲۰، تمام خانواده برای آخرین بار مورژ را ترک کردند و برای گذراندن تابستان به دهکده ماهیگیری کارانتک در بریتانی نقل مکان کردند، در حالی که همزمان به دنبال خانهای جدید در پاریس بودند.
22کوکو شانل از استراوینسکی و خانوادهاش دعوت کرد تا در عمارت جدیدش «بل رسپیرو» اقامت کنند
کوکو شانل، طراح مد، با شنیدن مشکل آنها، از استراوینسکی و خانوادهاش دعوت کرد تا زمانی که بتوانند اقامتگاه مناسبتری پیدا کنند، در عمارت جدید او به نام «بل رسپیرو» در حومه پاریس (گارش) ساکن شوند؛ آنها در هفته دوم سپتامبر به آنجا رسیدند. در همان زمان، شانل با اهدای مبلغی ناشناس به دییاگیلف که گفته میشود ۳۰۰ هزار فرانک بود، تولید جدید (دسامبر ۱۹۲۰) باله روس از اثر «پرستش بهار» استراوینسکی را تضمین کرد.
23ملاقات با ورا دو بوسه
استراوینسکی در فوریه ۱۹۲۱ در پاریس با ورا دو بوسه آشنا شد، در حالی که ورا همسر سرگئی سودیکین، نقاش و طراح صحنه بود. آنها رابطهای را آغاز کردند که منجر به جدایی ورا از همسرش شد.
24نقل مکان به انگلت
در مه ۱۹۲۱، استراوینسکی و خانوادهاش به انگلت، در نزدیکی بیاریتز در جنوب غربی فرانسه نقل مکان کردند.
25استراوینسکی «خانهای گرانقیمت» در نیس خرید
در سپتامبر ۱۹۲۴، استراوینسکی «خانهای گرانقیمت» در نیس خرید: ویلا دِ رز (Villa des Roses).
26خانواده استراوینسکی به ووروپ نقل مکان کردند
از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۳، خانواده استراوینسکی در ووروپ، در نزدیکی گرونوبل در جنوب شرقی فرانسه زندگی میکردند.
27خانواده استراوینسکی شهروند فرانسه شدند
خانواده استراوینسکی در سال ۱۹۳۴ شهروند فرانسه شدند و به خیابان فوبور سن-اونوره در پاریس نقل مکان کردند.
28مرگ همسرش
از زمان نقل مکان به انگلت تا مرگ همسرش در سال ۱۹۳۹، استراوینسکی زندگی دوگانهای داشت و وقت خود را بین خانوادهاش در انگلت و ورا در پاریس و در طول تورها تقسیم میکرد. گفته میشود کاتیا با «ترکیبی از بزرگواری، تلخی و دلسوزی» با خیانت همسرش کنار میآمد.
29استراوینسکی (به تنهایی) با کشتی به ایالات متحده سفر کرد
با وجود آغاز جنگ جهانی دوم در ۱ سپتامبر ۱۹۳۹، استراوینسکی که همسرش را از دست داده بود، در پایان همان ماه (به تنهایی) با کشتی به ایالات متحده سفر کرد. او به نیویورک رسید و سپس برای انجام تعهداتش در دانشگاه هاروارد به کمبریج، ماساچوست رفت.
30ازدواج دوم
ورا در ژانویه به استراوینسکی پیوست و آنها در ۹ مارس ۱۹۴۰ در بدفورد، ماساچوست ازدواج کردند.
31ماجرای استراوینسکی با پلیس بوستون
آکورد هفت نمایان غیرمتعارف استراوینسکی در تنظیم او از «سرود ملی آمریکا» (Star-Spangled Banner) در ۱۵ ژانویه ۱۹۴۴ منجر به درگیری با پلیس بوستون شد و به او هشدار داده شد که مقامات میتوانند برای هرگونه «تنظیم مجدد سرود ملی به طور کامل یا بخشی از آن» ۱۰۰ دلار جریمه اعمال کنند. همانطور که مشخص شد، پلیس در اشتباه بود. قانون مورد نظر صرفاً استفاده از سرود ملی «به عنوان موسیقی رقص، مارش خروج، یا بخشی از یک قطعه ترکیبی» را ممنوع کرده بود، اما این حادثه به زودی به یک افسانه تبدیل شد که در آن گفته میشد استراوینسکی دستگیر شده، چندین شب در بازداشت بوده و برای سوابق پلیس از او عکس گرفته شده است.
32استراوینسکی شهروند ایالات متحده شد
استراوینسکی در وست هالیوود ساکن شد. او بیش از هر شهر دیگری در لسآنجلس زندگی کرد. او در سال ۱۹۴۵ به شهروندی ایالات متحده درآمد.
33اولین اجرای «عاقبت یک عیاش»
در سال ۱۹۵۱، او آخرین اثر نئوکلاسیک خود، اپرای «عاقبت یک عیاش» (The Rake's Progress) را با لیبرتویی از دابلیو. اچ. آودن و چستر کالمَن بر اساس حکاکیهای ویلیام هوگارت به پایان رساند. این اثر در همان سال در ونیز برای اولین بار اجرا شد و سال بعد در سراسر اروپا به روی صحنه رفت و در سال ۱۹۵۳ در اپرای متروپولیتن نیویورک اجرا شد.
34جایزه سونینگ
در سال ۱۹۵۹، او جایزه سونینگ، بالاترین نشان موسیقی دانمارک را دریافت کرد.
35استراوینسکی برای اولین بار از سال ۱۹۱۴ به روسیه بازگشت
در سپتامبر ۱۹۶۲، استراوینسکی برای اولین بار از سال ۱۹۱۴ به روسیه بازگشت و دعوت اتحادیه آهنگسازان شوروی برای رهبری شش اجرا در مسکو و لنینگراد را پذیرفت. در طول این سفر سه هفتهای، او با نیکیتا خروشچف، نخستوزیر شوروی و چندین آهنگساز برجسته شوروی از جمله دیمیتری شوستاکوویچ و آرام خاچاتوریان دیدار کرد.
36استراوینسکی به آپارتمانی در اسکس هاوس در نیویورک نقل مکان کرد
در اکتبر ۱۹۶۹، استراوینسکی به آپارتمانی در اسکس هاوس در نیویورک نقل مکان کرد. از جمله پروژههای نهایی استراوینسکی، تنظیم ارکسترال دو پرلود از «کلاویه خوشتکنیک» باخ بود که هرگز به پایان نرسید.
37استراوینسکی به بیمارستان منتقل شد
در ۱۸ مارس ۱۹۷۱، استراوینسکی به دلیل ادم ریوی به بیمارستان لنوکس هیل منتقل شد و ده روز در آنجا بستری بود.
38استراوینسکی به آپارتمانی تازه بازسازیشده نقل مکان کرد
در ۲۹ مارس، او به آپارتمانی تازه بازسازیشده در خیابان پنجم، پلاک ۹۲۰ نقل مکان کرد؛ این اولین آپارتمان شهری او از زمان زندگی در پاریس در سال ۱۹۳۹ بود.
39ادم بازگشت
پس از یک دوره بهبودی، ادم در ۴ آوریل بازگشت و ورا اصرار کرد که تجهیزات پزشکی در آپارتمان نصب شود.
40مرگ
استراوینسکی از خوردن و آشامیدن دست کشید و در ساعت ۵:۲۰ صبح روز ۶ آوریل در سن ۸۸ سالگی درگذشت. علت مرگ در گواهی فوت او نارسایی قلبی ذکر شده است. مراسم تشییع جنازه سه روز بعد در کلیسای کوچک فرانک ای. کمپبل برگزار شد. طبق وصیتش، او در بخش روسی قبرستان جزیره سن میکله در شمال ایتالیا، چند قدمی آرامگاه سرگئی دییاگیلف به خاک سپرده شد.