1تولد

جان فیتزجرالد کندی در ۲۹ مه ۱۹۱۷ در خیابان بیلز شماره ۸۳ در حومه بروکلاین، ماساچوست، ایالات متحده متولد شد.

2غسل تعمید

کندی ده سال اول زندگی خود را در بروکلاین گذراند و در کلیسای محلی سنت ایدن حضور یافت، جایی که در ۱۹ ژوئن ۱۹۱۷ غسل تعمید داده شد.

3تور اروپا

در سال ۱۹۳۹، کندی برای آماده‌سازی پایان‌نامه افتخاری سال آخر خود در هاروارد، به اروپا، اتحاد جماهیر شوروی، بالکان و خاورمیانه سفر کرد. او سپس به چکسلواکی و آلمان رفت و در ۱ سپتامبر ۱۹۳۹، روزی که آلمان به لهستان حمله کرد و آغازگر جنگ جهانی دوم بود، به لندن بازگشت.

4فارغ‌التحصیلی

در سال ۱۹۴۰، کندی با مدرک کارشناسی در رشته علوم دولتی از هاروارد فارغ‌التحصیل شد و بر امور بین‌الملل تمرکز داشت.

5کالج هاروارد

در سپتامبر ۱۹۳۶، کندی در کالج هاروارد ثبت‌نام کرد.

6پیوستن به نیروی ذخیره دریایی ایالات متحده

در ۲۴ سپتامبر ۱۹۴۱، با کمک مدیر دفتر اطلاعات نیروی دریایی (ONI) - که وابسته نظامی سابق جوزف کندی بود - کندی به نیروی ذخیره دریایی ایالات متحده پیوست.

7پی‌تی-۱۰۹

در ۲۴ آوریل، او فرماندهی قایق پی‌تی-۱۰۹ را بر عهده گرفت که در آن زمان در جزیره تولاگی در جزایر سلیمان مستقر بود.

8اولین فرماندهی

اولین فرماندهی او قایق پی‌تی-۱۰۱ از ۷ دسامبر ۱۹۴۲ تا ۲۳ فوریه ۱۹۴۳ بود.

9ستوان دوم

در ۱۰ اکتبر، او به درجه ستوان دوم ارتقا یافت.

10کشته شدن برادر بزرگتر

در ۱۲ اوت ۱۹۴۴، برادر بزرگتر کندی، جو جونیور، که خلبان نیروی دریایی بود، هنگام داوطلب شدن برای یک ماموریت هوایی ویژه و خطرناک کشته شد. هواپیمای مملو از مواد منفجره او زمانی که بمب‌های هواپیما در حین پرواز بر فراز کانال مانش زودتر از موعد منفجر شدند، منهدم شد.

11بازنشستگی کندی

در ۱ مارس ۱۹۴۵، کندی به دلیل ناتوانی جسمی از نیروی ذخیره دریایی بازنشسته شد و با درجه کامل ستوان به طور افتخاری مرخص شد.

12اعلام نامزدی ریاست‌جمهوری

در ۲ ژانویه ۱۹۶۰، کندی نامزدی خود را برای کسب کاندیداتوری حزب دموکرات در انتخابات ریاست‌جمهوری اعلام کرد.

13سخنرانی در کالج سنت آنسلم

کندی در ۵ مه ۱۹۶۰ در کالج سنت آنسلم سخنرانی‌ای درباره رفتار آمریکا در جنگ سرد نوظهور ایراد کرد. این سخنرانی جزئیات چگونگی پیشبرد سیاست خارجی آمریکا در قبال کشورهای آفریقایی را شرح داد و با گفتن «زیرا ما نیز ملتی جدید را بر پایه شورش علیه حکومت استعماری بنا کردیم»، اشاره‌ای به حمایت از ناسیونالیسم مدرن آفریقایی داشت.

14رئیس‌جمهور

جان اف. کندی در ظهر ۲۰ ژانویه ۱۹۶۱ به عنوان سی و پنجمین رئیس‌جمهور سوگند یاد کرد.

15طرح نهایی تهاجم

دولت آیزنهاور طرحی را برای سرنگونی رژیم فیدل کاسترو در کوبا ایجاد کرده بود. این طرح که توسط سازمان اطلاعات مرکزی (CIA) و با کمک ارتش ایالات متحده هدایت می‌شد، شامل تهاجم به کوبا توسط یک شورش ضدانقلابی متشکل از تبعیدیان کوبایی ضد کاسترو بود که توسط افسران شبه‌نظامی سیا آموزش دیده بودند. هدف، حمله به کوبا و برانگیختن قیام در میان مردم کوبا به امید برکناری کاسترو از قدرت بود. کندی طرح نهایی تهاجم را در ۴ آوریل ۱۹۶۱ تصویب کرد.

16خلیج خوک‌ها

تهاجم به خلیج خوک‌ها در ۱۷ آوریل ۱۹۶۱ آغاز شد.

17مذاکرات خلیج خوک‌ها

تا ۱۹ آوریل ۱۹۶۱، دولت کوبا تبعیدیان مهاجم را دستگیر یا کشته بود و کندی مجبور شد برای آزادی ۱۱۸۹ بازمانده مذاکره کند. بیست ماه بعد، کوبا تبعیدیان دستگیر شده را در ازای ۵۳ میلیون دلار غذا و دارو آزاد کرد.

18ملاقات با خروشچف

در ۴ ژوئن ۱۹۶۱، رئیس‌جمهور در وین با خروشچف دیدار کرد و با وجود هشدارهایی که دریافت کرده بود، از اینکه اجازه داده بود نخست‌وزیر او را مرعوب کند، خشمگین و ناامید جلسات را ترک کرد.

19ساخت سایت‌های موشک بالستیک میان‌برد توسط شوروی در کوبا

در ۱۴ اکتبر ۱۹۶۲، هواپیماهای جاسوسی U-2 سیا از ساخت سایت‌های موشک بالستیک میان‌برد توسط شوروی در کوبا عکس‌برداری کردند. عکس‌ها در ۱۶ اکتبر به کندی نشان داده شد؛ اجماعی حاصل شد که موشک‌ها ماهیت تهاجمی دارند و بنابراین تهدید هسته‌ای فوری ایجاد می‌کنند.

20کشتی‌های شوروی در حال ورود به کوبا

نیروی دریایی ایالات متحده از ۲۴ اکتبر، تمام کشتی‌های شوروی که به کوبا می‌رسیدند را متوقف و بازرسی می‌کرد.

21برچیدن سایت‌های موشکی

در ۲۸ اکتبر، خروشچف موافقت کرد که سایت‌های موشکی را مشروط به بازرسی‌های سازمان ملل برچیند.

22ترور

رئیس‌جمهور کندی در دالاس، تگزاس، در ساعت ۱۲:۳۰ بعد از ظهر به وقت استاندارد مرکزی در روز جمعه، ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ ترور شد.

23خروج ۱۰۰۰ سرباز

پس از ترور کندی، رئیس‌جمهور جانسون در ۲۶ نوامبر ۱۹۶۳ سند NSAM 273 را امضا کرد. این سند تصمیم کندی برای خروج ۱۰۰۰ سرباز را لغو کرد و سیاست کمک به ویتنام جنوبی را مجدداً تأیید کرد.

24اعزام اولین نیروهای رزمی به ویتنام

در ۸ مارس ۱۹۶۵، جانشین او، رئیس‌جمهور لیندون جانسون، اولین نیروهای رزمی را به ویتنام اعزام کرد و دخالت ایالات متحده را به شدت افزایش داد، به طوری که نیروها در آن سال به ۱۸۴,۰۰۰ نفر و در سال ۱۹۶۸ به ۵۳۶,۰۰۰ نفر رسیدند.